Overheid...

In vroeger dagen had je de “lijfeigenen” en “horigen”, die min of meer bezit waren van de hoge klassen. Je kan het vergelijken met de overheid van toen. De burger was bezit van de overheid. Maar hoe is dat nu? Is de burger er voor de overheid, of de overheid er voor de burger? Het lijkt in toenemende mate op het eerste; de burger is er voor de overheid. We noemen het alleen anders dan in vroeger dagen…

Steeds meer mensen leveren kritiek op de overheid. Het is een stug en onpersoonlijk orgaan, ze hebben veel te veel macht, zijn arrogant, bewegen totaal niet mee en er zijn een overdaad aan regels.  De burgers kunnen de overheid niet meer volgen en begrijpen er steeds minder van. De kritiek dat de overheid in grote mate steeds verder van de burger af komt te staan is dan ook veel gehoord

De overheid is natuurlijk niet alleen de politiek. Het overgrote deel van de overheid bestaat uit ambtenaren en daar wordt met name van gezegd dat zij stug, onnadenkend en burger onvriendelijk zijn. Met name veel ambtenaren redeneren: regels zijn regels, en schakelen hun invoelende vermogens vrijwel volledig uit.

Met name de Belastingdienst en gemeentelijke belastingen spannen de kroon. Zelf heb ik hier recent twee voorbeelden van, waarbij een voorbeeld oude wonden open rijt.

Het eerste voorbeeld betreft de OZB. Prima dat ie er is, en dat je moet betalen. Al jaren hebben we een machtiging en worden de bedragen automatisch geïncasseerd. Ook dit jaar kwam er weer een aanslag en uitermate duidelijk stond er wederom vermeld: wanneer u een incasso opdracht heeft afgegeven, hoeft u niets te doen…

Het bedrag van de OZB is bij een of twee personen gelijk. Mijn vrouw en ik huren, op beider naam, onze flat, maar… In januari heb ik mij uitgeschreven in de gemeente. Ik was te weinig in Nederland om te voldoen aan de wettelijke eisen. Mijn vrouw voldoen daar wel aan en is vaker en langer in Nederland. Nu geeft de gemeente aan dat ze “mevrouw” niet kennen, en daardoor is de machtiging vervallen. Vreemd, want alles stond op beider naam en ook onze rekening is gezamenlijk. Een verandering, welke wij dus nimmer hebben kunnen signaleren. De gemeente wel, blijkbaar. Vervolgens schijnt er een aanmaning verstuurd te zijn, met natuurlijk direct hogere kosten.  Aan het verzenden van herinneringen doet de gemeente niet. Vervolgens verscheen er een dwangbevel van een incassobureau met een verhoging van 25%!(en betalen binnen twee dagen). Doordat we veel afwezig zijn hebben we de aanmaning en dwangbevel pas gelijktijdig ingezien, waarop direct is gereageerd. Maar, nee hoor, wij zijn de boeven en wij moeten het volledige bedrag voldoen, aldus de gemeente. Er valt niet aan te tornen.

Wanneer de gemeente wel netjes een herinnering verzonden had was deze wel op tijd opgemerkt en hadden we tijdig kunnen reageren. Het vreemde is dat de overheid er altijd vanuit gaat dat de burger verkeerd is. Indien een rechter het niet tegenspreekt, maar zelfs dan nog blijft de overheid regelmatig bij haar eigen gelijk.

Omdat er toch niet met de overheid (lees in dit geval; ambtenaren) te overleggen valt hebben we nu zelf een betalingsregeling getroffen en de eerste termijn voldaan (zonder de verhogingen). De stellige overtuiging is dat de gemeente verkeerd zit en blijkbaar ook niet de moeite wenst te nemen om te informeren, maar direct te straffen. Mocht de gemeente het hier niet mee eens zijn…, dan mogen zij naar de rechter stappen.

In 2014 hadden we over dezelfde OZB ook al een conflict met de gemeente.  Op dat moment bezaten we een eigen huis, maar viel ons inkomen volledig weg. Toch moesten we OZB betalen en was uitstel niet aan de orde. Dit alles omdat we “vermogend” waren… Een huis met een forse hypotheek, waar de waarde dagelijks van aan het dalen was door de economische crisis. De druk, destijds, van de gemeente heeft tot zeer veel stress geleid. En natuurlijk, uiteindelijk konden we de OZB voldoen en hebben we ook keurig betaald.

