Charlatan Westerman

Charlatan Wim Westerman laat weer van zich spreken. Anderhalf jaar heb ik mij niet meer geuit inzake politiek. Maar nu kan, en mag, ik niet stil blijven. Natuurlijk heb ik met genoegen kennis gemaakt van de in opspraak zijnde wethouder van Haarlemmerliede.  De raad heeft het vertrouwen in hem op gezegd, in het Presidium, met negen tegen een stem. En dat al na anderhalf jaar. Het verbaast mij niets. Sterker, ik had voorspeld dat het binnen twee jaar mis zou gaan. Maar er komt weer heel wat los. Immers, mijn leven heeft door zijn directe toedoen een hele andere, onplezierige, wending gekregen. Maar ook omdat de motie van wantrouwen, welke fractie GroenLinks tegen hem had ingediend, vrijwel de exacte gronden kent, als waarop nu de raad het vertrouwen op zegt. Helaas was men in Velsen van mening dat wij uit rancune de motie indienden. Dat hebben we pertinent niet gedaan, we hebben destijds gekeken naar de inhoud. Ik ga er vanuit dat men in Haarlemmerliede ook op inhoud reageert.

Westerman zit in het pluche. Niet vanuit een overtuiging, maar vanuit puur eigen belang. De rest interesseert hem niets, behalve dat hij graag mensen om zich heen verzameld, die hem braaf en blind volgen. Westerman zit momenteel ook in het bestuur van GroenLinks Velsen. Een zwak bestuur wat hij prima weet te manipuleren en te imponeren. De oude wijze man, zo zien velen hem. Het addergebroed achter zijn oogkassen blijft voor de meesten verborgen. Alleen wakkere lieden ontdekken de man achter de aimabele figuur. Aimabel, mooi niet, maar wel een schijn welke hij goed weet op te houden. Althans voldoende om te overleven. Keer op keer en kritische elementen weet hij weg te zetten, desnoods via leugens en bedrog. En altijd ligt het aan de ander, nooit aan hem zelf. Ook nu is de raad weer de schuldige. Hij niet...

In 2013 heb ik een emotionele blog geschreven. Misschien te snel en te emotioneel, maar mijn gelijk van toen wordt nu in feite bevestigd. Wim Westerman zegt tegen de krant, dat hij niet van achterkamertjespolitiek houdt. Vreemd, want hij doet bijna niet anders. De motie van wantrouwen werd destijds niet gesteund, omdat de raad van Velsen te verdeeld was, geen lef toonde en onze vermeende rancune.



In 2013 begon het gelazer. Voor Westerman was de fractie lastig. Immers, wij luisterden niet naar hem, waren kritisch en hadden hem zeker niet nodig. Dus haalde hij valse streken uit tijdens de ledenvergadering. Echter, omdat hij zijn vriendjes mobiliseerde wist hij de regels naar zijn hand te zetten. Daarbij bediende hij zich van pure leugens én bedrog. Iemand die middels leugens een ander neerzet heeft de eerste slag gewonnen. De ander kan zich immers alleen verdedigen en dan is de aanvaller in het voordeel. Zeker wanneer hij zijn kompanen heeft gemobiliseerd. Met zijn overtuigingskracht wist hij zelfs landelijk GroenLinks voor zich te winnen. Ook zij bleken blindelings in zijn mooipraat te trappen. De gevolgen mogen inmiddels bekend zijn.



Nu moet hij dus opstappen in Haarlemmerliede. Dat doet hij niet. Hij houdt te veel van het pluche. Er moet eerst een motie van wantrouwen komen. Ik vrees dat hij zelfs dan nog niet zonder slag of stoot op stapt. Dát is namelijk Westerman. En natuurlijk is de raad de kwade genius.

Hij is lang mee weg gekomen. Te lang, en dit is nu de derde keer. De derde keer! Wordt men nu eindelijk ook eens wakker bij GroenLinks landelijk?



Destijds heeft hij de raadsleden van GroenLinks in diskrediet gebracht. Ja, je mag zelfs stellen dat hij hun toekomst heeft verziekt. Vrij letterlijk. Zelf zou hij niet in de raad willen, maar wel moest hij lijsttrekker worden. Twee van zijn gecharterde "kinderen" kwamen uit het niets hoog op de lijst. Maar, beiden bleken niet in de raad plaats te willen nemen. Wim kwam dus in de raad. Hij werd gevraagd voor wethouder in Haarlemmerliede. Daarom kwam nummer 4 (!) in de raad van Velsen. Hij vertrok naar Haarlemmerliede, maar claimde wel een functie in het bestuur van Velsen. Zeer dubieus eigenlijk. Maar ja, die club heeft hij in de tang... Helaas, nummer vier maakt geen sier in de raad. Reclame voor GroenLinks is niet aan Westerman besteed. Überhaupt heeft hij niet veel op met GroenLinks. Hij heeft op met het pluche en verschuild zich achter GroenLinks. Ooit vertrouwde hij mij tie dat het om het even elke partij kon zijn, maar dat hij dacht binnen GroenLinks de meeste kansen te maken.

