Gemeentelijk beleid maakt kapot

Vandaag ontving ik de uitkomst van mijn beroep tegen de jaarlijkse aanslag gemeentelijke belastingen. Ik moet betalen. Dat ik geen geld heb is volledig niet interresant, nee ik moet mijn huis maar verkopen. Dat is wat ik al geruime tijd probeer. Volgens de gemeente zit er namelijk overwaarde op de woning, en daarvan moet ik dus betalen. Ik wilde dat ik kon toveren. Betalen dus, terwijl ik vrijwel geen cent te makken heb. We hebben een inkomen van 40 euro boven het bijstandsniveau voor echtparen. Hier is sprake van een totaal verkeerd gemeentelijk beleid! Regels zijn regels, en er is blijkbaar geen mogelijkheid de regels aan te passen of te versoepelen als gevolg van de crisis. Ik had al aangeboden om 2 vierkante meter van mijn grond te kopen, dan heeft de gemeente haar belastinggeld ruimschoots binnen. Maar dat is niet aan de orde. En dat niet alleen. Bekend is dat Nederland in een crisis zit, of zat. De gevolgen zijn bekend en over het algemeen heeft de overheid uitgesproken meer rekening met die omstandigheden te houden. Ik merk daar verdomd weinig van. Vooral op gemeentelijk beleid (wat zodicht bij de burger behoort te staan) vallen alle deuren in een onnoemelijk dik slot. Geen wrikken mogelijk. In plaats haar burgers bij te staan is het beleid zo opgesteld dat zij een bepaalde categorie zwakkeren alleen maar verder de verdommenis in helpen. Nee, ik krijg zelfs geen uitstel, zoals ik begrijp. Ik heb "vermogen".  Hoe maak je de burger boos. Nu, ik ben op dit moment heel erg boos!!! Nogmaals, ik ben bereid te betalen, als ik het heb. Maar ik heb het niet. Ik wil betalen, wanneer ik het huis verkocht heb. Dat heb ik al aangegeven, maar ook hier heeft de gemeente geen oren naar. Is het dan gek, dat allerlei agressieve ideeën door mijn hoofd denderen? Ik kan mij voorstellen dat het voor komt dat burgers zich naar hun stadhuis begeven en er met de auto door de voorpui rijden of andere daden van hopeloosheid uit voeren. Juist die gemeente, die zo dicht bij de burger staat, geeft mij nu ook zo een enorm machteloos gevoel. Haat tegen bureaucratie!
Vier jaar lang heb ik de gemeente gediend. Maakt allemaal geen flikker uit. Men kent mijn situatie. Maakt geen flikker uit. Het ergste is dat je het geen mens kwalijk kan nemen. Ook de twee ondertekenaars van de brief niet. Ook zij voeren maar uit. Nee, niemand kan je er persoonlijk op aanspreken, wat het nog machtelozer maakt. Niemand slaapt er een seconde minder om, maar met z'n allen maken ze wel het beleid. Mijn buik had ik al vol van de politiek. Ik had inmiddels al door dat je politiek nauwelijks invloed kan hebben. In vier jaar heb ik een openbaar watertappunt voor elkaar gekregen. Dát is politiek.

In mijn leven heb ik al het nodige mee gemaakt, maar deze houding van de gemeente Velsen is bijna het summum van bureaucratie wat ik tot nu toe heb mee gemaakt. Zoals ik al eerder schreef; ik ben ook zeker de enige niet in deze situatie. Juist door de crisis ben ik de enige niet. Er moeten meer inwoners zich verbijten en hopeloos voelen. Hier kan niemand tegenop. Misschien dat een of andere terroristische organisatie het stadhuis opblaast, waarbij de gehele administratie in rook op gaat. Een gestoorde gedachte, ik weet het, maar dergelijke gestoorde gedachten weet de gemeente mij wel door het hoofd te laten gaan. Ik heb hier echt geen woorden meer voor. Ik ben zelfs te boos om nog teleurgesteld te zijn.....

