Sinterklaas

Het Sinterklaasfeest is weer begonnen..., alhoewel is er nog wel sprake van feest? De intocht in Zaanstad bracht meer politie op de been, dan een gemiddelde risicowedstrijd voetbal. In Tilburg kon een bus gevuld worden met "arrestanten". In zo'n 18 gemeentes werd gedemonstreerd tijdens de intocht. Het kinderfeest is een strijdtoneel geworden.



Inzet is de discussie voor de inclusieve samenleving, waarbij de Zwarte Piet als discriminiserend wordt gezien. Ja, Nederland heeft een slavernij verleden. Ja, lang werden donkere mensen als minder gezien. Maar, tijden veranderen. Zwart mag je niet meer zeggen, neger wel. De negerzoen heet nu anders en zo zijn er veel veranderingen. In principe prima en terecht. Aan de andere kant blijft er een wig tussen bevolkingsgroepen. Altijd voelen groepen zich de mindere. Terecht, of niet. In ieder geval lijkt niemand meer buiten de boot te mogen vallen. Toch zal dat altijd blijven en een volkomen gelijkwaardige samenleving lijkt dan vooralsnog ook een Utopia. Misschien wel daardoor, dat de term "discriminatie" te kust en te keur wordt gebruikt. Een persoon met rood haar is een "rooie". Dat zegt niets over de waarde. Een donker persoon is een neger. Ook dit zegt niets over meer of minder waard. En zo is Zwarte Piet zwart. Maar daarvan zegt een groep dat dit wél een waarde genereert. Zwarte Piet schijnt naar het slavernijverleden te verwijzen. Of dat hier ooit aan ontleed is, durf ik niet te zeggen. Het is ook maar met welke bril op je naar de wereld kijkt. Nu is Sinterklaas een kinderfeest. Kinderen zien totaal geen relatie met het slavernijverleden. Piet is gewoon Piet. Zelfs donkere kinderen hebben hier de zelfde beeldvorming. Toch zeggen de tegenstanders dat donkere kinderen ook uitgescholden worden voor "Zwarte Piet". Ik vind dat laag, maar dat zijn uitzonderingen en dergelijke vergelijkingsscheldwoorden vind je ook in andere situaties. Zij die dit soort opmerkingen maken zijn toch echt een minderheid en vaak ook nog (rechts)radicalen. Volgens mij kan je dit soort excessen niet gebruiken als argument. Nee, dan is overal voor alles een argument te vinden om ergens tegen, of voor, te zijn.

Terug naar het kinderfeest. Los van welke mening ik hier aanhang, het is een feest van en voor kinderen. Wat dat betreft vind ik het heel erg kwalijk dat een stelletje volwassenen dat aangrijpen om dáár te demonstreren. Prima wanneer ze die discussie willen voeren, maar doe dat niet ten overstaan van de kinderen. Wat dat betreft zie ik deze demonstranten als mensen van een zeer laag niveau en nog minder met een sociale verantwoordelijkheid. Mensen die gefrustreerd zijn en alles in het werk stellen hun gelijk te halen. En daarbij worden vervalste argumenten niet geschuwd.



Feiten zijn feiten. Discriminatie is geen feit, maar het niet gelijkwaardig achten van bepaalde groepen mensen. Discriminatie en feiten worden vaak door elkaar gehaald en minstens zoveel misbruikt ten eigen voordele. Dat maakt ook de felheid in de Pieten discussie. Een discussie welke nooit een winnaar zal kennen. Ik vrees dat het kind hier de dupe van wordt.

En mijn eigen mening? Van mij mag de Piet blijven, zoals ie was. Ik zie geen directe link naar slavernij. Voor mij is dat te ver gezocht en zie ik het niet als bezwaar, zolang de kinderen van het feest het niet als probleem zien. En kinderen van allerlei afkomst, diverse huidskleuren, geloven, haarkleuren, handicaps, etc. zijn dol op Zwarte Piet. Neem het ze niet af en zeker niet op de feestelijke intochten!

Zwarte Piet...

