Omvallen en bijleggen

Exact weet ik het niet, maar zo'n beetje van iedere miljard die de overheid uitgeeft draag ik tegen de 800 bij. Waarom deze berekening? Gewoon uit nieuwsgierigheid, nu de SNS bank om dreigt te donderen. En als de burger bij moet dragen wil ik enige indruk hebben wat mij dat dan kost.

De bankencrisis, bezuinigingen, we voelen het allemaal in onze knip. Er komt minder binnen, en alles gaat er sneller uit. Ja, mijn werkloosheid speelt natuurlijk ook parten. Eigenlijk durf ik te stellen dat ik mijn werkloosheid heb te danken aan falend overheidsbeleid. We moeten de eindjes aan elkaar knopen. Natuurlijk moet de overheid bezuinigen, maar nu ik het zo hard in mijn portemonnee voel ben ik van mening nu ook wel eens een reactie te mogen geven. Een antwoord niet, want dat is te ingewikkeld.

Kijk, er is al heel wat extra geld naar Griekenland gegaan... Mijn fictieve bijdrage daarin komt misschien wel neer op een paar duizend euro. Mooi geld, wat ik misschien zelf in die economie had kunnen pompen en er een vakantie aan over houden. Nu heb ik wel bij gedragen aan Griekenland, maar ik kon niet op vakantie. In feite ook weer niet bevorderlijk voor onze eigen economie, zeg ik als leek.

Aan de bankencrisis heb ik inmiddels vele duizenden euro's gestoken. Maar toen ik de Rabobank vroeg of ik even drie maanden geen rente hoefde te betalen gingen de luiken bijna letterlijk op slot. Nu is de RABO niet in problemen geweest, maar andere banken wel, en zij houden er dezelfde attitude op na. Met mijn schamele centen help ik die klote banken, maar zij doen er echt geen donder voor terug. Ja, ze spelen met je geld, en enkelen profiteren daar van.

Dat gevoel speelt bij veel mensen, echt niet alleen bij mij. Dat is ook waar de overheid, mijns inziens, nu net even te gemakkelijk overheen dendert, met haar bezuinigingen. Wij, het gewone volk, begrijpen het niet. En als je het concreet naar je eigen geldbuidel vertaalt heb je al vele duizenden euro's betaald aan grote banken en het redden van landen. Dan wil je wel eens iets terug zien.

Logisch dat de PVV en SP aangeven uit Europa te willen stappen, althans de Europese Monetaire Unie. Maar, volgens mij zitten zij er wel flink naast. Want, ik denk dat wij inderdaad Griekenland financieel moeten helpen. Omdat het wel ons geld is; wel met hele strakke regels.

Dat sommige banken niet om mogen vallen... Ja, daar kan ik in komen. Ik begrijp dat ik daar aan moet bijdragen. Alhoewel... Ik krijg er verder helemaal niks voor terug. Niets wat ik begrijp tenminste. En wordt er wel goed gekeken naar de aanstichters van alle ellende? Worden die aangepakt? Ik betwijfel dat. In ieder geval zwaar onvoldoende. Laat zo’n bankdirecteur maar eens flink in het stof bijten en zet hem een jaartje op bijstandsniveau… in plaats van een gouden handruk.

Afgelopen week zag ik een stukje op televisie over familiebedrijven. Zij doen het met eigen vermogen en lopen daardoor minder risico's. De snelle jongens spelen niet met hun eigen geld, graaien flink en spelen nogal eens forse blufpoker. Ach, het is toch hun geld niet. En gaat het misschien wel verkeerd, maar meestal weten zij dan toch nog wel een (flinke) bonus te scoren. En lukt de bonus niet, wel dan is er nog niets verloren.