Een ander voorbeeld betreft de Belastingdienst. Vanwege ons huidige lage inkomen besloot de overheid dat wij in aanmerking kwamen voor een of ander potje (huursubsidie, geloof ik). Nooit om gevraagd, maar we kregen maandelijks een bedrag gestort. Ruim anderhalf jaar later kwam er een brief dat het teruggevorderd werd. Ook hier weer allerlei gezeik, want we waren een dag te laat met het treffen van  een regeling. Ook hier weer heb ik zelf initiatief genomen tot een betalingsregeling, en na enige protesten van de Belastingdienst bleek het opeens geen probleem meer… Dat zij een fout hadden gemaakt is ons volledig aangemerkt.

Uit de praktijk zijn vele van dit soort voorbeelden te benoemen. Zelfs de rechter heeft uitspraken gedaan (met name inzake het laatste voorbeeld), maar het lukt de Belastingdienst niet de boel naar behoren te regelen, en er lijkt welhaast ook een arrogantie het gewoon niet te doen en gerechtelijke uitspraken naast zich neer te leggen. Veel macht, bij overheden, zit bij de ambtenarij en vele politici hebben onvoldoende kennis van de gang van zaken. Eigenlijk is het zeer triest. Iedere burger, die maar iets van het dagelijkse patroon afwijkt, wordt direct gezien als een crimineel, een tegenstander, een onwelwillende.  Ook wanneer de overheid zelf de fout maakt. Nee, met dit voorbeeld kan ik niet zeggen dat de overheid er voor de burger is. Het gaat echt achteruit in Nederland…

Nieuwe kuistheid

In de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw was er de seksuele revolutie. Vrijheid en openbaring. Helaas lijkt deze vrijheid alweer ten onder gegaan. Dat lijkt een feit, maar wat mij vooral opvalt is de hypocrisie van de mens. Ieder dag word ik geconfronteerd met beelden van geweld, gevolgen van geweld, of doffe ellende. Afgelopen week de foto van vader en dochter, dood bij de grens met de USA. Op facebook schieten de mishandelde dieren voorbij. Het mag allemaal en is behoorlijk expliciet. En overal kom je die nare beelden tegen, op alle media. Het allerergste werd gecensureerd, maar met een beetje zoekkwaliteit kon je de onthoofdingen zien worden uitgevoerd. Ik vind dat verschrikkelijk...
Ik ben tegen geweld en zie het ook als een barbaarse uiting van een vorm van onmacht. En wat zijn wij mensen nog barbaars en primitief. Ook in de filmindustrie is geweld een topic en geweldfilms scoren hoog in de bioscopen en op televisie. Geweld is "stoer"of zo. Vreselijk!
Terug komend op de seksuele revolutie, die zijn we kwijt. Sterker nog, ons puriteinse gedrag neemt toe en neemt overdreven vormen aan. De Victoriaanse preutsheid lijkt weer terug te keren. In openbare gebouwen worden naaktschilderijen (of schilderijen met naakt) weggehaald. Zelfs in enkele musea verdwijnt het bloot aan het oog van de bezoeker. Op Facebook mag geen tepel meer te zien zijn. Amerikaans puriteinse reacties. Kennen we "nipplegate"nog? Nee, het grofste geweld mag, maar een piemel of vagina zijn taboe. In de filmindustrie nog niet geheel, maar elders wel. En zelfs tepels mogen niet meer getoond worden. Tenminste de vrouwentepel. De mannentepel is geen enkel probleem, dus erg consistent is de mens ook niet en de emancipatie van de vrouw wordt ook weer een stap terug gezet.
Ongeveer 90% van de mens heeft wel een geneukt, of neukt. Volgens Freud is het zelfs een van de (eerste) levensbehoeftes. Maar het moet dus wel heel stiekem. En dan zijn er nog vele andere seksuele handelingen. Zelf zou ik seks en geweld meer tot de oerdriften bestempelen, waar wij mensen nog steeds aan bloot staan. Bloot staat natuurlijk ook in veel gevallen los van de seks. Met name in de kunst. En natuurlijk is er ook veel verwevenheid, maar gewoon bloot is in feite heel esthetisch. Maar goed, bloot wordt dus altijd geassocieerd met seks. Onzin, naar mijn mening.