Vier jaar afbraakpolitiek in Velsen en zo te lezen is hij in Haarlemmerliede bepaalt niet voortvarender geweest. Maar dat ligt aan de raad, aldus Westerman.



Nee, ik ben klaar met hem. Naar mijn mening mag zo iemand geen enkele politieke functie meer bekleden. Hij is een blamage voor de politiek. Het wantrouwen van de burger in de politiek vertegenwoordigt hij ten volste. Hij is geen vertegenwoordiger. Het is een pure charlatan! Ik ben benieuwd in hoeverre de partij GroenLinks nog steeds achter deze man blijft staan. Dan moeten ze niet gek op kijken, wanneer GroenLinks weer niet scoort bij de kiezer.

Westerman is in de zeventig. Ik ken hem als een doorlopende herhaling en beticht hem ook van enige vergeetachtigheid. Laat hem maar lekker aan zijn boeken werken of zijn Chinezen rond leiden. Maar in hemelsnaam, dien die motie van wantrouwen in en haal deze vent uit de politiek! Hij verwezenlijkt het wantrouwen van de kiezers in de politiek. En, geef hem een pluche leunstoel mee, ter afscheid!

Westerman

Zoete wraak, frustratie of rancune? Nu de verkiezingen voorbij zijn heb ik het gevoel met deze blog eindelijk echt een punt te kunnen zetten achter de ons toegedane ellende op regie van Wim Westerman.

Het zit hoog. Niet vreemd, wanneer iemand een mes zo diep in je rug steekt, je een toekomst afneemt vanuit een egocentrische opstelling. GroenLinks Velsen heeft nog maar 1 zetel. Eigenlijk nog te veel, maar wel wat ik deze meneer gun. Hij die publiekelijk zei dat het vertrek van Reina en mij gunstig zal uitpakken voor GroenLinks Velsen. Ja, hij verwachtte zelfs drie tot vier zetels. 

Tijdens de campagne werden wij goed op de hoogte gehouden, vanuit diverse hoeken. Het viel op dat Westerman gewoon zijn strategie bleef hanteren; het zwart maken van anderen, maar geen inhoud verkopen. Publiekelijk noemde hij ons een stelletje onbenullen. Hij heeft ons uitgemaakt voor alles wat verkeerd is. Niet alleen ons. Ook Forza kleineerde hij en lokale partijen bleven een boevenbende. In debatten bleef hij zich opstellen als wethouder. Geen vernieuwing, geen visie. Vrij onzichtbaar en wanneer de media over hem schreven meestal niet positief.  Toch waren wij publiekelijk aan de schandpaal genageld en de boosdoeners. 

In de campagne was GroenLinks Velsen vrijwel onzichtbaar. Geen Westerman op de posters. Sterker, nummer drie op de lijst was blijkbaar te bevreesd om nar buiten toe kleur te bekennen en had geen poster achter zijn ramen. Een advertentie in het lokale juttertje maakte moe. Een lange tekst, zonder boodschap. Een hoop gewauwel en van krachtige oneliners had GroenLinks Velsen blijkbaar niet gehoord. Nee, Westerman is een zemelaar, en dat was dan ook het meest zichtbare in de campagne. De antwoorden op de stellingen in het Weekblad IJmuiden verbaasden. GroenLinks standpunten kwamen niet uit de verf. Wel een hoop geleuter, maar geen boodschap en vooral gericht op de kiezer. Kleurloos.

Westerman heeft veel kapot gemaakt, in amper vier maanden tijd. Hij wist zich de volledige en onvoorwaardelijke steun van het bestuur te winnen in het zwart maken van ons. Als makke schapen hobbelden zij achter hem aan. Kritiekloos, want hij was immers de man met charisma en kennis. Het gemak waarmee zij in zijn aan zijn mee gegaan is schrijnend. Het kan niet anders dan dat zijn enige doel was ons kapot te maken. Want wij waren eigenwijs, kritisch en goed; een regelrechte bedreiging. Leugens en bedrog had hij nodig, maar het kleine groepje actieve partijgenoten trapten er volledig in. Die overtuigingskracht heeft Westerman, dat moet ik toegeven. Alleen heeft zijn drift ook geleid tot zijn eigen ondergang. Te triest voor woorden.