Zo, de goedheiligman is weer in het land. Het kinderfeestje is weer begonnen. Kinderfeestje? Hoezo? In Maassluis was een leger politie op de been. Nee, niet vanwege terroristische dreiging, maar vanwege mogelijke protesten. In Rotterdam waren er inderdaad protesten. Voor én tegenstanders. Hard ingrijpen maakte er een einde aan. Al vanaf de zomer is Nederland weer in de ban van de Pietendiscussie. Volwassenen maken zich druk over valse sentimenten. Op het moment dat ik dit zo schrijf zal de tegenstander direct steigeren. Toch spreek ik mij zo uit. Leuk, je hoort de kinderen een heldere verklaring geven; zwarte Piet is zwart, omdat ie vroeger door de schoorsteen ging. Niks over slavernij, onderdrukking, of dergelijke. Gewoon een heldere en simpele verklaring.
Het zijn de volwassenen, die het hebben over discriminatie, ongelijkheid en onderdrukking. Geen kind die daar bij stil staat. Veel van de tegenstanders zijn mensen met een gekleurde huidskleur. Hoe je hen tegenwoordig moet aanduiden weet ik ook niet meer. Alles wordt als discriminerend ervaren. Wat is discriminatie eigenlijk? Mijn definitie is toch min of meer dat er sprake van het duiden van mensen op basis van ongelijkheid, minderwaardigheid en afkomst. Wanneer je tegen iemand zegt dat ie zwart is, geef je immers geen enkel waarde oordeel. Zelfs wanneer ik iemand neger noem, is hier geen enkele sprake van discriminatie. Misschien niet zo netjes, net zo als spleetoog voor een Aziaat een belediging kan zijn, maar toch heeft het niets met discriminatie te maken. Ik spreek geen enkel waarde oordeel uit. Hooguit kan je zeggen dat de benaming iets denigrerends heeft. Echter ook dat zegt niets over meer of mindere waarde, ondanks dat het hier wel iets heeft wat neigt tot een oordeel.
Wat bezielt de tegenstanders van de zwarte Piet? Helaas kan ik niet bedenken dat de strijdende individuen vooral mensen zijn die gefrustreerd zijn. Veel frustratie komt mogelijk voort uit ervaringen. Tuurlijk, ik bedenk het mij wél. En ja, wanneer je ook de nodige contacten hebt verbreedt je je leven en leer je wellicht dat discriminatie nergens op slaat. En laten we ons realiseren..., wij hebben het tegenwoordig heel snel over allerlei negatieve invloeden. Behalve mogelijke frustraties zijn de meeste anti- Pieten ook nog eens niet blank. En behalve frustratie ben ik van mening dat er ook tegenstanders zijn, niet omdat zij nu echt tegen zijn, maar vooral om zelf in beeld te komen.
Er is niks mis met de zwarte Piet en waarom moet dan toch ieder jaar die discussie zo sterk oplaaien. Zwart van roet..., duidelijk toch? Althans voor de kinderen, wie geen kwaad zien in een zwarte Piet. En ook onder de niet blanke inwoners zijn er voldoende sympathisanten vóór de zwarte Piet. Maar vooral lijken we te vergeten dat het hier om een kinderfeestje gaat. Een feest met het kindersentiment. Vandaag was zo'n feestje, want de Sint is weer aangekomen.