In de media en kunst is er ook nog een onderscheid tussen seks en porno. Hier spreek ik met name over seks en bloot, daar porno een andere categorie betreft. Toch zie je ook hier de zogeheten "porna" haar intreden te hebben gedaan; vrouwvriendelijke porno.
Aan de andere kant is de mens erg bezig met gelijkheid en seksuele bewustwording. We kennen de gender discussie, homofilie en homoseseksualiteit, MeToo, seks schandalen in de katholieke kerk en noem maar op. Gelijkheid versus misstanden. Het speelt in ons brein. Aan de ene kant streven we naar gelijkheid tussen man en vrouw, aan de andere kant zijn er idioten als Trump, die juist het verschil benadrukken. Ook in Nederland blijft de discussie actueel (Brinkman die abortus door de vrouw zelf wil laten betalen... laat die kerels dan de abortus betalen... niet de vrouwen, of begrijpt hij nog steeds niets van emancipatie?
In de jaren 70 lagen de stranden vol dames die topless lagen te zonnen. Natuurlijk, je kijkt, maar dat is in het begin even. Wellicht niet anders dan dat je naar een mooie auto kijkt, en dan wordt het gewoon. Je ziet het niet meer als iets bijzonders. Echter, tegenwoordig zie je nauwelijks meer topless. Maar de badkleding is wel stukken schaarser geworden en roept veel meer gevoelens van erotiek op. Je vraagt je af wat er onder zit... Bij de Emmy Awards (2019) waren enorm veel vrouwen met decolletés tot de navel. Je zag dat ze geen BH droegen, en ondanks je "niks zag" was dat toch enigszins zinnenprikkelend. Kortom, we worden visueel kuiser, maar dagen meer uit. We willen gelijkheid en gelijkwaardigheid, maar zijn daar heel dubbel in. Een tepel op Facebook is al te heftig, en kunst wordt verstopt. Maar de lijken mogen onder ieders neus geduwd worden. Soms begrijp ik de wereld niet meer helemaal... Wel hoop ik in ieder geval dat bloot en de kunst niet gescheiden worden. Dat het publiek daar gewoon naar mag kijken, of zich anders maar omdraait of afzondert. Laat de wereld niet terroriseren door de intolerante minderheid, maar laten we met z'n allen proberen de wereld en haar elementen een beetje te normaliseren, zonder dat eeuwige gehuichel. Freedom for Art!

Dilemma snorfiets

Een brommer, die geen brommer is, maar ook een fiets die geen fiets is; de snorfiets. Een populair vervoermiddel instantie gebieden en ja, wij beschikken ook over een snorfiets. Een leuk klein brommertje, maar perfect voor ons vervoer in Nederland. Dit naast gebruik van bus (en trein) voor grotere afstanden.

Onze Kymco was afgestemd op 25 km per uur, conform de wet. Een beetje fietser ging aan ons voorbij. Nu rijdt het brommertje 31. Wettelijk te hard, maar de "lulligheid" van 25 km is er net af. Nét effe lekkerder. Een fietser kan ik nu normaal inhalen, waar ik eerst vele honderd meters voor nodig had kan nu in enkele tientallen. Daarbij het voordeel dat fietsers minder nerveus reageren. Immers nu haalt dat brommertje ze in, maar eerst twijfel bestond: gaat ie ons nog wel inhalen?

De snelheid is dus net effe beter, maar constant word ik ingehaald door apparaten met blauwe plaatjes, welke met grote snelheidsverschillen voorbij razen. Ik schat zeker 80 procent waarbij de begrenzer er geheel is afgehaald. En dat scheurt overal door heen. Met name die macho-gozertjes racen of zij alleen op de wereld zijn, waarvan je kan stellen dat hier sprake is van asociaal gedrag.

Dat valt de goegemeente ook op en een hetze tegen de snorfiets, of snorbrommer, is een feit. Verbieden of niet? Gek, iets kan in Nederland, of het mag niet. Vormen van alternatieve aanpak mis ik veelal in de discussie. Ieder van die voertuigen die met meer dan 30 km gespot wordt, door de dienders, moet gewoon direct in beslag genomen worden. Maar ja, dat mag wettelijk niet. Het zijn dus niet alleen hardrijders, maar ook vrije vogels. De pakkans is relatief laag, dus overal wekt de snorfiets vooral irritatie. Dit neemt niet weg dat de discussie voorbij trekt. En inderdaad, inmiddels is er sprake dat men in een aantal steden een helmplicht wil invoeren voor de snorfiets. Nu bestaan er ook nog echte snorfietsen, zoals de Spartamet. Nou ja, wanneer je daarop een helmplicht invoert rijd je als zotte Gerritje. Dat kan je niet maken. Je zou de wet kunnen aanpassen en zeggen dat alles wat niet direct onder de definitie van fiets valt en een hulp (!) motor heeft geen snorfiets is. Maar nee, de wet is vooral geënt op beheersing, zo ook stedelijk beleid. Maar dat is natuurlijk niet haalbaar. Je maakt een tochtje en in gemeente A moet de helm op, een gemeente B is dat niet verplicht. Daar word je hor en dol van. Bovendien lijkt mij dat dit juridisch tot een hoop stront leidt. Dus lijkt mij beter de helmplicht wettelijk in te voeren. Alleen daarmee bestaat officieel de snorfiets niet meer. Of maakt de overheid onderscheid tussen blauwe en gele plaatjes, maar wel alles met helm? Een interessant dilemma.

