Posts tonen met het label economie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label economie. Alle posts tonen

zondag 11 oktober 2020

Boeven

 Dit keer ga ik uit van een stelling: iedereen met een privé jacht van meer dan 2 miljoen euro is in principe een boef! Je kan de stelling voor meer kapitaalsbezit doortrekken.

Neem een bakker... Hij bakt een brood. Een brood kost hem € 0,50 aan onkosten, wanneer hij zijn salaris erbij rekent met het aantal broden wat hij gemiddeld verkoopt komt de kostprijs op € 1,00. Hij verkoopt het brood voor € 1,25 en heeft dus een kwartje winst.  De bedragen zijn natuurlijk fictief. Het geeft aan dat deze bakker natuurlijk winst wil maken, maar dit bescheiden houdt. 


Een andere bakker verkoopt het zelfde brood (onder dezelfde omstandigheden) voor € 2,10.  Deze bakker heeft dus € 1,20 winst per brood. Het voordeel is dat zijn klanten moeilijk ergens anders brood kunnen kopen. De tweede bakker wordt dus veell over de hoofden van zijn klanten. Die tweede bakker maakt in feite misbruik van de situatie.

Mensen die heel erg rijk zijn hebben hun rijkdom bijna altijd verkregen door gedrag van de tweede bakker. Daarbij benadelen zij in eerste instantie hun klanten. Maar om nu de klanten minder te benadelen, benadelen zij de producenten. Het voorbeeld is de kledingindustrie... De kleding is goodkoop en moet dus heel goedkoop gemaakt worden. Men laat het in goedkope landen maken, onder erbarmelijke omstandigheden. Dus lijden de arbeiders daar er onder. 

Terug naar de bakker. De eerste bakker is minder bezig met de winst, maar meer met de kwaliteit van zijn brood. de tweede bakker denkt vooral aan winst. Je ziet dat met name die rijke gasten niet meer aan het product of de klant denken, maar voornamelijk aan geld. En om veel geld te verdienen (buiten proportioneel zelfs) benadeel je anderen. 

Iemand die dus een enorm jacht heeft, heeft dus hoe dan ook veel mensen benadeeld. Ook in de huizenmarkt zie je de hang naar geld en winsten. In Ottawa zijn enorme dure flats te koop. Een op de vier staat leeg. Maar op straat wemelt het van de daklozen.  Hier in Turkije staan huizen in toeristengebieden. Om permanent te huren betaal je vaak grote bedragen. De huiseigenaren pogen je er zo uit te krijgen, want wanneer ze het huis drie dagen per maand verdienen ontvangen ze evenveel als wanneer een permanente huurder een maand huur betaald. Wanneer je bedenkt dat deze huizen soms drie maanden volgeboekt zijn, maakt de eigenaar een extra grote winst... het vinden van een permanente wonign wordt bijna niet te doen.

Ik ben geen econoom maar verdenk mij ervan wel enigszins logisch te kunnen denken. Economie is best ingewikkeld, terwijl de basis juist zo simpel is. In Coronatijd vragen rijke en grote bedrijven steun aan de overheid, terwijl ze juist daarvoor grote bedrage divident hebben uitgekeerd aan hun aandeelhouders. Hoe scheef is de wereld? Behoorlijk scheef! Misschien maakt de pandemie ons wakker, maar ik ben niet optimistisch. Het is weliswaar meer onderwerp van gesprek, maar ik vrees dat er weinig verandert. Geld regeert nog steeds en veel te buitensporig.  Er moet echt iets veranderen; voor het klimaat, het milieu, maar vooral voor de mensheid. Wanneer dringt dat nu eindelijk eens door bij hen, die wel degelijk macht hebben?

maandag 14 januari 2019

Nederland, 2119

Nederland, half januari 2119. Het is 18 graden Celcius. Midden op de dag. Het is stil. Er rijden alleen elektrische auto's. Aanrijdingen vinden niet meer plaats. De fietsen zijn elektrisch, alle fietspaden voorzien van magnetische stroken. Er gebeuren geen ongelukken meer. Honden lopen niet meer rond. Er zijn geen honden meer in de steden, behalve zachtgekookte robothonden. Evenals katten. Ze hoeven niet meer uitgelaten te worden. Dat mag ook niet meer. Mensen roken en drinken niet meer. Verboden. Alle muziekinstallaties zijn voorzien van automatische volumeregelaars. Nee, alles is er aan gedaan om overlast te voorkomen. De maatschappij is stil en geordend. Alle mogelijkheden buiten de gebaande paden te treden zijn ingeperkt. Met digitale middelen. Tevens hangt het land vol digitale camera's.