GroenLinks landelijk (en provincie) spelen ook een rol. Door de zaken onvoldoende op orde te hebben en omdat ook zij te gemakkelijk voor het gelijk van Westerman hebben gekozen. Ik raad de partij aan nu eens echt intern orde op zaken te stellen en het belang van een goede lokale organisatie in te bedden. Dan hoeven ze niet machteloos toe te kijken naar dit soort "staatsgrepen" en persoonlijke machtsstrijd. En toch doet het mij pijn dat er zo een verwijdering is ontstaan tussen de partij waar ik mij bij aangetrokken voel en het feit dat ik mijn lidmaatschap heb op moeten zeggen. Zuur. Ook hier ligt het kwaad weer in handen van Westerman. GroenLinks ga aan de slag!

Het politieke doek is voor mij gevallen. De wonden nog lang niet genezen, maar ook de pijn is nog niet weg. Wat ons is aangedaan is te grof, vooral met de leugens en onwaarheden die Westerman (en de zijnen) de laatste maanden over ons verspreid zijn.

En nu zit ie daar straks. In z'n eentje. Letterlijk als verliezer. Diverse raadsleden zien er als een berg tegenop; Westerman in de raad. Hoe lang zal dat duren? Waarschijnlijk gaat hij snel over tot kiezersbedrog en geeft hij de zetel over aan nummer twee. Dan gaat GroenLinks weer schade oplopen. Een volledig nieuw gezicht, onervaren en opgeleid onder de indoctrine van Westerman. 

Het gaat hem niet om inhoud. Nee, het gaat om Westerman. Zelden zo een prominente GroenLinkser gezien die zo weinig met de inhoud van GroenLinks had. Nee, KIMO was zijn ding. Belangrijk zijn en reizen, maar qua inhoud en lokaal zal het hem worst zijn. De afgelopen twee jaar waren wij als kritisch ten opzichte van Westerman. Alleen waren wij onderdeel van een monistische coalitie en behoorlijk aan handen en voeten gebonden. Subtiel moesten wij de man aanpakken. Binnen de coalitie stonden wij nog als halve recalcitrante idioten te boek, alhoewel wij in feite die coalitie overeind hebben gehouden. Misschien hadden we dat niet moeten doen. Wij zijn te netjes geweest. Gedane zaken nemen geen keer; we hebben het niet gedaan. We hebben ons stil gehouden. De buitenwereld begrijpt het niet, want waar komt dit alles plots vandaan? Wel, zo plots was het niet. Met fluwelen handschoenen leverden wij de afgelopen twee jaar al strijd om Westerman zijn plaats te wijzen. En nu... Alleen maar verliezers. GroenLinks Velsen is daarbij zelfs tot het gaatje gegaan; de fractie naar huis sturen. De fractie maakte GroenLinks ten schande. Wie maakte nu werkelijk GroenLinks ten schande? Westerman kan dat nog in zijn voordeel gebruiken. Immers GroenLinks had de laatste tijd geen zetel meer in de raad, dus een winst van 100%. Gefeliciteerd Westerman!

Fractie Merhottein

In deze tijd zijn de politieke partijen op lokaal niveau druk bezig het hart van de kiezer te winnen. GroenLinks Velsen is juist druk bezig zelf haar kiezer weg te sturen. Behalve dat zij telkens een interne ruzie in de media uitvechten is nu ook het besluit genomen dat de huidige fractie per omgaande haar zetel in moet leveren en zich niet meer als GroenLinks Velsen mag presenteren.

Blijkbaar wil het bestuur hun falen, en dat van de wethouder, camoufleren door de huidige fractie als zondebok neer te zetten. De fractie zou GroenLinks Velsen schade berokkenen. Met een handje vol "bevriende" leden was het snel besloten. Nee, er moest nog een schepje bovenop; wij moeten weg! De vraag is nog steeds wie nu werkelijk schade aan het imago van GroenLinks Velsen berokkent.  Dan kom ik toch weer uit bij Westerman en de zijnen.
Formeel zijn wij eruit gezet omdat de motie van wantrouwen naar de eigen wethouder "de druppel" was. In de aankondiging werd dit zelfs als enige reden gegeven. In het besluit was deze reden overigens nauwelijks terug te vinden, maar werd de fractie van allerlei onduidelijkheden beticht. Ik ben zelf inmiddels de draad kwijt. Waar gaat het over? Duidelijk; Westerman en de zijnen kunnen zich blijkbaar alleen maar profileren over de rug van de fractie, die zich vier jaar keihard heeft ingezet en GroenLinks Velsen weer op de kaart heeft gezet. In feite is mij dus nog steeds onduidelijk waarom ik er nu uitgeknikkerd word. Dat ik bij Saeport.tv stemadvies voor LGV of SP gegeven heb word mij overigens niet aangerekend. Nu sta ik achter dit stemadvies, want in mijn ogen heeft GroenLinks Velsen geen donder meer te maken met GroenLinks in het algemeen. Een stem op GroenLinks Velsen is een stem op een egocentrisch zwalkende Westerman. Ach ja, hij was het die mij zwalker noemde... Op basis waarvan heeft hij overigens nooit hard kunnen maken, of concreet kunnen maken.

