In de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw was er de seksuele revolutie. Vrijheid en openbaring. Helaas lijkt deze vrijheid alweer ten onder gegaan. Dat lijkt een feit, maar wat mij vooral opvalt is de hypocrisie van de mens. Ieder dag word ik geconfronteerd met beelden van geweld, gevolgen van geweld, of doffe ellende. Afgelopen week de foto van vader en dochter, dood bij de grens met de USA. Op facebook schieten de mishandelde dieren voorbij. Het mag allemaal en is behoorlijk expliciet. En overal kom je die nare beelden tegen, op alle media. Het allerergste werd gecensureerd, maar met een beetje zoekkwaliteit kon je de onthoofdingen zien worden uitgevoerd. Ik vind dat verschrikkelijk...
Ik ben tegen geweld en zie het ook als een barbaarse uiting van een vorm van onmacht. En wat zijn wij mensen nog barbaars en primitief. Ook in de filmindustrie is geweld een topic en geweldfilms scoren hoog in de bioscopen en op televisie. Geweld is "stoer"of zo. Vreselijk!
Terug komend op de seksuele revolutie, die zijn we kwijt. Sterker nog, ons puriteinse gedrag neemt toe en neemt overdreven vormen aan. De Victoriaanse preutsheid lijkt weer terug te keren. In openbare gebouwen worden naaktschilderijen (of schilderijen met naakt) weggehaald. Zelfs in enkele musea verdwijnt het bloot aan het oog van de bezoeker. Op Facebook mag geen tepel meer te zien zijn. Amerikaans puriteinse reacties. Kennen we "nipplegate"nog? Nee, het grofste geweld mag, maar een piemel of vagina zijn taboe. In de filmindustrie nog niet geheel, maar elders wel. En zelfs tepels mogen niet meer getoond worden. Tenminste de vrouwentepel. De mannentepel is geen enkel probleem, dus erg consistent is de mens ook niet en de emancipatie van de vrouw wordt ook weer een stap terug gezet.
Ongeveer 90% van de mens heeft wel een geneukt, of neukt. Volgens Freud is het zelfs een van de (eerste) levensbehoeftes. Maar het moet dus wel heel stiekem. En dan zijn er nog vele andere seksuele handelingen. Zelf zou ik seks en geweld meer tot de oerdriften bestempelen, waar wij mensen nog steeds aan bloot staan. Bloot staat natuurlijk ook in veel gevallen los van de seks. Met name in de kunst. En natuurlijk is er ook veel verwevenheid, maar gewoon bloot is in feite heel esthetisch. Maar goed, bloot wordt dus altijd geassocieerd met seks. Onzin, naar mijn mening.
In de media en kunst is er ook nog een onderscheid tussen seks en porno. Hier spreek ik met name over seks en bloot, daar porno een andere categorie betreft. Toch zie je ook hier de zogeheten "porna" haar intreden te hebben gedaan; vrouwvriendelijke porno.
Aan de andere kant is de mens erg bezig met gelijkheid en seksuele bewustwording. We kennen de gender discussie, homofilie en homoseseksualiteit, MeToo, seks schandalen in de katholieke kerk en noem maar op. Gelijkheid versus misstanden. Het speelt in ons brein. Aan de ene kant streven we naar gelijkheid tussen man en vrouw, aan de andere kant zijn er idioten als Trump, die juist het verschil benadrukken. Ook in Nederland blijft de discussie actueel (Brinkman die abortus door de vrouw zelf wil laten betalen... laat die kerels dan de abortus betalen... niet de vrouwen, of begrijpt hij nog steeds niets van emancipatie?