BV Nederland (bis)

Bezuinigingen, kortingen, en verkwanseling. Nederland doet het goed. Crisis; rijken worden rijker, armen armer. En dan hebben we nog de belastingdienst. Gespuis wat de inwoners graag dwars zit, vooral wanneer zij het op je gemunt hebben. Ooit een keer een mogelijk foutje ontdekt? Ze blijven treiteren!

203 miljoen euro is verkwanselt aan ICT, wat nog niet functioneert. Maar heb je recht op een behoorlijke teruggave, dan krijg je een brief dat ze het een en ander onderzoeken, en je mogelijk maanden later je geld terug krijgt. Schandalig. De inhoud van de aangifte geeft aanleiding tot nader onderzoek, staat vermeld. De opgave is keurig gedaan, en er is niets mis mee. Dat we het geld keihard nodig hebben, vanwege onze financiële situatie zal ze wordt zijn. Nee, over de miljoenen die weggeflikkerd worden voor de ICT wordt niet gesproken, maar wel die ene aangifte, die mogelijk niet in orde is. Grote fraude gevallen kunnen eindeloos door gaan. Als je het doet, moet je het echt groots aanpakken. Dan heb je vrijwel geen last van de Belastingdienst, of je moet een keer pech hebben. Net gokken. Nee, de kleintjes, die kan je makkelijk pakken.
Nederland, ja de BV Nederland, is een afbraakland. Politiek rammelt het aan alle kanten en gaat alles achteruit. In de uitvoering (ambtenaren en diensten) wordt staccato uitgevoerd. Iets menselijks zit er niet meer bij, alleen wordt er gehandeld in opdracht van de computer en regeltjes. Zelf denken is er niet meer bij. Ik heb het toch zo gehad met dit klote land!

(bis)
Inmiddels leven we al weken verder. Op 7 juni ontving ik een bericht van teruggave. Een redelijk, doch bescheiden bedrag. Tot op heden nog geen cent gezien. Volgens mijn belastingadviseur heeft de Belastingdienst een achterstand en problemen met de verwerking. Een week geleden ontving ik bericht dat het er nu echt aan moet komen. Neen dus. 203 miljoen weg donderen, maar ik krijg mijn geld niet en de problemen worden hiermee alleen maar weer groter. Rekeningen stapelen zich op en de RABO bank vergoot de druk tot betalen van de achterstallige hypotheek. Inmiddels staan we genoteerd bij het BKR. Geweldig... Wat ik er ook aan doe het hoofd boven water te houden, de bank, belasting en andere grote jongens blijven maar aan mijn stoelpoten knagen en zagen. Die jongens van de belasting zullen er echt niet minder van slapen, ik wel. Behalve mijn eigen problemen wordt ik opgezadeld met de problemen van BV Nederland. Hoi! Daarnaast word ik getart door het verkeerde beleid van de bank. Kon ik er maar iets aan doen. Ja, dat wat ik kan, dat doe ik. Het huis is weer in prijs verlaagd, maar ze komen niet eens kijken. Het verhuren lijkt ook op een pot stroop. Mijn gedachten gaan steeds meer uit naar criminele activiteiten jegens de grote jongens. een moderne Robin Hood. Gelukkig blijf ik bij zinnen en zal ik het alleen bij gedachten houden. Met mijn gevoel van hopeloosheid blijf ik door kakken. Ondertussen poog ik mijn optimisme te behouden. Dat wordt wel erg moeilijk, als echt niets schijnt te lukken. Hooguit af en toe een klein pleistertje op de wonden. Banken schijnen schulden zelfs kwijt te schelden, of danig te verminderen dat men uit de problemen geraakt. dat zal mij vooral niet overkomen. Over de Belastingdienst maar te zwijgen. Mijn broek zakt hier van af. Ja letterlijk, want de kilo's vliegen er eveneens van af. Dat komt zeker van de stress, die ik overigens zoveel mogelijk buiten mijn gedachteveld houd. Het werkt niet helemaal, want afgelopen vrijdag kreeg ik weer een aanval (zeer snelle verlaging van de bloeddruk). Blijkbaar lijd ik er meer onder, dan ik wil toegeven. Maar ik zal niet toegeven. Deze zware strijd, hoe lang het ook moge duren, zal ik te boven komen. Uiteindelijk zal ik zegevieren.