Dat GroenLinks Velsen zo ver gaat, door een krappe maand voor de verkiezingen de fractie naar huis te sturen is campagnetechnisch ook het meest domme wat je kan doen. Het signaal is slecht en bovendien betekent dit dat GroenLinks Velsen de laatste maand geen raadszetel heeft. Je kan dan alleen nog je ruzie verkopen en je hele programma wordt erg ongeloofwaardig. Je kan ook niet doorbouwen op je bestaande politiek, omdat je die weggestuurd hebt. Doorbouwen op je wethouder is ook lastig, want die heeft een hele andere rol. Bovendien heeft Westerman zich als wethouder niet erg als GroenLinks wethouder geprofileerd, op enkele onderdelen na, maar Pieter Vermeulen Museum en Witte Theater....

Wat mij wel verbaast is dat GroenLinks landelijk zich relatief afzijdig houdt, zich wel heel erg aan de (beperkte) regels houdt, maar wel steeds spreekt over het belang van GroenLinks. In Velen is GroenLinks helaas met deze opstelling niet geholpen.

Ik laat mij niet naar huis sturen op basis van dergelijke vage aantijgingen en zo'n clubje "handen op een buik". Ik laat mij niet naar huis sturen, wanneer ik niet eens behoorlijk in de gelegenheid gesteld ben weerwoord te geven (en die ruimte heb ik dus niet gehad; in tijd niet en in vooringenomenheid niet). Dus, ik blijf! Nog maar een maand, dat dan weer wel. Vanaf vandaag mag ik niet meer in de raad zitten namens GroenLinks Velsen. Dus: aangenaam kennis te maken; de fractie Merhottein. Een fractie bestaande uit Ernst Merhottein en Reina de Haan.

Er is niets mis, maar wat dan wel?

Op 21 november hebben we misschien te fel en ongenuanceerd gereageerd via het internet, maar het geeft wel aan hoe groot de impact op ons persoon was. We hebben er goed aan gedaan wel snel alles te verwijderen en een zekere radiostilte in acht te hebben genomen. Wat is er nu eigenlijk aan de hand? Wij zijn boos… niet omdat wij “verloren” hebben, maar over de wijze waarop.

Volgens GroenLinks is er niets mis. De procedures zijn goed verlopen, alles is binnen de regels uitgevoerd en het “spel” is binnen de kaders gespeeld. Toch is het dan vreemd dat het bestuur van GroenLinks Velsen telkens persberichten stuurt om de twee dissidenten in de schijnwerpers te moeten zetten en in diskrediet te moeten brengen, met als argument dat er niets loos is. Daarbij is het jammer dat telkens maar een deel van het gebeuren naar buiten gebracht wordt.

2010

Vier jaar geleden verkeerde GroenLinks Velsen in een crisis. Het bestuur stond uit een persoon, de fractie uit twee tegengestelde polen. Met veel pijn en moeite werd een ledenvergadering belegd en een basis kandidatenlijst opgesteld. Aan de nieuwe secretaris van het bestuur werd de opdracht gegeven de lijst zelf nog maar aan te vullen. Marc werd lijsttrekker en Wim stelde voor de campagne in te gaan met de eerste nummers drie, van de lijst. Zo geschiedde. Er kwam weer leven in een slapende afdeling.

Bestuur

GroenLinks Velsen is een kleine afdeling met weinig echt actieve leden. Onder de leiding van Cobi Schoondergang werd er weer een bestuur geformeerd en ging de afdeling weer leven. Nadat Cobi zich terugtrok uit GroenLinks zakte het bestuur weer in elkaar. Evenals haar activiteiten.