Het gevoel van onrecht groeit. Heel begrijpelijk... Moeilijk uit te leggen. Naar Brunei verhuizen is iets te hoog gegrepen. We moeten het er dus mee doen. Maar het gevoel alleen maar te moeten inleveren is nooit goed, zeker niet wanneer je het niet meer begrijpt. Dat signaal moet onze politiek toch eens beter oppakken en een gebaar maken. Misschien de drie procent toch iets los laten... Of toch meer bezuinigen op waar de individu wat minder in de eigen knip voelt. Den Haag, sta op en durf dat stapje te maken... Dan hoeft Nederland niet helemaal om te vallen! Voor de eenvoudige leek lijkt het er stevig op, dat Nederland de verkeerde kant op gaat, dat wij teveel “gepakt” worden, achterblijven bij de ons omringende landen en het alleen maar slechter wordt. Okay, we hebben het relatief wel heel erg goed, maar op zo’n wijze terug vallen past niet in onze huidige staat van ontwikkeling. Dat geeft brokken. Iets wat helemaal niet nodig is, wanneer wij onze mentaliteit maar eens aanpassen, net als dat de politiek dit maar eens moet doen.

Slim bezig!

In de reeks kritieken over het nieuwe kabinet, wat wellicht morgen geïnstalleerd wordt, de derde aflevering. Een keer ben ik negatief geweest en een maal bescheiden positief. Vandaag zakken we toch weer in de min.

Aan de beurt is de student. Vrijwel letterlijk. Op dit moment is het leven voor een student al niet eenvoudig. Ze moeten geld lenen, krijgen geld en werken, en zitten constant te rekenen of ze wel aan de goede kant van de balans zitten. Zo niet, dan weet de belastingdienst hen erg snel te vinden, en betaalt de student al behoorlijk.

Dus ga je uit van een stimulerende overheid… maar, helaas. De OV kaart wordt gesaneerd. Ja, een goed bezuiniging, maar is er wel enig besef wat dit voor de individuele student betekend? En dan te bedenken dat de reiskosten hier al snel oplopen. In Barcelona kan je de hele stad voor 1 euro door. Hier een zelfde (maximale afstand) komt al snel neer op minimaal 7 euro. Kamernood in studentensteden, veel extra geld voor de reiskosten, ja de overheid stimuleert de student!

Dan de lening. Een studielening… volgens mij hebben we in de jaren 70, of 80, ook zoiets gehad. Deels een wassen neus, want er kan niet terugbetaald worden, en zij die het wel kunnen betalen beginnen nog gedeprimeerder aan hun loopbaan. Want je gaat eerst maar eens voor de staat werken.

Naar mijn idee doet de nieuwe regering iets geheel verkeerd. Kijk eens naar de kwaliteit, het niveau en de aanwas van diverse studies, hogere scholen en zelfs MBO’s. Zelf heb ik twee HBO’s afgerond. Wel, die kon ik met mijn vinger in mijn neus halen. Kijk, volgens mij moet je daar op inzetten.

Tuurlijk, iedereen moet slim zijn, goed opgeleid, en veel verdienen. We zijn immers een hoogconjunctuur. Alles wat met de hand gedaan wordt gebeurt door maatschappelijke loosers en verder doe je een beroep op het buitenland. Oude ambachten zijn met een speld in het onderwijs terug te vinden. Nee, we moeten slim zijn.

Niet iedereen is even slim. Niet iedereen heeft de juiste capaciteiten. Misschien moet de (inhoudelijk) kwaliteit van het onderwijs eens stevig omhoog. Wellicht is er dan minder instroom op universitair niveau, maar je krijgt wel betere krachten en meer gemotiveerde studenten. Maak het HBO eens wat zwaarder. Dan gaan er misschien minder studenten naar het HBO, maar dat betekent wel dat de waarde van het diplome universiteit en HBO weer veel meer aanzien krijgt. Je creëert een natuurlijke arbeidsmarkt selectie, waar de markt weer veel beter op in kan springen. Bijna iedere sufkop kan tegenwoordig wel een HBO papiertje scoren. Het is niet vreemd dat veel opleidingen nauwelijks meer aanzien hebben, en een diploma vrijwel geen (arbeidsmarkt-)waarde meer heeft.

