Wilde en gevaarlijke dieren

Van de steek van een schorpioen kan je flink ziek worden. Op sommige plaatsen op de wereld kan een dergelijke steek zelfs dodelijk zijn.hetzelfde geldt voor slangen, maar bij slangen is het ook dat niet iedere slang giftig is.

Hoe noordelijker des te minder gevaarlijk deze dieren zijn, dan wel minder vaak voor komen. In de Mediterranee, waar ik een aantal maanden per jaar woon, zijn meer slangen en schorpioenen, dan in bijvoorbeeld Nederland. Daarbij zijn ze hier giftig,maar maakt dat je er behoorlijk ziek van kan worden.

Nu geldt voor zowel de slang als de schorpioen dat ze zich vooral goed verstoppen. Wanneer ik bij een berg stenen sta en ik pak er vluchtig een vanaf, dan is het niet ondenkbaar dat ik geconfronteerd wordt met of een slang, of een schorpioen. De kans op een schorpioen is vele malen groter.

Een paar keer per jaar hebben we een schorpioen op het terras. Recent hadden we problemen met de wasmachineafvoer.  Op een gegeven moment zat er een joekelse schorpioen op de muur.

Gemiddeld hebben we (zien we) drie schorpioenen per jaar op het terras, of in het huis. Dat maakt alertheid wat lastiger. Wanneer ik een schoen uit het schoenenrek neem, moet ik absoluut checken op schorpioenen. Ook met andere zaken is enige alertheid een vereiste.

Een vriendin van ons heeft het een stuk zwaarder. Inmiddels heeft zijn meer dan honderd schorpioenen naar de andere kant geholpen, die zich in of direct rond haar huis ophielden. Het dier mag dan tot de verbeelding spreken, maar in dit geval absoluut niet. Ik benijd haar dan ook niet. Waar ze vandaan komen en waarom daar zo veel en hier zo weinig is een raadsel. De schorpioen houdt zich vooral op bij steen, op een warme dan wel behaaglijke plek en bij voorkeur met een zekere vochtigheid. Naast het huis van onze vriendin staan geiten. En daar ligt mest, wellicht een reden.



Muggen, muskieten en wespen zijn de volgende groep stekende dieren. Minder gevaarlijk, alhoewel van de muskiet (paardevlieg) en wesp kan een steek ook zeer ziek maken. Muggen zijn alleen maar lastige etters. In het noorden van Europa zijn de mug en wesp alom vertegenwoordigd. In het zuiden (en midden) is ook de paardevlieg meer prominent aanwezig. Maar er zijn ook meer soorten wespen. Een soort is wel twee keer zo groot als de Nederlandse wesp. Een steek van deze wesp is zeldzaam, maar gaat het mis, dan ook goed.



Stekende en bijtende reptielen en insecten zijn vervelend. En wanneer mensen allergisch zijn kan het zelfs gevaarlijk worden. Daarbij, dit soort dieren is klein, en slaat onverwacht toe. Meestal zie je het niet aankomen, maar ook preventief is niet veel te doen. Goed tegen de mug heb je DEET, maar ook dat is niet altijd afdoende.