De fractie voelde zich verantwoordelijk en heeft  in de zomer van 2012 zowel het lokale bestuur, als het provinciale bestuur, benaderd. Wij maakten ons zorgen en wilden voorkomen dat voor de verkiezingen van 2014 een zelfde soort situatie als in 2010 zou ontstaan. In de politiek moet je immers vroeg beginnen met de voorbereidingen. In juni 2013 kwam er weer een ledenvergadering, waarin besluiten genomen werden in relatie tot de verkiezingen van 2014.

Kandidatencommissie

Een van de besluiten was het installeren van een kandidatencommissie. De samenstelling zou bestaan uit drie leden uit Velsen en drie uit Beverwijk. Klaas werd voorzitter van deze commissie. Nadat in augustus geen blijk van enige activiteit werd waargenomen is er een klein comité aan de gang gegaan om afspraken te maken. Een belangrijke afspraak was dat men zich op kon geven voor een verkiesbare plaats op de kandidatenlijst tot 9 september. Dit is per brief aan alle leden gemeld. De aanvankelijk geplande ledenvergadering van 8 oktober werd verplaatst naar 5 november en de gesprekken met de kandidaten vielen in de tweede helft van oktober. Verder bleef het stil.

Rol Wim

Al langer werd er gesproken over de rol van Wim. Op initiatief van Wim, maar ook op initiatief van de fractie (mede op basis van coachinggesprekken). Omdat Wim in maart 2014 alweer 72 jaar wordt en hij zelf aan gaf twijfel te hebben leken gesprekken hierover van belang.

In augustus hebben Wim en ik samen aan tafel gezeten. Pas toen leek er duidelijkheid te ontstaan. Wim gaf aan door te willen als wethouder, maar wellicht ergens gedurende de volgende periode het stokje overdragen (een warme overdracht wordt dit genoemd). Nu hoeft een wethouderskandidaat niet op de kandidatenlijst te staan, maar hij wilde dit wel. En niet als hekkensluiter, wel hoger op de lijst. Dit omdat hij er vanuit ging nog een flinke stemmentrekker te kunnen zijn. Ook tijdens dit gesprek werd de indruk gegeven dat hij hiermee niet de eerste plaatsen voor ogen had, mede vanwege zijn geuite twijfels over een eventueel raadslidmaatschap. Een echt duidelijk antwoord gaf Wim echter niet.

Deel 1, ledenvergadering

Op 5 november was de ledenvergadering. Naast het vaststellen van de kandidatenlijst stond ook het programma op de agenda.

In de programmacommissie zaten drie leden, waaronder Wim. Rob (lid) en ik hebben er hard aan gewerkt, maar van Wim kwam geen inbreng en ook op de afspraak (8 oktober) kwam hij niet opdagen. De datum was overigens meermalen met hem gecommuniceerd. Op de vrijdag vooraf gaand aan de ledenvergadering zond hij echter een mail met het verzoek een aantal punten op te nemen. Hiervan zijn de meeste onderwerpen verwerkt, waardoor de leden het programma overigens te laat ontvingen.

In de vergadering verontschuldigde Wim zich voor zijn gedrag, maar noemde vervolgens onderwerpen die in het programma opgenomen moesten worden (waarvan hij de meeste vrijdags al had verzonden en verwerkt waren). Dit laatste gaf enige wrevel tijdens de vergadering.

Het tweede onderwerp was de kandidatenlijst. De kandidaten ontvingen op 4 november de lijst, met enige motivatie en de mededeling dat de lijst onder embargo was (de regels geven overigens aan dat de lijst veertien dagen voor de vergadering aan de leden toegezonden moet worden). De lijst schetste enige verbazing. Zelf was ik op nummer een voorgesteld, met veel complimenten. Wim stond op twee en Reina op vier. De argumentatie bij Reina was  niet inhoudelijk.

Voor het vaststellen van de lijst maakte Wim duidelijk dat er nog twee kandidaten waren en Herman en Soraya meldden zich. Formeel kan dit, mits de leden achter aan de lijst aansluiten (in principe is voor hen geen verkiesbare plaats meer weggelegd). Herman nam vervolgens het woord en overwoog zijn kandidaatstelling, nu hij zag dat ik op plaats een voorgesteld werd. Hierop reageerde ik door te zeggen dat hij zich met een dergelijke opmerking in feite diskwalificeerde als kandidaat.

Vervolgens wilde de voorzitter de lijst in stemming brengen. Discussie, of het presenteren van/door de kandidaten werd niet nodig geacht. De commissie had immers haar werk goed gedaan en dat mag je niet ter discussie stellen. Toch wilde ik nog een vraag aan Wim stellen en die gelegenheid kreeg ik: Waarom op plaats twee, omdat ik toch echt er vanuit ging dat je ergens tussen plaats vier en zeven zou komen te staan, naar aanleiding van ons gesprek.