Toch lijkt de oplossing helemaal niet in regelgeving te liggen. Andere regelgeving geeft de maatschappij meer complexiteit, terwijl de handhaving feitelijk niet veranderd. Bovendien blijkt wetgeving nogal eens haken en ogen te hebben. Het lijkt er dan ook op dat deze hele discussie druk gevoerd wordt maar op geheel verkeerde basis. De vraag is, waarom de pakkans zo klein is. Deels komt dit voort uit de wetgeving die het wel verbied, maar onvoldoende maatregelen kent. Wanneer zo'n snorfietsen een boete krijgt, omdat ie te hard rijdt of verkeersregels aan z'n laars lapt, betaalt hij de boete en scheurt weer rustig door. De consequentie van alleen een boete is te beperkt. Het in beslag nemen van voertuigen of het vaststellen dat er aan de begrenzer geknoeid is mag niet zo maar. Toch lijkt de oplossing hier wel in te liggen. Naast natuurlijk de pakkans te vergroten (overigens een geheel andere discussie) gewoon snel in beslag nemen die handel. Want hoe je het ook bekijkt, zo'n snorfiets is een prima voertuig, zeker voor de wat ouderen. En wanneer er dan een helmplicht komt, wil ik ook gewoon "hard" kunnen en mogen rijden... Gewoon op het fietspad, anders moet er weer zo opgelet worden wanneer je wel dan niet op de rijbaan mag. Dat wordt mij dan weer te moeilijk....

500!!!

Het gaat niet over de FIAT 500, noch over de Quote 500, maar over de blog. Inderdaad, dit is mijn 500e (!) blog op blogspot... Dat betekent dat ik dus nogal wat geschreven heb, maar ook blijkbaar regelmatig wat te schrijven heb.

Natuurlijk heb ik een jaar lang iedere week een blog geschreven over het leven in Turkije om de "achterblijvers" te laten delen in mijn nieuwe leven. Met plezier heb ik dat gedaan, maar dat was ook wel een hele opgaaf en was niet rouwig na een jaar wat minder over het leven in Turkije te schrijven. Inmiddels heb ik niet zoveel meer te delen, of te willen uiten, over het leven hier. Het is een nieuw leven geworden, met positieve en negatieve kant. Net als mijn "vorige" leven in Nederland. Wel mis ik hier cultuur en een stuk reuring. En de slibtong!

Wanneer je 500 blogs schrijft zit daar absoluut "rotzooi" bij en van sommige verhalen heb ik misschien een vorm van spijt. Daar tegen over staat dat er ook een aantal leuke, boeiende en vooral ook goede verhalen bij zitten. Deels komt dat omdat er regelmatig geschreven vanuit en met emotie. De frustraties rond de politiek heb ik krachtig van mij af geschreven en niet altijd even netjes, noch tactvol. Maar goed, ik ben ook maar een mens.

Echt leuk vond ik de "dieren verhaaltjes". Het waren er niet veel en moeilijk te schrijven, alhoewel het wel iets was wat ik met veel plezier heb gedaan. En wanneer ik inspiratie heb zullen er vast nog wel eens bijkomen.



Veel van mijn blogs gingen over sociale onderwerpen. Misstanden in politiek, alweer vanuit diverse organisaties. De ongelijkheid op de wereld, het klimaat en milieu. Immers, ik denk dat ik wel een maatschappelijk betrokken persoon ben. Het nadeel is dat er reacties kwamen dat mijn blogs soms zuur, cynisch en negatief waren. Kritiek welke ik mij ook degelijk poog aan te trekken. Feedback is niet altijd leuk en soms terecht of met een kern van waarheid. De andere kant is, dat ik heb gemerkt dat ik juist door de relatieve afstand anders, en kritischer, kijk naar met name de Nederlandse samenleving. Door mijn verblijf in Turkije (en mijn persoonlijke ervaringen daar voor) ben ik anders gaan kijken, dan ten tijde dat ik nog volledig in Nederland leefde.