Makkelijker zijn de grotere gevaren. Om te beginnen zijn deze net zo bang voor de mens, als de mens voor hen. Bovendien kan je jezelf er beter tegen beschermen. Let wel, ik praat nog steeds over Europa. In de tropische gebieden wordt het een stuk lastiger gevaarlijke dieren te ontwijken. Zeker in de regenwouden of andere tropische oerwouden. In Europa, inclusief de Mediterranee, zijn de gevaren wel beperkt. Hier, waar ik nu zit, komen beren voor. Toch zal ik er niet snel eentje zien, laat staan dat deze beer dan zal aanvallen. De beer leeft vrij geïsoleerd en zal je niet snel in een dorp tegen komen. De beer is de grootste en gevaarlijkste, die we in Europa kennen. Daarna volgt de wolf. Wolven komen wijder verspreidt in Europa voor, maar zijn de mensen uiterst zelden tot last. De mens zelf, want de mensen hebben soms veel last van deze roedels roofdieren, omdat vee (schapen en geiten) wel veelvuldig slachtoffer blijken te zijn. Verder spreekt de wolf vooral tot de verbeelding, maar ook de wolf (net als de beer) zal zich eerder verstoppen of terugtrekken dan vol in de aanval op mensen gaan. Een slagje kleiner is de lynx. Een individueel georiënteerd dier. Schuw, maar toch eentje die wel een risico aan durft te gaan. Ik heb er een maal een gezien, vlak buiten ons erf, en meerdere keren gehoord. Dit laatste na uitgebreide geluidsanalyses op internet. Voor de mens vormt de lynx eigenlijk geen bedreiging, maar voor ons kleine hondje kan het wel eens heel anders zijn. Toch zijn voornamelijk kippen en hazen de prooi van de lynx. In Nederland komt dit dier (naar alle waarschijnlijkheid) niet voor. In meerdere andere delen van Europa wel.

Misschien wel de laatste exoot in het rijtje roofdieren is de jakhals. Een soort hond, wat groter dan de vos. In Nederland onbekend, maar hier zien we hem regelmatig lopen. In de nacht en voornamelijk in de berm van de weg.

Ook zijn er nog enkele breed voorkomende roofdieren; de vos, de marter en het wilde zwijn. Alleen de laatste kan nog wel eens echt gevaarlijk zijn. Het zwijn komt veel meer op de mens af. Hier is de aanwezigheid, in het najaar, goed te aanschouwen. Dan is de grond rond de olijfbomen helemaal omgewoeld. Dan zijn de zwijnen langs geweest. Soms is het zwijn alleen, wat dan een mannetje is. Een dier wat weinig gesteld is op de aanwezigheid van andere zoogdieren, inclusief de mens. De beer (naam van een mannetje zwijn) valt snel aan, met als doel je weg te jagen. Dit gebeurt echter met veel geweld en agressie, wat hem zo gevaarlijk maakt. De vrouwtjes zwijnen zijn vooral gevaarlijk wanneer er jongen in de roedel zijn. Blijf dan vooral uit hun buurt.



Mensen in Nederland reageren altijd ligt geschokt wanneer ik vertel over het dierenrijk hier. Uit de reacties valt op te maken dat men het "eng" vindt, al die Mediterrane "roofdieren" en ongediertes. Maar wel beschouwd is er nauwelijks verschil. Hooguit een kleine verschuiving. En hier moet je iets meer opletten misschien. Bij sommigen kan er sprake zijn van een plaag. Toch, de diversiteit hier ervaar ik juist als boeiend. Ik geniet hier van zoveel natuur en zoveel dieren, die net weer anders zijn. Meer soorten sprinkhanen, dan in Nederland. Meer soorten en vooral andere spinnen. Kleurrijkere hagedisjes. Maar ach, in de Weerribben word je zomers immers ook volledig lek geprikt door de talloze muggen. Nee, dan ik. In de nachtelijke uren sta ik graag in het donker te turen in de hoop zo'n roofdier te mogen zien. Eigenlijk net zoals ik tussen Bloemendaal en Driehuis altijd geniet wanneer ik toch weer een ree,mof hert, spot....

Dierenliefde

Eigenlijk ben ik er ingeluisd, door mijn vrouw, maar doe het graag en met veel liefde. Een keer per maand ben ik vrijwilliger voor Animal Aid Fethiye. Dan rijd ik voer naar tal van adressen. Zo'n 45 zakken kattenvoer en een kleine 20 zakken hondenvoer. Wat ik daar goed vind is dat de honden en katten over het algemeen in hun eigen habitat blijven. Ze behouden hun vrijheid, maar worden voorzien van voer door dier liefhebbende mensen. Het kost mij vrijwel een dag. In principe ben ik de chauffeur en de ander verstouwt het voer. Op een adres moeten doorgaans vijf zakken naar de derde etage getild worden.