Het antwoord was enigszins onduidelijk. Wel gaf hij een opmerking in de richting van de duolijsttrekkerschap, iets waar wij nog op geen enkele wijze over gesproken hadden. De onduidelijkheid van Wim maakte ook dat een lid hem de vraag stelde of hij geen kiezersbedrog zou plegen, wanneer hij niet in de raad wilde zitten. Ook hier bleef het antwoord vaag.

Reina haakte aan door de motivatie voor haar plaats vier aan de kaak te stellen. Hierop gaf Wim een zeer negatieve reactie. Bij Reina viel dit geheel verkeerd, waarop zij boos en verdrietig de zaal verliet. De vergadering kabbelde door en onderwijl werden hier en daar wat harde en ongenuanceerde dingen gezegd. Wijs stelde Wim een schorsing voor, voor een periode van twee weken.

Gesprek

Een onderdeel van de schorsing was met elkaar in gesprek te komen. Vanuit mijn teleurstelling richting en opstelling van Wim heb ik aangegeven geen gesprek met hem te willen. Later heb ik aangegeven dit wel te willen, maar alleen met een onafhankelijke gespreksleider.

Op de vooravond van 20 november (de 19^e dus) vond er een gesprek plaats. De onafhankelijke gespreksleider was lid van het provinciaal bestuur. Het gesprek verliep naar tevredenheid. Bij het afscheid meldde ons provinciale bestuurslid nog wel dat het niet de bedoeling is met twee gezichten de campagne in te gaan. GroenLinks (landelijk) heeft nadrukkelijk aangegeven zich overal met één lijsttrekker te profileren.

Deel 2, ledenvergadering

De 20^e werd voorgezeten door een onafhankelijke voorzitter en onze gespreksleider van de vorige avond was waarnemer. De vergadering begint en de wethouder neemt het woord; hij wil toch op plaats 1. Een 180 graden omslag ten aanzien van het vorige gesprek, wat mij zeer verkeerd viel. Wim motiveerde zijn besluit puur op basis van negatieve argumenten over Reina en mij. Wat vooral stak was dat het op basis van onwaarheden en suggestieve opmerkingen was. Ondanks dat ik hier een opmerking over maakte en het betoog stopte, waren de leugens wel de wereld in geholpen. De voorzitter wilde de eerste debatronde afronden en zo geschiedde. Daarna werd er geschorst. Wim, onafhankelijke voorzitter en ik gingen in gesprek. In dit gesprek heb ik aangegeven eventueel akkoord te gaan met een tweede plaats. Je doet het immers voor GroenLinks, niet je eigen hachje (hoe naïef dan ook).

Terug in de vergadering werd inderdaad onze wethouder gekozen als lijsttrekker. Dus ging de stemming voor plaats 2. Vanuit de gesprekken ging ik er van uit dat ik tweede zou worden. Tot iemand opmerkt: mits er geen tegen kandidaten zijn… Hierop steekt het Herman zijn hand op en geeft aan: mijn buurvrouw. Enige verbazing en twijfel, waarop Soraya aangeeft inderdaad voor plaats twee te gaan (wat formeel dus helemaal niet zou kunnen, gezien wat eerder aangegeven is). Er waren twee stemrondes nodig, maar zij kwam op plaats twee. Hiermee brak de snaar. Ik vroeg een schorsing, Reina stond op en legde haar kandidatuur neer, waarop ik ook aangaf mijn kandidatuur neer te leggen. Wij verlieten boos en gedesillusioneerd de zaal. De vergadering ging gewoon door. Niets aan de hand… een motivatie voor een derde of misschien zelfs vierde plaats kon ik niet naar de buitenwereld verkopen.

Emotie

Vanuit de emotie, je bent en blijft immers mens, voelden wij ons geschoffeerd, een mes in de rug gestoken. Primair lag hier de verantwoordelijkheid bij Wim, die (en bij die mening blijven wij) oligarchisch de macht binnen GroenLinks Velsen lijkt te pakken (ik moet hierbij ook heel erg denken aan mensen als Poetin en Erdogan). Of dat goed is voor GroenLinks? Nee, dat kan ik mij niet voorstellen. Integer? Geheel niet. Maar dat het ook nog eens moet middels leugens en bedrog, dat heeft ons inderdaad de felle reacties van 21 november doen schrijven.