Er zijn minder mensen in Nederland. Geen 17 miljoen, maar 10 miljoen... En iedereen is gezond. De oudste Nederlander is 137 jaar oud. We eten geen vlees meer. Er zijn alleen nog kunstmatige voedingswaren. Gepropt in leuke vormen, met smaakjes, maar in feite eten we pillen. Vandaag is het een warme dag, maar onder de 10 graden wordt het niet meer in januari. Zomers haalt de thermometer met gemaakt de 35 graden.

Nederland is kleiner geworden. De zeespiegel is gestegen, sneller dan de verwachting, waardoor niet tijdig het land behouden kon worden. Maar veel huizen zijn drijvende huizen. Ja, er zijn zelfs drijvende flats. Gelukkig is landbouwgrond in principe overbodig geworden. Vliegen doen we ook niet meer. Ultrasnelle treinverbindingen verplaatsen de mens.



Het leven is saai, zonder uitdagingen. De mensen schikken zich, maar hebben geen enkele keuze. Dit leven is aan de mens zelf te danken. Aan hen en de vorige generaties. In 2030 zouden alle nieuwe auto's elektrisch moeten zijn. De CO2 uitstoot zwaar gereduceerd. Destijds was men het er mee eens. Er waren zelfs klimaatakkoorden. Toch vond men de economie zwaarder wegen. De invloed van de rijken was groter dan het belang de aarde te redden. In 2019 waren er nog 9 miljard mensen op aarde. In 2119 zijn het er nog maar 4 miljard en het aantal neemt zienderogen af. In Nederland wonen alleen nog mensen met vermogen. Nieuwe rijken. Armoede betekent vrijwel direct het einde. De mens is zichzelf langzaam aan het uitroeien. Een oorlog is hiervoor niet meer nodig. Het gaat vanzelf.



Er is officieel geen vervuiling meer, maar de vervuiling van de vorige generaties is nog steeds niet opgeruimd. De opwarming was onvoldoende tegen gegaan. Toch is dat niet het belangrijkste. Neen, het is de controle. De mens was in 2019 meer bezig met de onderlinge controle en het leiden van de mens in banen. In Nederland leefden we dicht op elkaar, zodat de overheden meer en meer maatregelen nam de overlast te beperken en de mens in regels te gieten. Nog geen vijftig jaar geleden was de Nederlander murw gemaakt door alle regels. Pas daarna begon in snel tempo het echte werk het klimaat te redden. Dat was te laat natuurlijk. Dat zien we nu in 2119... Alle tolerantie lijkt te zijn verdwenen. Expressie is daarmee dood gemaakt.



Met weemoed bezoekt men massaal musea. De nostalgie van het leven ligt daar verscholen. Oude kunst en geschiedenis. Honderd jaar geleden had de mens nog iets barbaars, alhoewel er nog een laatste stuiptrekking was van creativiteit, kunst en zelfs vormen van recalcitrant gedrag. Nu is het meest spectaculaire een museum bezoeken. Of oude films bekijken. Omdat er anno 2119 weinig meer is te beleven, in feite men niets meer kan doen, hunkert men naar de tijd, dat de mensen eigenlijk verkeerde wegen ingeslagen waren. Niet de juiste keuzes maakten en hun eigen belang nog voorop stond. En vandaag, januari 2119, mag niemand naar buiten. De lucht is vandaag te gevaarlijk. Dus gaat de beeldwand aan en blikt men terug. Het vooruitzicht is toch alleen maar leeg....

zondag 2 april 2017

het verdriet van kunst

De rente op de banken is nul..., of bijna nul. Er wordt geadviseerd te investeren in andere zaken, waaronder vastgoed, en..., KUNST!
Volgens deskundige economen is Kunst momenteel een van de betere beleggingen, en zeker beter dan sparen. Dus, alle Nederlandse kunstenaars zijn blij!..., of toch niet?