Natuurlijk hoop ik nog eens 500 blogs te schrijven, in de toekomst. Het zal waarschijnlijk wel in een wat trager tempo zijn en ook zullen er wis en zeker nieuwe onderwerpen de revue passeren. Een feit is dat ik blijf schrijven over de dingen die mij bezig houden, waaronder natuurlijk ook mijn fantasietjes, zoals de dieren verhaaltjes. Maar misschien dat ik ook gewone korte verhalen ga schrijven, die ik de blog toe vertrouw. We gaan het zien, bij leven en welzijn. In ieder geval bezit ik een zekere trots al zoveel te hebben geschreven, dat ik deze mijlpaal bereikt heb. En, over niet al te lange tijd behaal ik nog een feestelijk moment. Bijna zit ik op de 100000 lezers, die een of meerdere verhalen gelezen hebben. Ondanks dat ik schrijf voor mijzelf blijk ik ook anderen te boeien. Grappig is dat mijn herinnering aan Velserend (Openlucht zwembad in Santpoort) niet alleen heel veel lezers trekt, maar ook heel veel (leuke) reacties heeft opgeleverd. Ik hoop dat men blijft lezen en ik de lezer kan blijven bekoren. Nu eerst op naar die 100000 en daarna zien we wel verder. Iedereen alvast bedankt voor de belangstelling!

Kunstwedstrijd

Natuurlijk blijft de discussie wat kunst is. Een discussie waar men, volgens mij, nooit uit komt. Kunst is grotendeels subjectief. De toeschouwer ziet en ervaart. Daarbij kan ook van invloed zijn wat de relatie met de kunstenaar is, of men heel erg gevoelig is voor invloed, dan wel de eigenwaarde. Ten aanzien van het laatste betreft het een gevoel van eigenwaarde, waarbij men zich verheven denkt te voelen door waardevolle kunst te bezitten.

De vraag is waarom bepaalde kunst, of een bepaalde kunstenaar, beter is dan een ander, grotere bekendheid of men het werk voor grote bedragen van hand tot hand laat gaan. Wellicht dat ook een vraag als deze geen concreet antwoord kent en eveneens voer voor eindeloze discussies is.

Persoonlijk zie ik kunst in zekere zin als een ambacht. Kunst mag dan ook betaalbaar zijn en wanneer het ambacht zeer origineel of kundig wordt uitgevoerd mag dat natuurlijk wel duurder zijn. De buitenproportionele bedragen blijven mij tegen de borst stuiten. Zowel van huidige kunstenaars als de oude meesters.

Dat kunst dus altijd onderwerp van discussie is mag nu wel duidelijk zijn. Interessant wordt het wanneer de kunstenaars met elkaar in concurrentie gaan. Er zijn meerdere vormen, waaronder de kunstenaar van het jaar, het kunstwerk van het jaar en vele kleinere eerbetonen waarbij een "winnaar" uit de bus komt. Maar, hoe kan men de kunstenaars met elkaar laten meten? Volgens mij kan dat alleen op uitermate subjectieve basis. De jury bepaalt. Maar wat maakt de keuze van de jury? Omdat ze iets leuk vinden, de kunstenaar kennen, en natuurlijk zijn er tal van andere persoonlijke invloeden. Dat kan ook niet anders, want er zijn geen harde criteria. Natuurlijk kan er sprake zijn van kundigheid. Daar zijn ook richtlijnen voor en er bestaan ook theorieën, zoals bijvoorbeeld het perspectief. Maar kunst betekent ook vanuit de theorie een eigen weg te kiezen. Dus misschien is het wel de creatieve toepassing, wat kunst tot kunst maakt. Zo kon Picasso de theorie goed beheersen en daar vanuit ging hij abstraheren. Je hebt de impressionisten, die vanuit de theorie de kunst van het weergeven van het gevoel weergeven. Je kan alle kanten op. En Dali is juist een voorbeeld van een kunstenaar die zijn fantasie in zijn werk gebruikte. Maar voor geen goed kan ik een keuze maken tussen Picasso en Dali. Behalve wanneer ik puur uit ga van wat mij zelf het meeste aanspreekt.

Nee, ik kan dus niet aan een "wedstrijd" deelnemen. Ik zal mij dan ook nooit inschrijven voor iets compitatiefs. Een keer in mijn leven heb ik dat gedaan. Volgens mij in 1985, maar kan mij een jaartje vergissen. Dat was de prijs van Koningin Beatrix voor jonge kunstenaars. Ik eindige op plaats vijf en bleef buiten de schijnwerpers. Het werk wat won vond ik persoonlijk abominabel. Ook de site van Exto heeft een soort competitie, waarbij kunstenaars in de picture worden gezet. Daar doe ik evenmin aan mee. En voor mijn werk geldt eveneens dat de "kijkers" hun oordeel geven. Zo zijn er mensen die niet tegen mijn werk kunnen, die er niets mee hebben, het mooi vinden, maar nooit thuis zouden willen hebben, mensen die gepakt worden door een bepaald werk en zowaar een enkele fan.

