Een zekere leegheid

Het nieuwe kabinet... Zorgen over dagbesteding voor ouderen, gehandicapten en chronisch zieken. Zorgen over een onderwerp om de echte problemen maar niet echt aan te pakken.

Weet u dat dagbesteding de goedkoopste vorm van zorg is? Zo tussen de zes en tien euro bruto per uur! De eerstvolgende vorm van zorg begint bij rond de veertig euro per uur! En nu is weer de dagbesteding het kind van de rekening. Er moet 25% bezuinigt worden op de kostprijs. Dus het tientje wordt € 7,50, en de zes euro gaat naar € 4,50 per uur. Belachelijk! Wanneer deze groep cliënten, en vergeet vooral de mensen met psychische problemen en de verslaafden niet, geen dagbesteding krijgt gaat het vaak helemaal verkeerd. Twee op de tien komen in een klinische opname terecht, of hebben intensieve dagbehandeling nodig. Dat betekent zorg die vijf tot ruim tien keer zo duur is! Misschien nog wel meer, zeker met de 25% korting.

Het afremmen van dagbesteding, of zorgen dat dit minder toegankelijk is, betekent dat de zorgkosten behoorlijk oplopen. Behalve de korting op de prijs is het ook de bedoeling dat er minder mensen gebruik gaan maken van de dagbesteding. Het resultaat echter is dat het geen bezuinigingen oplevert, maar juist duurdere zorg.

Raar dat de politiek dit maar niet ziet en vooral ook niet wil zien. En nu wordt de dagbesteding in snel tempo uit de AWBZ gehaald, en vanaf 2015 mogen de gemeenten er mee aan de slag. En 2014 dan? Daar zit nog een gat. Hoe gaan we dat oplossen? Inmiddels wordt gesuggereerd de transitie maar een jaartje naar voren te halen. Zeer ondoordacht.

Er moet fors bezuinigt worden in de zorg. Het gebruik en de kosten van medicatie is een onderwerp waar heel veel winst te behalen is! Er is de laatste tijd wel discussie over, maar iedere keer wordt de discussie niet doorgezet. Komt dit door de macht van de farmaceutische industrie? Of ligt hier iets anders ten grondslag? Wel vreemd, omdat hier erg veel geld verwaterd. Neem alleen al de niet-verstrekte medicatie. Dit gaat allemaal de prullenbak in. Immers een recept is een recept en wat over is kan je niet oor iemand anders gebruiken en ook niet opnieuw verpakken. Dat is letterlijk een enorme kapitaalvernietiging.

Efficiëntie in de ziekenhuis; dat levert geld op. Zorgen voor reële kosten. Bijvoorbeeld het DBC... We zien onze rekeningen niet en weten niet wat er gedeclareerd wordt. Maar is bekend dat het soms, of misschien eigenlijk wel veel, bij een bezoekje aan de arts een rekening gegeven wordt voor meerdere consulten? Wanneer je efficiënt om gaat met het betalingssysteem is er veel te halen. Laat de rekeningen geënt zijn op de daadwerkelijke verrichtingen. En misschien moet dat ook maar eens inzichtelijk gemaakt worden. Transparantie op dit gebied geeft inzicht in de rekening zelf, maar misschien leidt het ook tot een stukje bewustwording van de klant zelf.

Binnen de zorg wordt veel tijd verkwanselt met rapportages. Alles moet worden gerapporteerd. En dan ook bijna alles. Wat een tijd daarin gaat zitten is lastig door te rekenen, maar uit het oog van efficiëntie is ook hier winst te behalen. De nullast, of overhead, is enorm. Bij veel ziekenhuizen ligt deze boven de 25%. Dat wil zeggen dat van iedere 100 euro een kwart naar het ziekenhuis gaat en niet gestopt wordt in de directe zorg. Efficiënter werken levert heel veel geld op. Alleen al door de overhead met 5% naar beneden te brengen kan je de dagbesteding fors uitbreiden en de uurtarieven zeker stabiliseren, maar eigenlijk ook nog wel iets verhogen.