Sommige kunstenaars doen het "goed". Natuurlijk speelt kwaliteit een rol, maar meer en stevigere sleutels tot succes zijn vermogen en goede marketing. Over het laatste is veel te doen, omdat de verkoop van het werk bijna letterlijk uit handen gegeven wordt aan derden. Andere kunstenaars hebben succes vanwege vermogen. Of zij verkopen hun werk voor veel geld, waardoor zij wellicht (in eerste instantie) minder verkopen, maar wel zo veel overhouden, dat zij (letterlijk) verder kunnen, of zij bezitten over een basisvermogen, waarmee zij de markt op kunnen. Dat kan een vast inkomen zijn, familiebedrijf, of wat dan ook.
Tot nu toe spreken we over een zeer klein gezelschap en niet persé de besten..., nee het hoeven zelfs geen kwalitatief goede kunstenaars te zijn.

De meerderheid van de kunstenaars zijn "Arme sloebers", veelal afhankelijk van een uitkering en zonder vermogen. En in die groep zien we veel kwaliteit! Natuurlijk ook rommel en matig werk, maar het scala is breed en op zich zeer interssant. Waarom blijven zij dan in die eeuwige verdomhoek zitten? Wel, dat is simpel; exposeren (en verkopen) kost geld. Lokale exposities zijn soms nog te betalen, evenals lokale manifestaties, zoals de Haarlemse Kunstlijn. Toch ben je voor een weekendje Kunstlijn al snel een paar honderd euro kwijt, en doe je heel zuinig ruim meer dan honderd euro. Maar goed, een manifestatie is dan nog op te brengen, maar met vijf van dit soort manifestaties zit je al boven het gemiddelde maandinkomen van de kunstenaars, dus dat is bijna niet te doen. Vooral ook, omdat de verkoop van dergelijke manifestaties niet in te schatten is, prijzen veelal wat lager liggen en überhaupt op dit soort manifestaties moeilijker verkocht wordt, en veelal dan nog binnen de kring van kennissen, vrienden, familie, of een enkele fan.
Daarnaast zijn er ook wel enkele galeries, of locaties, die redelijke prijzen vragen om te exposeren. Ik heb het dan over kosten onder de twee honderd vijftig euro. Punt is wel, dat hier de verkoop soms nóg beroerder is.

Wil je in een echte galerie exposeren, breng dan maar flink geld mee. Bedragen tot ver boven de duizend euro zijn normaal... Om te beginnen moet je dan je prijzen enorm omhoog gooien, dat wanneer je iets verkoopt er ook daadwerkelijk nog iets aan over houdt. Voor mijn perceptie moet ik dat irreële bedragen vragen. Los van het feit dat ik gewoon niet over de financiele mogelijkheden beschik tot een expositie te besluiten. Wel vreemd, want met enige regelmaat word ik benaderd, zelfs door gerenommeerde galeries in het buitenland (USA, Italië, Turkije, etc.). Blijkbaar maak ik iets waarvan men verwacht dat er markt voor is en/of dat mijn werk wel degelijk iets voorstelt, kwalitatief. Alleen, het blijft buiten mijn bereik, zoals dat voor collega kunstenaars geldt. De afgelopen twee jaar heb ik ruim meer uitgegeven aan exposities, dan ik met verkoop binnen heb gehaald.
Daarbij wil ik mijn prijzen reëel houden en enigszins bereikbaar voor mensen die het aan willen schaffen. En geen rijke lui zijn. Wanneer ik op basis van formaat en uurtarief een prijs moet vaststellen, zit ik al snel op zo'n drie duizend euro. Ik vraag eigenlijk nooit meer dan duizend en de meeste prijzen van mij liggen rond de vijfhonderd euro.