Afgelopen week kwam mijn "maat" niet opdagen. Een stukje miscommunicatie. Een vervanger was niet direct voor de hand. Sowieso lastig vrijwiligers voor het sjouwen te vinden. Diverse telefoontjes gepleegd, vooralsnog zonder succes. Mij werd wel aangeraden de distributie niet in mijn eentje te doen.



Niemand werd gevonden en er lagen al 22 zakken (15 kg ieder) in de auto. Dus ik besloot het dan maar in mijn eentje te doen. Niet voor al die Engelsen en andere dierenliefhebbers, maar voor de dieren! En zo ging ik. Qua tijd heeft het niet eens veel extra gekost. Wel merkte ik dat de combinatie rijden, administratie en sjouwen vies tegen viel. Maar ja, je zit in een flow...

Eenmaal thuis merkte ik wel hoe waanzinnig ik eigenlijk bezig was. Maar, ik deed het voor de dieren.



In landen als Turkije en Spanje worden ook veel dieren "gefosterd". Er wordt dan een goed huis gezocht in landen als Engeland, Nederland, of Duitsland. In theorie ben ik hier geen voorstander van. In praktijk kan ik ook geen foster parent zijn. Vrienden van mij hebben een hondje om te socialiseren voor transport naar een goed adres in Engeland. Een werkelijk heel leuk en lief hondje. Ik zei al tegen mijn vrienden dat ze het diertje moesten houden. Gelukkig hebben ze dat gedaan. Een heel leuk, levendig, lief en gelukkig hondje. Nee, ik zou zo'n dier dan ook niet kunnen afstaan. Natuurlijk hebbende dieren het in West Europa best goed. Maar ja, op een flat, of een kleine tuin, drie keer per dag uitlaten... Nee, dan gun je zo'n hond een goed huis hier met een hoop vrijheid.



Afgelopen week stond er bij ons een hondje aan de andere kant van het hek. Die kwam op onze roedel af natuurlijk. Geen halsband. Wel goed in de vacht en zeker niet te mager. Maar toch zielig. We hadden thuis de discussie het hondje binnen het hek te halen en voer te geven. Maar, we moesten het gewoon niet doen. Sterker, we moesten vooral geen band opbouwen, maar we hebben het diertje dan toch maar water en eten gegeven. En het hondje bleef rond het huis hangen. Soms een blaf, dan weer zielig gepiep. Toch was ie opeens weg..., waarschijnlijk weg gejaagd door een lynx, die ook regelmatig rond het huis vertoeft.

Vorig jaar kwam een kat aangelopen. Een schat. Een echte knuffel kat en schoot zitter. Tot ie de boel begon te terroriseren. Vooral onze bejaarde poes werd aangevallen. Met pijn in het hart hebben we de vreemde kat met water weg gekregen.

Dat wij destijds dit huis betrokken was de kat van de vorige eigenaar er nog. Die was al die tijd gevoerd en aan ons de vraag dit voort te zetten en de kat op te nemen. Omdat het met onze dieren goed samen ging, geen probleem.

Nu gaan we binnenkort verhuizen... Die kat gaat dus mooi met ons mee. Dat is nu echt "onze" kat geworden.

Ja en straks, hoe ga ik de kikkers en salamanders uit het zwembad redden, voordat we die weer zwemklaar maken?



Zelfs een gestorven jonge kip hebben we vorig jaar begraven,in plaats van deze in de soep te verwerken. Onze dierenliefde gaat ver, alhoewel beiden geen vegetariër zijn. Desondanks proberen wij wel degelijk zo bewust mogelijk vlees te eten. En groot zijn onze porties vlees absoluut niet.



Mijn lichaam begint zich te herstellen van de bijna 900 kg voer, en 120 km rijden. Ik heb het over voor de dieren. Wat dat betreft is dierenliefde een vreemd iets. Ik ben dan ook een halve Hindoeïst. Veel mensen zullen je dan een zwakkeling vinden, maar naar mijn idee ben je dan juist sterk. Mits je dierenliefde binnen enige paal en perk blijft. Die grens bewaken is misschien wel het moeilijkste....