 

Dit keer wil ik niet uitgebreid in gaan op de zorgkantoren, hun rol en dat wat daar aan de strijkstok blijft hangen. Het is veel! Wel wil ik er nogmaals op wijzen dat ook hier geld wegebt. Overigens net als bij de salarissen. Niet van de werkers op de vloer, maar van de hoge jongens. Hier worden nog steeds grote salarissen betaald. Als al deze salarissen enigszins genivelleerd worden levert dit toch een behoorlijke bezuiniging op.

Dagbesteding, essentieel, goedkoop en effectief. Maar ook zwaar ondergewaardeerd en dus een mooi onderwerp om veilig te bezuinigen. Een worst dus! Het is geen echte bezuiniging. In tegendeel, het leidt tot hogere kosten. Maar vooral is het slecht voor de kwaliteit van het keven van de doelgroep. Dus, Tweede Kamer en regering, blijf met je poten van de dagbesteding af! Loop de boel niet zo te vernachelen en ga eens echt bezuinigen. Geef de allerzwaksten nu eens een echte kans. Denk na, kijk eens goed en u kunt niet anders dan tot dezelfde conclusie komen.

Dat de landelijke overheid de dagbesteding decentraliseert is mooi, want dan is zij niet langer verantwoordelijk voor dat stukje zorg, zij toont bereidwillig te zijn om te bezuinigen en kan het echte probleem weer blijven omzeilen.

Slim bezig!

In de reeks kritieken over het nieuwe kabinet, wat wellicht morgen geïnstalleerd wordt, de derde aflevering. Een keer ben ik negatief geweest en een maal bescheiden positief. Vandaag zakken we toch weer in de min.

Aan de beurt is de student. Vrijwel letterlijk. Op dit moment is het leven voor een student al niet eenvoudig. Ze moeten geld lenen, krijgen geld en werken, en zitten constant te rekenen of ze wel aan de goede kant van de balans zitten. Zo niet, dan weet de belastingdienst hen erg snel te vinden, en betaalt de student al behoorlijk.

Dus ga je uit van een stimulerende overheid… maar, helaas. De OV kaart wordt gesaneerd. Ja, een goed bezuiniging, maar is er wel enig besef wat dit voor de individuele student betekend? En dan te bedenken dat de reiskosten hier al snel oplopen. In Barcelona kan je de hele stad voor 1 euro door. Hier een zelfde (maximale afstand) komt al snel neer op minimaal 7 euro. Kamernood in studentensteden, veel extra geld voor de reiskosten, ja de overheid stimuleert de student!

Dan de lening. Een studielening… volgens mij hebben we in de jaren 70, of 80, ook zoiets gehad. Deels een wassen neus, want er kan niet terugbetaald worden, en zij die het wel kunnen betalen beginnen nog gedeprimeerder aan hun loopbaan. Want je gaat eerst maar eens voor de staat werken.

Naar mijn idee doet de nieuwe regering iets geheel verkeerd. Kijk eens naar de kwaliteit, het niveau en de aanwas van diverse studies, hogere scholen en zelfs MBO’s. Zelf heb ik twee HBO’s afgerond. Wel, die kon ik met mijn vinger in mijn neus halen. Kijk, volgens mij moet je daar op inzetten.

Tuurlijk, iedereen moet slim zijn, goed opgeleid, en veel verdienen. We zijn immers een hoogconjunctuur. Alles wat met de hand gedaan wordt gebeurt door maatschappelijke loosers en verder doe je een beroep op het buitenland. Oude ambachten zijn met een speld in het onderwijs terug te vinden. Nee, we moeten slim zijn.

Niet iedereen is even slim. Niet iedereen heeft de juiste capaciteiten. Misschien moet de (inhoudelijk) kwaliteit van het onderwijs eens stevig omhoog. Wellicht is er dan minder instroom op universitair niveau, maar je krijgt wel betere krachten en meer gemotiveerde studenten. Maak het HBO eens wat zwaarder. Dan gaan er misschien minder studenten naar het HBO, maar dat betekent wel dat de waarde van het diplome universiteit en HBO weer veel meer aanzien krijgt. Je creëert een natuurlijke arbeidsmarkt selectie, waar de markt weer veel beter op in kan springen. Bijna iedere sufkop kan tegenwoordig wel een HBO papiertje scoren. Het is niet vreemd dat veel opleidingen nauwelijks meer aanzien hebben, en een diploma vrijwel geen (arbeidsmarkt-)waarde meer heeft.