Laatst ben ik gestart met een "aanbieding"... Met maximale prijzen van 250 euro. Met moeite heb ik drie werken verkocht. Blijkbaar wil men geld op de bank houden en vooral niet investeren in kunst. Wat dat betreft begrijp ik dus niks van de wereld. Vooral niet omdat de reacties op mijn werk veelal positief zijn. Ja, zelfs enthousiaste reacties..., maar is dat dan lucht..., gebakken lucht? Het lijkt er op. Of vertikt men geld aan kunst uit te geven, behalve wanneer een kunstenaar het al "gemaakt" heeft? Of koopt men op de naam? Zo zijn de werken van Herman Brood enorm populair. Best aardig werk, maar hoe kwalitatief is dit kunst te noemen? Speelt de naam niet veel meer een primaire rol, daarna pas de kunst? "Ik heb thuis een Brood", hoor ik wel eens. Wel, dat zegt mij eigenlijk vrij weinig.

Ja, men moet meer investeren in Kunst. Maar men moet de kunst ook bereikbaar maken voor de kopers. Hier zitten enorme hiaten. Kunst wordt ondergewaardeerd in deze maatschappij. Het is geen investeringsmiddel. Dan ga je er verkeerd mee om. Kunst koop je, omdat je het mooi vindt, omdat het aanspreekt. Misschien daarom wel dat men massaal afhaakt en de wanden vol hangen met Ikea "kunst", of kitsch werken van internet shops.


Wat dat betreft stelt de maatschappij weer eens teleur, en vele kunstenaars zullen met mij dit gevoel delen. Juist nu is er een atmosfeer kunst aan te schaffen. Er gebeurt veel op dat vlak, en toch kan de meerderheid van de kunstenaars er totaal niet van leven, zelfs nauwelijks de eigen investeringen terug verdienen. Wat is de wereld toch triest... Terwijl Kunst zo mooi kan zijn... 

donderdag 6 juni 2013

Taksim.....


Volgens Erdogan is democratie de helft plus een een geeft daardoor een mandaat van een dictatoriaal regime, gedurende de regeerperiode. De uitgangspunten van de grote Ataturk worden hiermee wel zeer persoonlijk geïnterpreteerd. Ja, we spreken over Turkije.

Wat er op het Taksimplein gebeurt zie ik als een positief teken. Tien jaar hebben de Turken zich laten leiden door de groeiende economische welvaart, en waren zij blind voor wat Erdogan verder uitspookte. Maar nu wordt Turkije langzaam wakker. Een, helaas grote, meerderheid nog uitgezonderd, maar dat is vooral gerelateerd aan het religieuze karakter van het beleid van Erdogan. De, min of meer, religieuze Turk staat dan ook nog pal achter hun premier. Maar velen worden wakker, gaan zien wat er met het land dreigt te gebeuren, en staan op. Door Erdogan is Turkije een stuk welvarender geworden. Economisch gaat het relatief goed, maar er is een subtiele schaduwzijde. De bemoeienis met de kledingvoorschriften bij de nationale vliegmaatschappij, bijvoorbeeld.  Waar bemoeid de politiek zich mee? Uitleggen dat dit een gevolg van de democratie is gaat mij echter te ver. Drankbeleid is natuurlijk wel weer een politiek item, alleen de wijze waarop en de kaders gaan democratie voorbij. Voor Erdogan betekent democratie blijkbaar dat de 49% die niet op hem gestemd heeft ook niet meer mee telt, geen bestaansrecht meer heeft en zich eenvoudigweg dient te schikken.
De aanpak van hoge militairen en journalisten tonen dat de huidige Turkse politiek een wel heel eigenzinnige democratie hanteert: wie niet voor is, is tegen en dient de mond gesnoeid te worden. Volgens mij heeft Ataturk het zo nimmer bedoeld. 
Overigens, in de jaren dertig van de vorige eeuw was er ook een democratisch gekozen staatshoofd. Ook hij trok de touwtjes steeds strakker, wist winst te halen uit de economische misère. Het ging dat land goed, maar daarna volgde er een oorlog. Een die wij nooit vergeten. Ik zeg niet dat Erdogan gelijk staat met Hitler, maar er zijn we hele serieuze vergelijken te maken. Er zit meer risico in dan we denken, vooral wanneer je veel Turken positief over hem hoort, want hij brengt welvaart... maar hij breekt ook af, en blijkbaar maakt welvaart blind voor het kwade. En dat effect kennen we...