Staat de zwarte Piet nu echt als symbool voor onderdrukking of de slaventijd? Ook dat vraag ik mij af. Volgens mij heeft het niets met elkaar te verdoen. In ieder geval zien de kinderen die link niet. Dus, de volwassenen creëren zelf die link. Maar goed, voor mij als volwassene, ik zie dat totaal niet zo. Althans, dat zag ik niet voordat de discussie weer oplaaide. Ja, en nu zie ik hoe hard sommige mensen tegen de zwarte Piet protesteren. Volwassenen, wel te verstaan. Natuurlijk kan je de verbinding met de slavernij maken. Tuurlijk kan je altijd, bij ieder onderwerp, het een en ander anders uitleggen en het kabelen als discriminatie. En dan maak je een kinderfeestje een feestje van de volwassene. Dat er dus tegenstanders zijn accepteer ik. Hun gedachtengang daarentegen volg ik niet helemaal. Ik zie het dan ook als zoeken naar argumenten. En dan krijg je altijd het hoogste woord. Zie het als een soort populisme. Immers die hebben ook het hoogste woord en weten daardoor meerderheden te maken. En ook dat is relatief, want wat is een meerderheid? Zelfs daar kan je je twijfels bij hebben. Kijk maar naar de USA. Clinton heeft qua stemmen een meerderheid. Door het systeem van de kiesmannen creëert Amerika een andere meerderheid. En nu wordt Donald Trump de nieuwe man. Overal zijn protesten aan de gang, tegen Trump. Fout... Die protesten moeten gaan tegen hun mede Amerikanen. Die hebben immers op Trump gestemd. Trump zelf is een handige jongen, met de uitstraling can een boerenkinkel. Bovendien gebben veel Amerikanen een stem uitgebracht als protest, maar hoe dan ook het zijn de Amerikanen die voor Trump gekozen hebben. Dan mag je Trump toch niet verwijten dat hij gekozen is?
Ik zie hierin een zekere relatie met de pieten discussie. Discriminatie moet de wereld uit, maar dan kan je de kinderen daar toch niet op afrekenen, omdat zij vinden dat het te maken heeft met een schoorsteen? Kortom, zwarte Piet wordt misbruikt om een discussie over discriminatie uit te lokken. Niet erg adequaat, wanneer je het mij vraagt. Geef die kinderen toch hun feestje. En of zwarte Piet nu zwart is, of gevlekt, dat maakt mij geen bal uit! En de voorstanders en tegenstanders moeten zich maar even gedeisd houden tot 6 december. Tot die tijd is het gewoon even een feestje van de kinderen!

Voorbij

Na de traditionele televisie van het Nieuwjaarsconcert en Garmisch Partenkirchen (vier schansen toernooi) wordt alles weer helemaal normaal. De boom en alle kerstversiering is de kamer uit. Sint Maarten, Sinterklaas, kerst en de jaarwisseling… we hebben het weer allemaal achter de rug. Alleen al die stomme nieuwjaarswensen overal staan nog te wachten. Maar ook dat is veelal snel voorbij.

De jaarwisseling is het enige uit het rijtje wat mij wel aan staat. Verder ben ik vooral blij dat alles weer voorbij is. Natuurlijk, ik heb best genoten van alle sfeer, gezelligheid en de donkere dagen, maar de daarbij behorende irritaties zijn nu ook weer weg. De grootste overigens is het vuurwerk. De afgelopen weken hoorde je ze overal; de knallen. Groepjes jongetjes, met veelal wat domme en uitdrukkingloze koppies, stonden bij elkaar en verhulden zich telkens in de blauwe rook. Goh, wat een lol. Niet alleen zonde van al dat geld, maar ook gewoon heel vervelend. Siervuurwerk kan ik prima zien, maar die knallen, daar heb ik niets mee. Zelfs houd ik overigens jaarlijks een Nieuwjaarsvuur. In een grote korf op straat.

De website van GroenLinks heeft 80.000 klachten opgeleverd. Zonder veel moeite heb ik er wel vijftig aan kunnen toevoegen. Ik ben daar echter te lui voor. Velen waarschijnlijk met mij… Van mij mag het vuurwerk aan banden gelegd worden. In de lokale politiek is in Velsen geen enkele oor voor te vinden, ondanks dat landelijk ieder jaar meer geluiden op gaan met de jaarwisseling het vuurwerk op centrale plaatsen af te steken, en de losse knallen gewoon te verbieden. Daar denk ik dan aan, op zo een nieuwjaarsdag. Ja, in 2013 heb ik heel wat verloren. Letterlijk en figuurlijk. Maar, het is het leven. Je gaat door, je moet door. Hoe, dat weet ik alleen even niet. Een soort omgekeerde verliefdheid rommelt door mijn maag; zorgen. Hoe kom ik aan werk, geld… hoe wordt mijn toekomst dit jaar (en verder)? Het voelt niet goed en ik heb er last van. Toch blijf ik de optimist en ga er van uit dat het nu alleen nog maar beter kan. Laat ik dat gevoel vooral vast houden.