In de jaren 70 lagen de stranden vol dames die topless lagen te zonnen. Natuurlijk, je kijkt, maar dat is in het begin even. Wellicht niet anders dan dat je naar een mooie auto kijkt, en dan wordt het gewoon. Je ziet het niet meer als iets bijzonders. Echter, tegenwoordig zie je nauwelijks meer topless. Maar de badkleding is wel stukken schaarser geworden en roept veel meer gevoelens van erotiek op. Je vraagt je af wat er onder zit... Bij de Emmy Awards (2019) waren enorm veel vrouwen met decolletés tot de navel. Je zag dat ze geen BH droegen, en ondanks je "niks zag" was dat toch enigszins zinnenprikkelend. Kortom, we worden visueel kuiser, maar dagen meer uit. We willen gelijkheid en gelijkwaardigheid, maar zijn daar heel dubbel in. Een tepel op Facebook is al te heftig, en kunst wordt verstopt. Maar de lijken mogen onder ieders neus geduwd worden. Soms begrijp ik de wereld niet meer helemaal... Wel hoop ik in ieder geval dat bloot en de kunst niet gescheiden worden. Dat het publiek daar gewoon naar mag kijken, of zich anders maar omdraait of afzondert. Laat de wereld niet terroriseren door de intolerante minderheid, maar laten we met z'n allen proberen de wereld en haar elementen een beetje te normaliseren, zonder dat eeuwige gehuichel. Freedom for Art!
Posts tonen met het label onthoofding. Alle posts tonen
Posts tonen met het label onthoofding. Alle posts tonen
vrijdag 28 juni 2019
maandag 22 september 2014
in den vreemde; extra (9)
Angst
heb ik er niet voor, maar wanneer je in Turkije woont komt het wel verdomd
dichtbij. Toch is het op een afstand van Amsterdam naar Rome, wellicht nog iets
verder, maar IS is relatief dichtbij.
Gisteren heb ik het journaal van de dag
er voor bekeken (NPO uitzending gemist) en vandaag staat de (digitale)
Volkskrant er vol van. Zelfs een indrukwekkende "advertentie" van
Gülen gaf een duidelijke boodschap. Iedereen toont zijn of haar afkeer, maar IS
gaat stug door. Inmiddels zijn zij bij een Syrisch Koerdische grensstad aan de
grens met Turkije. Verhalen van vele onthoofdingen en nog meer verkrachtingen.
De uitspraken van Gülen geven haar fijn aan dat IS geen reet te maken heeft met
de Islam. In feite zegt iedereen dit. Overal wordt afschuw uitgesproken.
Twee maanden geleden is er gebombardeerd,
in Irak. Een nobele daad van de Amerikanen. Koerden worden bewapend, maar IS
veranderde haar strategie en bommen kunnen niet meer afgeworpen worden. Dat zal
burger slachtoffers brengen. Omwille van de vrede mogen zij wel onthoofd worden
door IS, maar niet sneuvelen in het geweld tegen IS als noodlottig gevolg.
Misschien moet het risico genomen worden, en dat zeg ik als pacifist. Hier is
echter een dermate dreiging dat je ook al pacifist reëel moet blijven denken en
je soms je idealen een beetje, of tijdelijk, los moet laten.
Turkije doet niets. Er was een groep van
46 diplomatengezinnen ontvoerd door IS. Afgelopen weekend zijn zij vrij
gelaten. Vervolgens blijft Turkije angstvallig stil. Hun reden niets te doen is
weg gevallen. Maar een nieuwe reden lijkt snel gevonden. De Syrisch Koerden van
KYP zijn gelieerd aan de PKK. De PKK wordt door Turkije, én Amerika, gezien als
een terroristische groep. Dus de Koerden in noord Syrië kunnen niet worden bij
gestaan.
Amerika zegt wel een aanval in te willen
zetten in Syrië, maar dit niet te kunnen. Formeel moet Amerika dan toestemming
hebben van Assad. Laat Amerika nu die regering niet meer erkennen... Nee, dan
Nederland, wij helpen de Iraakse Koerden tenminste met gasmaskers en anders
humanitaire oorlogsmiddelen.