Wanneer een regering en overheid nu eens op deze wijze naar onderwijs gaat kijken en daar beleid op voert, dan ben ik er van overtuigt dat; er op een adequate en verantwoorde wijze bezuinigd kan worden, het (hoger) onderwijs weer aanzien krijgt, er een positieve ontwikkeling is ten aanzien van de werkloosheidsafname en er weer sprake is van kwaliteit van onderwijs (en studenten).

En zij die dan in staat zijn een HBO of universitaire studie te volgen mogen van mij die OV kaart behouden en hoeven al die ingewikkelde leenstelsels niet meer opgelegd te worden. Misschien wordt Nederland dan weer echt slim!

In het Theater...:

48 dagen geleden bekten ze elkaar nog af. Spraken ze ferme woorden en werd aangegeven wat "harde" onderwerpen waren. In anderhalve maand van relatieve vijand tot relatieve vriend.

Op zich ben ik blij dat er weer een regering is. Het is goed dat de regering inzet op een stabiele periode en het uitzitten van de vier jaar. Van alle kwaden lijkt het regeerakkoord een acceptabel compromis.

Maar hoeveel mensen voelen zich nu (weer) belazerd dor de politiek? Vast heel veel, vooral uit de hoek van de VVD en de PvdA. Heilige huisjes staan flink te wankelen. Misschien heb je wel voor en specifiek onderdeel gekozen, en is juist dat onderdeel in de compromis verdwenen... Ja, ik zou mij dan ook genaaid worden.

In de politiek gebeurt er iets vals. Wanneer er verkiezingen komen schrijft iedere partij haar programma. Goed en belangrijk. Maar wat is zo'n programma eigenlijk? Niets meer dan een wens, een streven. Maar een programma wordt bijna als een feit gepresenteerd  . Men maakt zich knetterhard voor het programma. Vanuit dat perspectief doen ze krachtige uitspraken. Veel kiezers laten zich daardoor ( mis) leiden. Keer op keer.

(foto: Marel)

Wat gaat er fout in een campagne? Wel, tijdens een campagne hoor je geen enkele partij praten over waar zij de compromissen willen sluiten (vanuit dat programma wat ze hebben) . En dat is verkeerd. Immers in Nederland weet je dat je na de verkiezingen altijd compromissen moet sluiten. Tijdens de laatste maand voor het stemmen werd al vrij duidelijk dat VVD en PvdA wel eens samen erg groot konden worden en misschien samen verder moesten. Ik heb toen al gezegd dat ze, als ze slim waren, die laatste maand helderheid moesten geven over hun heilige huisjes, en waar ruimte zat om tot elkaar te komen. Dat is niet gebeurt. De hakken gingen verder in het zand en ze stonden fel tegenover elkaar.

En nu is men eruit. Razend snel in feite. Goed dat ze eruit zijn, want zij nemen hun verantwoordelijkheid en kiezen voor het belang van Nederland. Daarmee is echter het belang van menig kiezer geschaad... Wat niet nodig was.

Ach, met de uitkomsten ben ik niet ontevreden. Ja, er zitten wel een aantal forse pijnpunten in. Maar goed, dat kan bij de volgende verkiezingen wel weer voordeel opleveren.

In ieder geval hoop ik zelf de lokale verkiezingen (2014)  anders in gaan. Niet alleen vertellen hoe goed we zijn (en dat zijn we), maar ook duidelijk maken dat het programma een streven is (en geen keiharde status quo) en waar wij eventueel bereid zijn water bij de wijn te doen. Wat is ons heilig en waar ruimte zit...op die wijze wil ik onze kiezer vooraf informeren en niet achteraf verrassen of bedonderen. Best lastig, maar daar ga ik voor en hoop dat het ons gaat lukken!