Ieder jaar wensen we elkaar weer het beste. Wat houden wij ons zelf eigenlijk voor ogen? Afgelopen jaar was niet leuk. Natuurlijk waren er absoluut hele fijne en mooie momenten. We hebben een goede zomer gehad, ben veel in de tuin geweest, ben weer als een trein gaan schilderen, is Lina op zichzelf gaan wonen, en veel meer. Daarnaast hebben wij Gerard verloren. Nu al bijna een jaar geleden. Het politieke debacle en de pijn daarvan. Het werk, wat nu over is. Ik wil niet stil blijven staan bij het negatieve. Nog een keer zal ik schrijven over de lokale politiek en hoop daarmee ook hier een punt achter het verhaal te kunnen zetten.

Er is weer veel voorbij, maar voor mij ligt een toekomst. Met beide handen moet ik die aanpakken. Misschien wat stuurloos, maar ik ga er wel voor. Straks ga ik naar beneden, en weer flink schilderen. Lekker.

Soms vraag ik mij af, waarom het leven zo ingewikkeld is, waarom mensen het elkaar zo moeilijk maken en waarom organisaties het allemaal zo moeilijk maken. De wereld is niet zwart-wit. De jeugd van 16 en 17 is twee jaar lang de pineut. Ze mogen opeens niet drinken. Althans geen alcohol. Kon dat niet iets genuanceerder ingevoerd worden? 2013 heeft gevoeld als een soort keurslijf. In 2014 wil ik dat afgooien. Ik wil daar niets meer mee te maken hebben. Alle regeltjes waar ik vorig jaar weer tegenaan gelopen ben. Eigenlijk is het de moeite niet waard. Vorig jaar heb ik misschien wel begrepen dat wat het leven wel waard is. Dat gevoel neem ik mee dit jaar.

Over 264 dagen zit ik hier misschien weer. Dan kijk ik op dezelfde wijze terug. Wat zal 2014 mij dan gebracht hebben? Ja, er zijn goede jaren en minder goede jaren. 2010, dat was een top jaar. Vorig jaar was duidelijk een van die mindere jaren. Ik ben voor het eerst sinds lange tijd maar een keer de grens over geweest. Dat was voor de crematie van Gerard. En dat voor een toch wel reislustig typje als ik. Maar goed, dat is allemaal voorbij. Of er gisteren een nieuw leven begonnen is. Eind van dit jaar staan die jongetjes er weer. Dagen voor het einde van het jaar. Bij elkaar. Lege bleke koppies. Zonder mimiek worden de rotjes op straat gegooid. Een leuke dag. Zelfs zo bekeken heb ik een goed jaar achter de rug. Misschien is het helemaal niet zo een slecht jaar geweest en moet ik mij vooral op de positieve dingen focussen. Mijn goede witte wijn. Mijn werk. Het schilderen. Ach, het maakt allemaal niet zo veel uit. 2013 is immers voorbij!

Sinterklaas.....

Vroeger vierde je Sinterklaas op 5 december.  Een enkeling deed het de zesde en mijn overburen vormden de eeuwige uitzondering door het op 4 december te vieren. Onze christelijke buren vierden het zelfs op de vijfde, wanneer dit op een zondag viel.

Dit jaar valt de Sint op woensdag. Maar bijna niemand viert het dan nog. Nee, het hele weekend wordt het feest gevierd. Woensdag is een lastige dag, omdat het in de week valt en de ouders het dan veel te druk met zichzelf doen we het maar in het weekend.

Vier het dan maar niet. Je hebt een traditie en die vier je, of niet. Wat we nu zien is dat mensen op geheel eigen wijze de traditie naar eigen hand zetten. Dan is voor mij duidelijk dat de commercie gewonnen heeft. Vreselijk vind ik dat. Sowieso is het hele Sint gevoel al dubieus geworden. Ook zie je dat de commercie de drijfveer is geworden onze tradities voort te zetten.... Of zelfs in te voeren. Halloween en Valentijnsdag zijn hier voorbeelden van. Nooit bekend in Nederland, maar inmiddels, door de commercie, geheel ingeburgerd.

Als wij de dingen maar naar ons hand kunnen zetten doen we er graag aan. Met traditie heeft weinig meer te maken. Eigenlijk zijn wij van ons zelf vervreemd. Egocentrisch heet dat geloof ik, ja dat zijn wij geworden in extreme vorm.