Kunst is een vreemd fenomeen. Een wereld waar appels en peren worden vergeleken. Kunst, waarbij men zich kan verheffen door elitair gedrag. Kunst waarbij het werk kunst wordt, omdat de kunstenaar zich goed kan verkopen.



Ook het exposeren stuit me vaak tegen de borst. Betalen om te exposeren is begrijpelijk wanneer het directe kosten moet dekken. Maar €5000 om te exposeren lijkt mij wat overtrokken. En dan de percentages die je moet inleveren, soms net meer dan 50%. Dus, veel exposeer ik ook niet.

Kortom, ik denk dat ik een teruggetrokken kunstenaar ben. Mijn karakter, maar zeker ook mijn keuze. Ach, misschien wordt ik wel een groot kunstenaar na mijn dood. Maar als mijn werk ooit voor miljoenen van de hand gaat..., draai ik mij om in mijn graf. En ook na mijn leven zou ik nooit "het kunstwerk van het jaar" gemaakt willen hebben. Maar, ik blijf voorlopig gewoon lekker en graag schilderen.

Klimaat

Het klimaatakkoord is duidelijk. De rechtspraak heeft gesproken; de Nederlandse overheid doet te weinig voor het klimaat. In Polen blijven ze bruinkool stoken, in Turkije is zonne-energie nog steeds geen "ding". Trump ontkent zelfs de klimaatverandering. De politiek stopt haar kop in het zand. Wereldwijd. De groei van de economie is belangrijker, voor de politiek, dan het klimaat. De politiek is bang voor de achterban, wanneer impopulaire maatregelen getroffen moeten worden, het klimaat te redden. Walgelijk eigenbelang speelt parten waardoor er te weinig aan klimaatverbetering gedaan wordt. En toch is juist de overheid hét orgaan, die sturend rond dit probleem moet zijn. Goede voorlichting zou de eerste stap moeten zijn. Nee, niet direct de wet- en regel-geving, maar voorlichting. Daarnaast pas actie. Nu gebeurt geen van beiden in een mate, die effect heeft. Overheden zijn te laf.

De andere kant is dat er teveel wordt ingespeeld op de burger. Natuurlijk, ieder individu kan zijn of haar steentje bijdragen. Maar kom die burger dan ook tegemoet. Nederland heeft het duurste openbaar vervoer van Europa. Vanwege de kwaliteit, maar bij 2 cm sneeuw rijdt de helft van de treinen. Nee, om de mens uit de auto te jagen moet het OV toegankelijker. Liever goedkoper, dan het comfort. Bovendien is dit een drog argument, want de kwaliteit van het OV in andere landen is echt niet minder. Nee, maak het OV goedkoper en bij een beetje sneeuwval hoeven er geen 2000 kilometer aan files te staan!

Toch, een feit is dat de industrie 2/3 van de vervuiling veroorzaakt. En toch wordt de industrie met handschoenen aangepakt. Weer die economische belangen. In België gaan schoolkinderen de straat op om te pleiten voor een beter klimaat, voor actie. En terecht, want hun toekomst ziet er belazerd uit. Niet omdat er niets aan te doen is, maar omdat overheden te laks zijn. Maak vliegen binnen Europa twee keer zo duur, maar verlaag de treinprijzen. Een voorbeeld, maar het werkt wel. Waarom moet Schiphol blijven groeien? Waarom kunnen we niet per hogesnelheidstrein naar onze Spaanse bestemming? En hoeveel mogelijkheden zijn er om klimaatneutrale energie op te wekken? Veel meer dan gebruikt of ingezet wordt.

Ontkennen is je kop in het zand steken. Dat mogen overheden niet langer blijven doen. Een overheid heeft de verantwoordelijkheid voor haar burgers, niet voor de grootindustrie... Helaas, lijkt het omgekeerde wel het geval... Pas op de plaats, is dat zo moeilijk? Nee, er moet groei zijn, meestal gevolgd door flinke klappen, zoals de economische crisis van 2008. Goed, het werkt wel. Door de groei en welstand zijn burgers vooral bezig met hun eigen welzijn en ontbreekt het aan het besef hoe erg het gesteld is met het klimaat. Nee, liever een nieuwe auto, dan door blijven rijden in die oude, die nog prima functioneert. Liever benzine of diesel, dan een elektrische, want die is te duur...

Wat die jeugd in België doet is goed. Is belangrijk en burgers zouden zich meer moeten verenigen om overheden te wijzen op hun verantwoordelijkheid ten aanzien van het klimaat. Wanneer we minder woonlasten hebben, minder hoeven te betalen aan allerlei vaste lasten, dan wordt het de individu ook makkelijker gemaakt te investeren in meer duurzaamheid.