Dat de militairen in het verleden de democratie beschermd hebben is misschien niet goed geweest, maar bleek wel nodig. Kijkend naar het huidige beleid is het heel slim geweest op voorhand militairen te elimineren, want anders had het leger inmiddels zeker aangegeven dat de democratie van Erdogan niet een gedeelde definitie van dit begrip is. Om het eenvoudig te houden; of het wel of niet terecht is, de militairen is op voorhand al het zwijgen opgelegd. En niet veel anders geldt het voor kritische journalisten. Oftewel, je haalt de publieke kritiek weg, en je kan je gang gaan.

Zo gebeurt het nu al een tijdje, maar het werkt niet. En soms kunnen bomen in relatie tot een winkelcentrum de aanleiding zijn. Zoiets kleins ja...nu gaat hij te ver en blijkbaar durft de kritische Turk nu op te staan. Het protest is losgebarsten. Er valt nog veel meer over het beleid, en vooral de achterbakse strategie, van Erdogan te zeggen. Er kan zo een beerput open getrokken worden. Maar nu wil ik het laten bij de protesten. Via deze weg wil ik alle protesteerders een hart onder de riem stoppen en wens ze heel veel succes! Jongens en meisjes, zet hem op, haak niet af en bescherm je eigen democratie. Succes, met het Taksimplein als symbool!



dinsdag 16 oktober 2012

Voorpagina... goedemorgen!

Hansworst

Vroeger was ik blij et de avondkrant. Je had gewerkt, had toch alle shit al om je heen en dan de krant. Tegenwoordig zijn het allemaal ochtendkranten. Je wordt wakker… en direct geconfronteerd met alle shit. Ik blijf vervet aanhanger van het avondblad.

Hans Stegeman, Rabo
Vanmorgen de koppen. De eerste viel mij op en betrof een artikel over uitspraken van Hans Stegeman (Hans Worst?) van de Rabobank. De komende 10 jaar wordt het op een houtje bijten en gaat het niet beter. Belangrijkste reden: de Nederlanders moeten hun schulden wegwerken… Hartstikke mooi, maar waardoor komen die Nederlanders vooral voor een groot deel in al die schulden terecht? Juist, banken en de grote winkelketens. De verzekeringsmaatschappijen. Mooi en aardig, maar wanneer ik kijk naar mijn hypotheek. Ik heb meer geleend dan strikt nodig was. Waarom? Omdat het geld mij door de bank bijna de portemonnee in geduwd werd! Verder sta ik stijf van de verzekeringen. Voor een deel voorwaarden om een hypotheek te krijgen. Ja, zo kweek je schulden en dan is het laf van die banken het nu zo op de mensen zelf af te wimpelen en de onschuld te spelen. Het zelfde geldt voor de grote winkelketens waar je bijna alleen nog maar op krediet kon kopen. De economie stagneert nog 10 jaar. De mensen krijgen het zwaar en de banken kunnen achterover leunen. Goedemorgen!

Er naast een kopje over de energieprijzen. Deze knallen niet alleen de pan uit, we weten ook nauwelijks waar wij aan toe zijn. Ja, grote zorgen over energienota!Als consument heb je erg weinig zicht op de totstandkoming van de rekening. De prijzen stijgen, maar geld om beter te isoleren, of andere maatregelen te nemen valt weg. Kou lijden? Waarom kan het niet transparanter en zo georganiseerd dat de consument veel beter weet wat ie koopt? Nee, het zakkenkloppen gaat door. Goedemorgen!

Volgende kop gaat over spitsuur bij de Ouderen Ombudsman. Ouderen weten niet meer waar ze aan toe zijn. Ze begrijpen het allemaal niet meer, en de pis loopt langs de luiers. Boosdoeners: de verzekeringen. Weer zo’n grote instelling. Ja, die verzekeringsmaatschappijen kleden iedereen uit en zelfs je luier lekt. Goedemorgen!

Ingrepen in ziekenhuizen op een rijtje. De vierde kop, allemaal voorpagina. Als patiënt krijg je straks te horen waar je naar toe mag voor een bepaalde behandeling. Niet jij, niet het ziekenhuis, maar weer die verzekeringen die het bepalen. Onze premies gaan omhoog, de maatschappijen zitten goed en zorgen ervoor dat zij aan alle kanten bezuinigen. Weer is de consument de dupe. Je moet voorlopig maar even niet ziek worden. Goedemorgen!
 