Op televisie twee films. Een over Sinterklaas, de Nederlands film Sint, en een film over kerst, Rare Exports. Deze laatste film uit Finland/ Scandinavië. Heerlijk, twee geweldig relativerende films. Sint als een morbide en moordende zombie en de Kerstman als een groot gehoornd monster, met naakte oude mannetjes als engelen. Kindermoordenaars.

Het gewone patroon wordt hiermee even stevig doorbroken. Ik geniet daar wel van, maar vrees alleen dat het niet veel verandert. Nee, want we kopen onze cadeautjes en doen gezellig. Het moet toch leuk zijn en het maakt niet meer uit wat de achtergronden zijn. Wat dat betreft gaan we al heel erg op de Amerikanen lijken.

Persoonlijk ben ik voorstander van tradities. Het bindt mensen en samenlevingen. Een goede traditie geeft waarden aan het leven (al hoef je het echt niet met al die waarden en tradities eens te zijn). Maar tradities kennen hun waarden niet meer en worden individueel geïnterpreteerd. Wat wil je ook in een maatschappij waar het individualisme hoogtij viert. Sint Maarten is hier ook zo een voorbeeld van. Dat levert nauwelijks meer op en leeft ook steeds minder. 

Nee, tradities moeten wel opleveren. Cadeautjes en (geforceerde) gezelligheid, dat is waar we voor gaan.

In mijn jonge jaren had je nog de wandelverenigingen. In colonne en uniform wandelden de groepen zingend door de straten. Prachtig vond ik dat. Natuurlijk had het iets militaristisch, maar het toonde ook eensgezindheid. Het had wat. Net als de bruidjes en bruidegommen met de eerste communie, die met hele groep naar de kerk  gingen. Ik heb nooit iets met de kerk gehad, maar dat was toch iets moois.

 

Sint en Rare Exports opende weer even mijn ogen. Waar zijn we mee bezig? Ja, tradities hebben voor mij nog steeds een grote waarde, maar zoals we er nu mee om gaan, dat vind ik niks. Het gaat niet meer om die traditie, maar om het geld. Soms wil ik dan echt weer even terug naar het verleden. Sinterklaas moet weer die echte heiligman uit Myra zijn, kindvriendelijk en wat je vooral op 5 december zelf viert. En Kerst? Weg met Sancta Claus en terug naar Jezus. Dan ben ik ook eindelijk van de kerst af, want ik ben geen man van Jezus.

Dat wij zo uiteen vallen en geen belang meer hechten aan het gemeenschappelijke zie je op vele gebieden terug. In de politiek zie je hoe mensen aan partijshoppen doen. Bevalt er iets niet in de partij of het programma gaan ze direct naar een andere partij. Alles wordt naar individuele maatstaven geïnterpreteerd. En ja de commercie speelt daar handig op in en maakt het effect nog sterker. Ik ben merkvast en winkelvast. Ouderwets is dat. Aan binding doen wij, als consument niet meer. Laat mij dan maar ouderwets zijn. Als alleen het voetbal nog het oranjegevoel weet neer te zetten leef ik in een maatschappij, waar ik mij eigenlijk niet thuis voel. Wanneer voetbal dé bindende factor tussen mensen wordt en verder alle andere tradities niet meer tot echte binding leiden, dan leef ik in een verkeerd land. Misschien wel op een verkeerde wereld. Sociaal en emotionele verarming is wat wij kennen. Toch houd ik hoop en koester de stille wens dat wij met z’n allen weer echt sociaal gaan worden. Weer een samenleving gaan vormen en over onze ego stappen. Maar zo ver is het niet.

 

Dus, geef mij maar oud en nieuw... Dan vier ik weer dat er een nieuw jaar voor de deur staat, nieuwe kansen. De vuurkorf staat dan weer op straat (traditie). Alleen moet mijn partytent op tijd terug komen. Uitgeleend en terugbrengen... Ho maar... Nou, misschien heb ik hem wel eerder nodig. Het komt mij beter uit om op 19 december de jaarwisseling te vieren. Ik ben immers een man van deze tijd. Dus, nu alvast: gelukkig nieuw jaar!