Wanneer een regering en overheid nu eens op deze wijze naar onderwijs gaat kijken en daar beleid op voert, dan ben ik er van overtuigt dat; er op een adequate en verantwoorde wijze bezuinigd kan worden, het (hoger) onderwijs weer aanzien krijgt, er een positieve ontwikkeling is ten aanzien van de werkloosheidsafname en er weer sprake is van kwaliteit van onderwijs (en studenten).

En zij die dan in staat zijn een HBO of universitaire studie te volgen mogen van mij die OV kaart behouden en hoeven al die ingewikkelde leenstelsels niet meer opgelegd te worden. Misschien wordt Nederland dan weer echt slim!

Nederland gaat Griekenland achterna!

Nederland over tien jaar

Vroeger dacht men aan eten, onderdak en overleven. Die tijd zijn wij voorbij. Nu zijn wij bezig met poen. Poen en nog eens poen. We besteden het, maar krijgen er steeds meer een te kort van. Wij besteden steeds meer. Nederland gaat bezuinigen en binnen een jaar zullen wij dezelfde status als Griekenland bereiken.

Het doet mij denken aan een hoorspel, dat ooit in Amerika op de radio was en zo echt over kwam, dat er paniek ontstond. Maar hoeveel paniek zit er nu in de Nederlander? Niemand die het meer begrijpt, maar weinigen die zich gerustgesteld voelen. Waar gaat dit naar toe? En waarom loopt Nederland niet in de tred van Duitsland?

Er is sprake van een economische teloorgang, er moet extra bezuinigd worden, met angst en beven wachten wij de resultaten uit het Catshuis af. Werkloosheid stijgt. Huizenmarkt is vrijwel volledig gestagneerd. Deelnemers bij voedselbanken verdubbelen bijna.

Toch geld het niet voor iedereen. Door de eeuwen heen kennen wij een verschil tussen rijk en arm. Soms heel erg groot, soms wat kleiner. Opvallend is dat in tijden van crisis en nood het verschil vaak weer groter wordt. Kijk naar Amerika… Superrijken,… maar ook superarmen. Nederland gaat dit steeds meer achterna. Daarbij is er sprake van een rare ongelijkheid. Kan je goed voetballen wordt je miljonair, kan je hele goeie meubels maken, of zeer goed metselen, blijf je zwemmen om het hoofd boven water te houden. Of je een harde werker bent, of slim, het maakt niet uit. De garantie tot rijkdom is de waanzin van ons allen.

villa van een zeer welgestelde

villa van een arme

Moeten wij terug naar een communistisch stelsel? Nee. Mensen zijn niet gelijk, wel gelijkwaardig. Dat uit zich ook in bijvoorbeeld inkomensverschillen. Veel van onze rijkdom is gecreëerd door de maatschappij zelf. De grote graaiers; we hebben het toegestaan. Wanneer je een televisieprogramma presenteert zit je er wel erg warmpjes bij. Maar wat is het verschil tussen ene journalist bij een krant en een presentator? Alleen dat je kop wel of niet op tv komt… o ja, en meestal een fors salarisverschil. Ik ken een kunstenaar die in een week tien doeken maakt en voor ieder doek al snel 10.000 euro vangt. Een andere kunstenaar is een maand bezig, en verdiend net aan 6.000 euro… is dat ene  nu meer waard, dan het andere? Zelf vind ik het laatste schilderij mooier… Dus, ik zal wel ouderwets zijn. Nee, er is een cultuur om werk mooi te vinden en dan worden de prijzen belachelijk opgedreven. Of het nu echt mooi is of niet, echt knap of niet.

Kanbier, modern en duur

Willink... nou ja, wel duur...