Geef mij maar weer een avondkrant. Goedemorgen!

vrijdag 17 augustus 2012

meer dan 500000 werklozen !

Ja hoor, er zijn nu meer dan een half miljoen werklozen. Een groot deel 1/5 hiervan is 45 jaar of ouder. Laatst weer in het nieuws, dat de werkloze 55 plusser nauwelijks meer kansen op de arbeidsmarkt hebben. Individueel blijven zij positief, maar de kansen nemen zienderogen af. En wat zijn hiervan de effecten?

In de zorg zijn 17000 vacatures, maar ik word vrijwel niet uitgenodigd voor een gesprek. Ondanks dat ik voldoe aan de profielen ontvang ik boodschappen hier onvoldoende aan te voldoen in vergelijking tot anderen. Verbazingwekkend! In de handel zijn 20000 vacatures, zakelijke dienstverlening 12500 en in de industrie 10500. Zwaar onvoldoende om alle werklozen aan een baan te helpen. En er zijn twee groepen zwaar de klos. De jonge starters op de arbeidsmarkt en de oudere 55 plusser. Deze laatste zijn te duur en niet flexibel. Althans dat zijn de berichten die rond gaan. De jaren ervaring worden blijkbaar niet meer mee geteld en vooronderstellingen worden te veel voor waarheid aangenomen.

De verkiezingen staan voor de deur. De NOS heeft een rubriek: vraag het Den Haag. Ik heb hier een vraag gesteld over dit onderwerp. Ik schrijf er vaker over. De boodschap lijkt echter nog steeds niet door te komen.
Het gaat niet alleen over het feit dat de oudere werkloos wordt (vaak na heel veel dienstjaren), maar het gaat om de effecten. Immers het is niet alleen de werkloosheid. We leven in een dure (luxe) maatschappij. De overheid heeft grote woorden over het feit dat iedereen mee moet doen. Op dit moment wordt een grote groep uitgesloten! Het gaat economisch niet goed. Veel oudere werklozen hebben een eigen huis en andere vasten lasten. Daarom komen zij na, maximaal drie jaar ww, niet in de bijstand. Dan ontvangen zij niets meer. De hypotheek is niet meer te betalen. Maar, het huis verkopen lukt ook niet, want de woningmarkt is in elkaar gestort. Daarnaast is het beleid van de banken erg rigide geworden. Een hypotheek is nauwelijks meer te krijgen. Maar ook op andere gebieden zijn banken niet meer coulant en draaien zij de duimschroeven aan. Zelf ben ik nu twee jaar werkloos. Het wordt allemaal erg krap en steeds zwaarder. Zonder zicht op een goede uitkomst. Zonder dat ik er vat op krijg of er echt iets aan kan doen. Ik heb mij al eerder geërgerd aan de woorden van minster Kamp. Aan de ene kant ben en blijf ik hoopvol. De andere kant is juist somber, wanneer ik teveel denk aan de realistische gevolgen. Straks tel ik niet meer mee. Maar niet alleen ik, nee een steeds groter wordende groep. Maar ook een groep die hard gewerkt heeft onze maatschappij op te bouwen. Als grof vuil wordt je aan de kant gezet. Oudere pensioenengerechtigden hebben het al zwaar, maar de generatie daaronder komt al op jongere leeftijd in een zelfde zwaar weer. Het komt op het nieuws, het wordt gemeld en er wordt over geschreven. Oplossingen worden echter van geen kant geboden. De politiek ziet het niet als item.
Vreemd, want we hebben het hier niet alleen over een relatief grote groep (die steeds groter wordt), maar ook over een groep met een relatief groot economisch belang. Blijkbaar stevent de politiek wederom af op grote economische achterstand en zal Nederland over enkele jaren weer horen tot de armste landen van Europa, zoals begin 19e eeuw. We zijn hard op weg, maar we sluiten onze ogen en kopen liever een nieuwe I-pad, televisie, of een andere getgad. Sluit die ogen maar, en  zak in de armoede. Dat is nog mijn enige troost. Niet alleen ik zak af naar diepe dalen, de hele samenleving zal volgen. Tenminste wanneer er niets gebeurt en de politiek niet wakker wordt. Ik houd mijn hart vast.