26 rijksten der aarde bezitten even veel als alle allerarmsten op de hele wereld bij elkaar. Een vermogen van meer dan 50% van het aardse vermogen. Pak dát aan en gebruik dat voor een beter klimaat. Die 26 gasten kunnen de wereld redden, in plaats van investeren en investeren en nóg rijker te worden.

Het wordt echt tijd maatregelen te nemen! Drastische. En ja, goede voorlichting is hierin essentieel, maar maatregelen nemen is de crux. Er zijn mogelijkheden genoeg en niemand hoeft het daarvoor minder te hebben. Misschien niet beter, maar zeker niet minder. En zelfs bij minder is dat veelal nog prima te doen.

Hier in Turkije maken we de slechtste winter door, sinds mensenheugenis. Bizar veel regen, wind en kou. Dat is geen teken dat het wel mee valt met de klimaatverandering. Het is juist een teken dat de alarmbellen moeten gaan rinkelen. Jeugd in Europa (maar ook in de States en alle welvarende landen) ga die straat op. Laat je massaal horen. Het kán anders. Het moet anders!

Door de bank "genomen".

Dus, als ik het goed begrijp maken de banken geld, wat helemaal niet bestaat... Dat lenen ze uit en vragen dat terug mét rente. Dan krijgen ze dus geen 100% winst, maar het volle pond én rente. Want wat ze terugvorderen is immers wél bestaand geld... Nom de dieu... En dan wordt gezegd dat toveren helemaal niet bestaat! Sorry, maar ik vind dit toch echt toveren.

Al dat geklaag over de banken is dus eigenlijk wel terecht. En hoe meer geld ze lenen, hoe rijker ze dan ook worden. En zij die lenen zijn de lul... Ik weet nog hoe moeilijk de bank deed tijdens onze financiële problemen. Bang hun geld niet te krijgen, maar eigenlijk hadden ze mij helemaal niets gegeven. Het geld voor onze hypotheek hadden ze "gemaakt", geschept uit lucht. Vandaar dat ze zo makkelijk lenen en in feite de kleine man vervolgens het mes op de keel zetten. Dat het boeven zijn wordt al langer geroepen, maar dit zijn gewoon maffia-achtige criminelen!

Tja, toveren kan ik niet. Geld toveren al helemaal niet. Als ik dat zou kunnen, zou ik het juist net uit gaan delen.

Maar ik heb het gevoel dat niet alleen de banken schuld hebben aan de vele financiële problemen. Goed, zij kunnen toveren, de overheid niet. Maar, wat betalen we aan belastingen, B.T.W., accijnzen en noem maar op? Kortom, heb je een twee maal modaal inkomen, een baan en een gemiddeld huis houd je ongeveer 1/3 over als vrij besteedbaar. Je werkt dus voor de banken, overheden, verzekeringsmaatschappijen en de energieleveranciers. Zoiets is toch bijna een crimineel netwerk?



Eigenlijk had ik mij voorgenomen niet meer zulke cynische blogs te schrijven. Helaas, het bericht van "ons geld" en het onderzoek van de WRR dwongen mij er toch over te schrijven. In eerste instantie als een sprookje. Het gaat immers over toveren. Het lukt me niet. Los van de financiële crisis, welke mijn leven overhoop heeft gegooid blijkt eigenlijk dat ik een zekere welvaart zou kennen, op dit moment, zonder de criminele activiteiten van de banken. Best iets om moedeloos van te worden. Nu begrijp ik ook waarom de bank het voorstel niet accepteerde mijn hypotheek enkele maanden in "natura" te betalen, in de vorm van door mij gecreëerde schilderijen. Dan blijft het geld immers niet bestaan... Ja, de gemiddelde mens begrijpt hier toch geen snars meer van. Slim, om te spelen met de onkunde van je klanten. En vervolgens ook nog eens arrogant gedrag vertonen.

Ooit (lang geleden) heb ik bij een bank gewerkt. Ik was afdelingschef "dubieuze debiteuren". Mensen die hun lening niet konden afbetalen. Je ging met die mensen in gesprek. Je stak er energie in, toonde begrip. Ik wist bijna altijd tot regelingen te komen, waar beide partijen zich prima in konden vinden. Soms vond de bank de regeling te langzaam gaan, maar mijn verklaring wist hen toch telkens te overreden. Helaas werd ik ontslagen. Ik moest een pak dragen, maar hulde mij in boerenkiel en spijkerbroek. Ik weigerde het maatkostuum, en kon dus vertrekken. Ik ben blij mijn carrière niet verder in het bankwezen te hebben gesleten. Dan had ik nu waarschijnlijk een dure auto, twee huizen, een concubine en heel veel mensen veel leed aan gedaan. Al ben ik nu bijna arm, ik ben eerlijk geweest en weet van mijn leven te genieten...