Op een enkele Jihadist na spreekt de hele
wereld van terrorisme van de ergste en meest onmenselijke soort, spreekt
iedereen van het uit deinend gevaar en zegt iedereen dat ingrijpen noodzakelijk
is. Vervolgens gebeurt er vrijwel niets. Niet alleen het brute geweld van IS
wordt hiermee geaccepteerd, maar ook hun aanwezigheid en in feite zelfs het
door IS uitgeroepen kalifaat. Dat in 24 uur bijna honderd duizend Koerden de
Turkse grens over gevlucht zijn is het probleem van Turkije. Net zoals rond de
strijd in Syrië zelf het een probleem van Libanon en Jordanië was de
vluchtelingen op te vangen. En voor Turkije ligt de regio te gevoelig, dus ze
proberen de ruim 1,8 miljoen vluchtelingen over het land te verspreiden. En het
land is groot genoeg. Gelukkig maar, want anders had ik nu misschien wel in de
piepzak moeten zitten. Het gebeurt inmiddels hier allemaal in de achtertuin.
Het enige voordeel is dat de achtertuin erg groot is, en ik dicht bij het huis
zit. Maar wanneer de staaljagers langs
de kustlijn in oostelijke richting schieten kijken we elkaar aan en plaatsen we
opmerking als: die gaat naar de Syrische
grens. Waar of niet waar, het roept het wel op.
Het wordt tijd dat de politiek lafheid in
concrete actie wordt omgezet. IS profiteert alleen maar van het getreuzel en
geneuzel. Ze passen hun tactiek aan, blijven zich uitbreiden, en de koppen
blijven letterlijk rollen. Geflipte gasten uit Westerse landen blijven naar IS
gaan om mee te vechten. De aanwas stopt niet echt. Kansloze jongens, of zwaar
gefrustreerde jongens, die de kans hebben nu echt ergens bij te horen. Dat dit
niet zo is, en dat de boodschappen nergens op slaan dringt niet tot hen door.
En worden ze niet in een lijkzak terug gebracht, dan willen ze de strijd in
eigen land verder door voeren. Je hoort ze niet over geloof spreken, maar
alleen over acties met zo veel mogelijk doden. Zoals bijvoorbeeld de twee
Haagse jongens, afgelopen weekend. De politiek reageert te laconiek op het
gevaar. Dat was al met Al Quida, en blijft nu met IS. Inmiddels lijkt het er op
dat een nieuwe terreurgroep zich ontwikkelt. Die jongens wachten niet tot ze
gestorven zijn, maar willen op hun strooptochten al hun 72 maagden nemen.
Ongeduldige types dus, wellicht omdat diep in hun hart wel bekend is dat wat ze
doen daar boven niet die rij maagden meer oplevert.
Sinds ik in Turkije verblijf en het nieuws volg voel ik mij juist veiliger
hier, dan in west Europa. Hier zullen de zonderlinge gekken geen capriolen
uithalen. Ergens in Turkije ligt een grens van het toelaatbare om wel echt in
te grijpen en IS tot nul te reduceren. Maar in Amsterdam, Brussel, London dan
wel Berlijn lopen eenlingen rond. Daar vormen ze daadwerkelijk een gebaar,
zoals bij de Joodse bibliotheek is aangetoond. Ja, daar zal ik mij op dit
moment écht minder veilig voelen. Desondanks hoop ik dat de wereld snel wakker
wordt en de rattenvangers van Hamelen opstaan op de IS ratten te verdelgen. Hoe
groot moet die plaag worden? Ik wacht af en treur mee met alle slachtoffers en
gruwel van iedere onthoofding....
Labels:
Al Quida,
Assad,
Gulan,
Haagse jongeren,
IS,
Islam,
Jordanië,
Koerde,
KYP,
Libanon,
maagden,
NPO,
onthoofding,
PKK,
Syrië,
terrorisme
Abonneren op:
Posts (Atom)
%2Bgelijk%2Bof%2Bvrede%2B24%2Bx%2B30.jpg)