De regels

Of er echt niets aan de hand is, zoals GroenLinks landelijk, provincie én bestuur aangeven is de vraag. Uitgaande van het huishoudelijk reglement (lokaal) is niet voldaan aan de artikelen 6 (lid 2), 38, 39, 40 (lid 3) en 41. De kandidatencommissie heeft uiteindelijk bestaan uit maar drie leden (Beverwijk is helemaal weg gevallen), waarvan een lid niet eens betrokken is geweest bij de samenstelling van de kandidatenlijst. De leden hebben de lijst niet vooraf kunnen in zien, de kandidaten hebben zich niet (ordelijk) kunnen presenteren. Ook heeft de kandidatencommissie geen omschreven opdracht van het bestuur mee gekregen. Niet in regels gevat, maar veelal wel gewenst; er zat niemand met feitelijke politieke ervaring in de kandidatencommissie.

Het vervolg

Vanuit het bestuur kwamen wel enkele geluiden, waarbij Wim (als wethouder) in eerste instantie opgetreden is als woordvoerder van het bestuur, iets wat volledig tegen alle politieke regels in is (en ook het dualisme vreemd is). Daarna kwamen er nog enkele persberichten vanuit het bestuur. Stellig werd beweerd dat wij tegen de uitkomst van de kandidatenverkiezing zijn. Niet juist, want wij hebben ons terug getrokken (overigens 4 van de 9 oorspronkelijke kandidaten hebben zich terug getrokken!). Wij hebben moeite met de procedures. Er wordt beweerd dat wij geen nieuwelingen boven aan de lijst wilden. Ook onjuist. Hierbij verwijs ik naar de eerdere opmerking, dat kandidaten die zich na 9 september hebben aangemeld niet verkiesbaar mogen zijn. Er wordt gesteld dat wij bezwaar hebben tegen de wethouder op een verkiesbare plaats. Onjuist. Op het laatst heb ik zelfs nog plaats willen maken voor Wim (toen nog op 2). Het ging er om dat het wellicht, om redenen, niet verstandig is voor de wethouder weer raadslid te worden en hij daarin onduidelijk blijft. Ook wordt verwezen dat in 2010 wij met drie koppen de campagne in gegaan zijn. Dat was overigens eveneens op initiatief van de Wim, maar GroenLinks heeft nu heel duidelijk haar standpunt voor 2014 kenbaar gemaakt (één gezicht). Dat heeft Wim genegeerd. Kortom, er is wél een hoop mis.

Het grootste probleem is echter dat in alle statuten en huishoudelijke reglementen binnen GroenLinks wel regels zijn, maar geen bezwaarprocedures die voor lokaal niveau gelden. Om die reden is de uitspraak van de ledenvergadering heilig. Wat er ook allemaal fout gaat, welke afspraken ook gemaakt zijn… het maakt niet uit. Dus: er is niets aan de hand!

Motie

De fractie van GroenLinks heeft op 6 februari 2014 een motie van wantrouwen ingediend tegen Wim. Boze tongen beweren dat dit puur op emotionele gronden is en wij gezocht hebben om terug te slaan. Dat wij met deze motie het functioneren van Wim publiekelijk aan de kaak willen stellen is juist. Het gaat echter wel om inhoud en alle zaken die hij wel degelijk heeft laten liggen. Wat dat betreft heeft hij zelf genoeg voedsel aangereikt om tot deze stap over te gaan ( de druppel was de opzegging van het contract met BAM inzake het stadhuis), waarmee duidelijk mag zijn dat hij verbaal sterk is, maar in de uitvoering te veel heeft laten liggen. Dat wij met deze motie zijn gekomen is puur aan zichzelf en zijn functioneren te wijten.

Epiloog

Laten we helder zijn, nu zijn er alleen maar verliezers. De grootste verliezer is de kiezer. Die stemt straks niet op een partij, maar op Westerman. Wij hebben niet aan het handje van hem gelopen en die rekening krijgen wij nu, maar ik ben GroenLinkser in hart en nieren. Dit doet vreselijk pijn. En dan werd de druk nog op ons gelegd (GroenLinks landelijk en provinciaal) te zorgen voor nog goede maanden en een goede overdracht. Voor de lieve vrede… welke lieve vrede? Eerst grof worden neergesabeld en dan de hand blijven rijken? Dat hebben we de afgelopen periode al te veel gedaan en tot het uiterste. De hand blijft nu laag. We kunnen niet meer, wij zijn op. Met dank aan de organisatie van GroenLinks, het zwakke lokale bestuur en vooral met grote dank aan Wim Westerman (die overigens zelf de laatste maanden zich publiekelijk zeer negatief uitte jegens de fractie). Dit heeft niets meer met politiek te maken, en dat is zo te betreuren.

