(restanten de Mel, foto: IJmuider Courant)
In de nacht van zaterdag op zondag is in Velsen Noord het buurtcentrum de Mel afgebrand. Enkele jaren geleden brandde buurtcentrum het Terras in Santpoort Noord af. Je zou haast denken dat het hier een omslachtige manier van bezuinigen betreft, door de gemeente. Gelukkig is dat niet aan de orde, maar opvallend is het wel, dat buurtcentra relatief erg brandgevoelig zijn.
Niets lijkt mij vervelender dan een brand. Zelf heb ik dat jaren geleden meegemaakt. Mijn buurman had zijn geiser gerepareerd, wat niet helemaal lukte. In een keer stond zijn woning in lichterlaaie. Wij zaten het Journaal te kijken, tot ik rook en enkele vlammen zag, bij het lage plafonnetje, in de keuken. Een snelle actie heeft de schade bij ons beperkt, maar het huis van de buurman was volledig uitgebrand.
Door die ervaring heb ik kennis gemaakt met het effect van brand. En dat is verschrikkelijk. Dat lijkt mij ook voor brand in panden, die een andere bestemming hebben; wijkcentra, horeca gelegenheden en bedrijfspanden. Bij de laatste categorie zie ik nog wel wat onderscheid, maar het is en blijft ellende.
Niet alleen de brand is vervelend, ook de gevolgen zijn verschrikkelijk. Brand in privé woningen maakt dat allerlei dierbare spullen verdwijnen. Hele levens gaan in vlammen op. En dan resten de puinhopen. Dan kom je aan bij hoofdstuk twee, van een brand.
Puinhopen blijven lang liggen. de verzekering zoekt eerst van alles uit, alvorens je in feite iets mag doen. Bij particuliere woningen is dit overzichtelijk en relatief snel, maar in andere gevallen wordt de tijdsduur groter, alvorens er iets mogelijk is te doen.
Vanuit mijn politieke rol ben ik mij druk aan het maken over de puinhopen bij Velserend. Ook hier is brand een van de oorzaken. In dit geval overigens niet alleen brand, maar het feit is dat er al jaren een terrein is wat onogelijk is voor de omgeving. Resten van de brand van het horeca gedeelte, maar ook allerlei puinhopen als restant van het zwembad. Allemaal verlaten en aan het lot overgelaten. En op de een of andere manier blijkt het opruimen een eindeloos verhaal.
(dit ligt er al vijf jaar zo bij; Velserend, foto Ijmuider Courant)
De herbouw van het Terras duurt nu al jaren. Wat gaat er straks met de Mel gebeuren? En hoe staat het bij Velserend? Bij het laatste te beginnen. Een van de redenen dat er nog niets is opgeruimd is heeft te maken met handige trucs. Beleggers willen hier eigenlijk een paar luxe flats neerzetten. Waanzin om dat hier te willen, maar er wordt op ingezet. Dat betekent dat het gebied regelmatig van eigenaar wisselt en eigenaars nog wel eens failliet gaan. En wanneer een belegger failliet is, kan je geen verhaal halen. Op die manier kunnen de bedrijven een gebied heel lang in de klem houden, tot zij er mee kunnen wat ze feitelijk willen. Handhaven blijkt dan een lastig probleem. Dit ligt deels aan de handhaver, maar natuurlijk ook aan de weerstand van de eigenaars. En zo kan het gebeuren, dat er jarenlang een ontsierend gebied in de gemeente ligt.
Wat Velserend betreft hoop ik dit voorjaar toch eindelijk een oplossing te zien. De wethouder heeft aangegeven te gaan handhaven, desnoods via de curator. Ik hoop dat er niet te lang gewacht wordt, want vanaf april tot eind augustus kan je in dat gebied niets doen in verband met de paddentrek en zeldzame planten. Iets wat van groot belang is, maar helaas ook weer als rek middel gebruikt kan worden. Dus, laten we hopen dat de wethouder zijn kloten toont en voor de paddentrek het gebied schoon is!
Het Terras heeft lang op zich laten wachten, omdat het hier vooral over de verzekering ging. Inmiddels zijn er wel plannen voor nieuwbouw, maar hoelang dit op zich laat wachten... Joost mag het weten. Inmiddels zijn we ruim vijf jaar verder.
En hoe zal het met de Mel gaan? In 2015 was het plan hier een Brede school te openen. Het afgebrande deel stond op de nominatie gesloopt te gaan worden, om het centrum om te bouwen tot die Brede school. Geeft de brand nu vertraging, of is het juist aanleiding om al in 2014 de Brede school op te leveren? Dat laatste is natuurlijk mooi en zeer wenselijk. Maar of het ook reëel is? Nee, vanuit dit laatste perspectief wordt het misschien wel 2017.
Voor een gemeente is omgaan met de gevolgen van een brand veelal een probleem. Lange tijd zijn er onooglijke gaten in de bebouwde omgeving. Dat zou eigenlijk anders moeten. Mijn idee is de wet zo te wijzigen dat ieder gebouw met grote brandschade binnen een jaar gesloopt is (indien niet meer te redden) of dermate herbouwd dat er uiterlijk geen brandschade meer is waar te nemen. Dat noopt verzekeringen en eigenaren binnen een jaar een aantal zaken rond te hebben. En afhankelijk van de (soort) verzekering zou er dan binnen een termijn van totaal twee jaar herbouwd moeten zijn.
Een dergelijke wet, of regelgeving, kan wel eens een stimulerende bijdrage leveren aan de omgeving, want uit ervaring is mij bekend hoe gefrustreerd mensen raken juist bij de afhandeling van de gevolgen van brand.
Juist omdat er soms zo bar weinig gebeurt en zulke lange en trage trajecten ingegaan worden.De andere kant is natuurlijk ook dat wanneer er gehandhaafd moet worden, dit ook uitgevoerd moet worden, hoe lastig dit soms is. Desnoods wordt er gehandhaafd en gesloopt, maar gaat de rekening daarna naar de eigenaar (of de curator).
Toch wil ik nog even een andere kant op. Ik heb de afgelopen week dus een heleboel recepties afgelopen. Niet mijn hobby, maar je doet het gewoon. Wat mij, na deze week, is opgevallen dat het toch blijkbaar niet vanzelfsprekend is naar elkaars recepties te gaan. Enkele partijen zie je zelfs op geen enkele andere receptie, dan of hun eigen receptie, of de gemeentelijke receptie. Maar ook partijgenoten vanuit naburige afdelingen zie je nauwelijks bij elkaar over de vloer. Overigens: Jan Boer (GL Heemskerk) was wel degelijk ook bij ons aanwezig! 