Nederland, 2119

Nederland, half januari 2119. Het is 18 graden Celcius. Midden op de dag. Het is stil. Er rijden alleen elektrische auto's. Aanrijdingen vinden niet meer plaats. De fietsen zijn elektrisch, alle fietspaden voorzien van magnetische stroken. Er gebeuren geen ongelukken meer. Honden lopen niet meer rond. Er zijn geen honden meer in de steden, behalve zachtgekookte robothonden. Evenals katten. Ze hoeven niet meer uitgelaten te worden. Dat mag ook niet meer. Mensen roken en drinken niet meer. Verboden. Alle muziekinstallaties zijn voorzien van automatische volumeregelaars. Nee, alles is er aan gedaan om overlast te voorkomen. De maatschappij is stil en geordend. Alle mogelijkheden buiten de gebaande paden te treden zijn ingeperkt. Met digitale middelen. Tevens hangt het land vol digitale camera's.

Er zijn minder mensen in Nederland. Geen 17 miljoen, maar 10 miljoen... En iedereen is gezond. De oudste Nederlander is 137 jaar oud. We eten geen vlees meer. Er zijn alleen nog kunstmatige voedingswaren. Gepropt in leuke vormen, met smaakjes, maar in feite eten we pillen. Vandaag is het een warme dag, maar onder de 10 graden wordt het niet meer in januari. Zomers haalt de thermometer met gemaakt de 35 graden.

Nederland is kleiner geworden. De zeespiegel is gestegen, sneller dan de verwachting, waardoor niet tijdig het land behouden kon worden. Maar veel huizen zijn drijvende huizen. Ja, er zijn zelfs drijvende flats. Gelukkig is landbouwgrond in principe overbodig geworden. Vliegen doen we ook niet meer. Ultrasnelle treinverbindingen verplaatsen de mens.



Het leven is saai, zonder uitdagingen. De mensen schikken zich, maar hebben geen enkele keuze. Dit leven is aan de mens zelf te danken. Aan hen en de vorige generaties. In 2030 zouden alle nieuwe auto's elektrisch moeten zijn. De CO2 uitstoot zwaar gereduceerd. Destijds was men het er mee eens. Er waren zelfs klimaatakkoorden. Toch vond men de economie zwaarder wegen. De invloed van de rijken was groter dan het belang de aarde te redden. In 2019 waren er nog 9 miljard mensen op aarde. In 2119 zijn het er nog maar 4 miljard en het aantal neemt zienderogen af. In Nederland wonen alleen nog mensen met vermogen. Nieuwe rijken. Armoede betekent vrijwel direct het einde. De mens is zichzelf langzaam aan het uitroeien. Een oorlog is hiervoor niet meer nodig. Het gaat vanzelf.



Er is officieel geen vervuiling meer, maar de vervuiling van de vorige generaties is nog steeds niet opgeruimd. De opwarming was onvoldoende tegen gegaan. Toch is dat niet het belangrijkste. Neen, het is de controle. De mens was in 2019 meer bezig met de onderlinge controle en het leiden van de mens in banen. In Nederland leefden we dicht op elkaar, zodat de overheden meer en meer maatregelen nam de overlast te beperken en de mens in regels te gieten. Nog geen vijftig jaar geleden was de Nederlander murw gemaakt door alle regels. Pas daarna begon in snel tempo het echte werk het klimaat te redden. Dat was te laat natuurlijk. Dat zien we nu in 2119... Alle tolerantie lijkt te zijn verdwenen. Expressie is daarmee dood gemaakt.



Met weemoed bezoekt men massaal musea. De nostalgie van het leven ligt daar verscholen. Oude kunst en geschiedenis. Honderd jaar geleden had de mens nog iets barbaars, alhoewel er nog een laatste stuiptrekking was van creativiteit, kunst en zelfs vormen van recalcitrant gedrag. Nu is het meest spectaculaire een museum bezoeken. Of oude films bekijken. Omdat er anno 2119 weinig meer is te beleven, in feite men niets meer kan doen, hunkert men naar de tijd, dat de mensen eigenlijk verkeerde wegen ingeslagen waren. Niet de juiste keuzes maakten en hun eigen belang nog voorop stond. En vandaag, januari 2119, mag niemand naar buiten. De lucht is vandaag te gevaarlijk. Dus gaat de beeldwand aan en blikt men terug. Het vooruitzicht is toch alleen maar leeg....