Met deze blog willen wij zo veel als mogelijk de werkelijkheid weer geven. In ieder geval hopen wij hiermee wel de essentie weer te geven. Aan een ieder zijn, of haar, conclusie te trekken.

Voor ons valt het doek (en veel meer)…

Wie de bal kaatst

Het lijkt wel gratis reclame: het politiek benul van Merhottein. De titel van de column van V. Elzenaar in het weekblad Huis aan Huis. De auteur (bekend onder zijn pseudoniem, want stel je voor...) lijkt mij de oorlog te verklaren.... Alhoewel, hij spreekt niet over het politiek onbenul van Merhottein.

Via deze blog, waaraan hij ook refereert (dus gelijk ook reclame voor mijn blog), pak ik de handschoen graag op.

Dat meneer V. Elzenaar van zichzelf de indruk heeft slim te zijn, humoristisch, of scherp ontgaat mij enigszins. In gedachten zie ik een zure man voor mij, die zijn best doet te schoffelen. En dan het liefst de lokale politici. Schoffelen in de tuin lijkt niet zijn hobby. Dit keer mikt hij op mij. Ik ben er trots op!

De eerste alinea lijkt wel een gooi naar humor. Hij geeft dat dat de fractie uit meneer en mevrouw Merhottein bestaat... Mijn vrouw gebruikt overigens niet zonder reden haar meisjesnaam: de Haan. Vervolgens worden wij toebedeeld met één wethouder en hij wordt grappig om vervolgens te spreken over een triootje. Overzichtelijk, want blijkbaar hebben de meeste andere fracties dus pure groepsseks. Helaas kan ik deze humor van Elzenaar even niet vatten. Bovendien vergeet hij het feit dat wij een zeer gewaardeerd steunfractielid hebben: Jiska van Haren - Bot. De gegeven informatie is dus onjuist, of onvolledig.

Dat is vast de kift van deze amateur columnist. In het verleden heb ik hem gewezen op onwaarheden, het feit dat hij zaken niet lijkt te begrijpen en flink zijn best doet aan stemmingmakerij. Kritiek geven kan hij goed, ontvangen lijkt een stuk minder. 

Vervolgens probeert hij kritiek te leveren op Reina, naar aanleiding van een artikeltje in de IJmuider Courant. Reina had een mailtje gestuurd om de redactie er op te wijzen dat de berichtgeving niet correct was. Het IJC heeft daarop een kort nieuw artikeltje geplaatst, waarin Reina werd aangehaald en vervolgens een eigen redactionele draai gegeven werd. Hierdoor ontstond wederom een getekend beeld. V. Elzenaar pakt dat kritiekloos als instrument voor zijn column en mist hiermee de essentie. Evenals de uithaal in mijn richting over het referendum. Hier lijkt hij de materie niet te begrijpen en slecht te lezen, of te luisteren. Dat het voorstel van de Hofgeestlijn de HOV onderuit haalt is mooi verzonnen, maar misschien wil meneer eens goed lezen en zal hij ontdekken dat het elkaar juist aan zal vullen. En passant beledigd hij ook de fractie van Velsen Lokaal nog even door hen te beschuldigen van spelletjes, en dus hun programma en politieke verantwoordelijkheid onderuit te halen.

Eindelijk lijkt hij tot de kern te komen wanneer hij spreekt over mijn blog, waarin ik uitleg waarom ik geen positief besluit wilde nemen over een zebrapad. Het gekke is dat ik vervolgens eigenlijk alleen maar gelijk krijg, waarna de column in wat onduidelijk gewauwel eindigt.

Ja, ik moest de handschoen wel oppakken en via deze blog reageren. Eigenlijk is het de sop de kool niet waard. Enige tijd geleden schreef deze meneer nog dat ik in 2014 de macht in Velsen zou krijgen en nu geeft hij mij in feite weer een compliment, nadat hij wel eerst het een en ander onderuit trachtte te halen. Ik doe nu heel lelijk naar meneer Elzenaar, maar eigenlijk moet ik hem bedanken. In feite geeft hij mij een compliment, omdat ik blijkbaar een goed politicus ben. Verder maakt hij gratis reclame voor mij. Ik ben nog helemaal niet met de verkiezingen bezig, maar in het kader van de permanente campagne (GroenLinks) is dit een welkome opsteker. Bedankt V. Elzenaar! Bedankt, en ik hoop nog veel onderwerp van uw gedachtespinsels te mogen zijn.