En zo zit onze poen wereld er tegenwoordig uit. Zo lang dat niet gaat veranderen… berg je dan maar het komende decennium en laten we hopen het vanaf 2023 weer iets beter te krijgen. Nee, er moet een echte verandering komen. Wel wordt er gesproken over een minimum inkomen…. Laten we nu eens echt de discussie aan gaan over een maximum inkomen. Voor iedereen, in heel Nederland. En ook een maximum privé vermogen! En niet volgens het aloude communistische idee… nee, er mag best verschil zijn, maar ga uit van het reële en beperk het daarop. Zelfs als ik heel erg luxe doe kan ik echt wel leven met een 2, 3 ton per jaar…. Alles er boven: naar de staatskas, of in een bedrijf en investeren. Ik denk dat ik dat idee toch maar eens verder ga uitwerken. Proactief heet dat? Dat zal mij worst zijn… maar zo zijn wij niet op de goede weg!

kunst... maar hoe duur?

Actieloos

In de krant stond een interview met Emiel Roemer. Hij deed een oproep richting FNV zich minder bezig te houden met de interne problemen, maar meer met het organiseren van acties, vooral nu tegen alle bezuinigingen. Tot in de jaren tachtig was er veel bereidheid op allerlei manier te demonstreren. Men was het niet eens met politieke besluiten, oorlogsdreiging en machtsmisbruik. En er werd gehandeld. Ook waren de vakbonden in die tijd actief en met de regelmaat van de klok waren er protesten en protestacties. En dat niet alleen; het werd breed uitgemeten.

Maar waar blijft Nederland nu? Hogere werkloosheid. Ouderen en jongeren komen nauwelijks  aan de bak. De economie faalt en we kennen een recessie. De huizenmarkt ligt op z'n kont. Het leven is duurder dan ooit, maar lonen groeien onvoldoende mee. Tal van bedrijven sluiten. De middenstand sluit massaal de deuren. Nieuwbouwprojecten komen niet van de grond. De benzine heeft bijna dagelijks een overschrijding van de eerder behaalde maximumprijzen en 59% blijft naar de overheid gaan. Bezuinigingen op de zorg, aan alle kanten verhoogde werkdruk,m vooral door ingevoerde bureaucratie.

En wat doet Nederland nu? Niets. We zitten achter onze computers. Mopperen wat via de sociale media, spreken er over met de buren. Het aanschaffen van een iPad is van groter belang. Nee, we gaan de straat nauwelijks meer op. En wanneer het gebeurt betreft het veelal kleine groepjes. Het gevoel van saamhorigheid is verstopt in de iPad, iPhone, Facebook en alle andere multimedia. Verder bemoeien wij ons nergens meer mee. Zelf de vakbonden niet. Op een, haast individuele, uitzondering na.

Ondertussen zitten zes mensen in het Catshuis. Zij bespreken een volgende reeks van bezuinigingen. We klagen wat, maar niemand doet iets. Hoe lang laten wij dit over ons heen gaan? Tot de kinderen niet meer naar hockey kunnen, voetbal voor de kids onbetaalbaar wordt? In deze tijd van individualisme geloof ik er niet meer in. De reacties op mijn blogs over de bomenkap en natuur zijn schrijnend. Ik verwacht er allemaal niet meer zoveel van.

Of, Nederland moet wakker worden en niet wachten tot het te laat is. De vakbonden gaan nu wel op staan en weten eindelijk de mensen te motiveren. 1 MEI MALIVELD!  Vakbonden organiseer het. Minimaal 500000 mensen in actie! Tegen dit beleid, tegen alles wat hier boven genoemd is. Een mooie datum. En dan niet alleen die dag, maar 1 mei als start van een enorme estafette van protesten. Door heel Nederland, vrijwel dagelijks en alle actuele thema's. Met veel media-aandacht. Want een ding is duidelijk; die stomme Nederlanders moeten maar weer eens wakker geschud worden. Flikker die iPad eens aan de kant. Nu kan je het nog zelf beslissen, straks kan het niet anders meer!

Bonden: regel  een grote manifestatie voor 1 mei
Bonden: regel een doorlopend protest tegen alles wat hierboven staat.

NEDERLAND ONTWAAKT