Bomen

Bomen... Ik hou van bomen en bosrijke landschappen. Als kind vond ik het bos vaak eng en gaf mij vaak zelfs een depressief gevoel. Inmiddels is dat volledig omgekeerd. Bos, bomen, om mij heen geven mij juist een geluksgevoel.



Normaal sta je er niet zo bij stil. In Nederland staat de televisie veel aan. Dat heeft een reden, waardoor ik veelal niet kijk. Desondanks staat het apparaat overdag meestal op ARTE afgesteld. Veel natuur en cultuur. Soms trekt dat mijn aandacht. Of ik kijk tijdens de koffie, lunch, of tijdens korte pauzes. Wanneer ik kijk geniet ik van de documentaires, vooral wanneer het natuur betreft. Dan zie je programma's over landen en culturen over de gehele wereld. Ook Antarctische gebieden komen met regelmaat aan bod. Mooi hoor, die sneeuw en bergen. Net als documentaires over de Schotse eilanden, IJsland of bijvoorbeeld Spitsbergen. Toch worden die series snel wat eentonig en ik mis daar telkens iets heel essentieels, voor mij. Juist dit soort programma's doen je dat realiseren; op al die gebieden zie je geen enkele boom!



Het ontbreken van bomen en bos komt bij mij over als kil, ongezellig en "leeg". Ondanks de vaak schitterende en schilderachtige beelden denk ik bij ieder beeld hoe ik (bij het zien al) het gevoel krijg van die kilheid.

Daarentegen, zie ik een docu over Cuba, de tropen, India, of zelfs Europa en de Mediterrane landen bekruipt een warm gevoel mij. Bij woestijnen ontstaat er natuurlijk een dubbel gevoel. Ook daar in eerste instantie een afstandelijke reactie, maar bij de eerste oase klopt mijn hart al sneller en kan ik mijzelf daar in dat plaatje voorstellen. Bij groene, boomachtige, docu's mét dieren word ik helemaal warm van binnen.

In eerste instantie is het niet eens direct afhankelijk van het klimatologisch appèl wat op mij gedaan word, alhoewel hoe warmer (tropischer) de beelden, des te meer het mij aanspreekt. Nee, blijkbaar roepen beelden iets in een mens op, en wanneer je er goed naar luistert leer je jezelf beter kennen. Het vreemde is dat ik vroeger een soort angst voor bos had, terwijl het mij juist aantrekt. Daar zit natuurlijk een verhaal achter. Door te erkennen dat juist bomen een aantrekkingskracht op mij hebben heb ik ook mijn (aangeprate) angst een plaats kunnen geven. Mijn angst is verdwenen en een innerlijke rijkdom is daarvoor terug gekomen. Dit realiserend merk ik meer aloude angsten te hebben overwonnen. Intense angst voor honden en hoogtevrees. Van beide had ik veel last, blijk ik juist enorm van honden te houden en te genieten van hoogtes. Misschien omdat ik de angst nooit uit de weg gegaan ben. Ook omdat ik naar mijzelf durf te kijken en durf te leren van mijn angsten. Daardoor heeft mijn leven een hoop kwaliteit gekregen. Angst en afkeer, ik ben het niet uit de weg gegaan, heb mijzelf er veel beter door leren kennen. Ja, daardoor sta ik met veel meer tevredenheid in het leven... en geniet van al die mooie dingen!

IJmuiden aan Zee.. Waar is de zee?

Het lijkt zo dichtbij, maar het blijkt toch nog een rot end te zijn.  Eerst het dorp door, dan langs de havens en industrie. Eindelijk, na de camping: IJmuiden aan Zee! Maar het strand is nog steeds een heel eind weg…

Is IJmuiden nu een interessante badplaats, of niet? Je kan de discussie voeren over de weg er naar toe. Lang en saai, maar is dat bij andere badplaatsen ook niet het geval? Toch zou je kunnen bedenken de route aantrekkelijker te maken.

Het laatste duin gepasseerd zie je eerst lange flats en enorm veel metalen masten. Dat laatste betreft een groot aantal zeiljachten in de jachthaven. Erg gezellig komt het niet over, maar het is wel indrukwekkend wanneer er net een cruiseschip vertrekt. De promenade zelf heeft erg weinig uitstraling. Heel veel steen, en verder metaal. Mensen zie je er nauwelijks. Het komt mij niet aantrekkelijk over. Wel veel terrasjes, maar eigenlijk zonder uitstraling. Rommelig zelfs. Leuke winkeltjes tref je er eigenlijk niet aan.

Aan het eind van het eerste stuk een rotonde. Eindhalte van de bus. Nee, op het bord kijkend, is ook de frequentie van beide buslijnen niet het meest aantrekkelijke. En dan de grote muur van luxe flats. Bekend van lieden als Holleder en Paarlberg en Enstra. Dat dit soorten gasten hier een verblijf hebben kan ik mij goed voorstelen. Zelf zal ik er nooit willen wonen. Misschien erg luxe, maar ook iets heel ongezelligs.

dit is aantrekkelijk

Nee, de promenade, jachthaven en de luxeflats missen (in mijn optiek) alle charmes en uitstraling van een gezellige badplaats. Het mag kneuteriger en wellicht is het een optie er bomen te planten. Dan wel bomen die tegen een beetje zout, zee en wind kunnen. Het zal de aantrekkelijkheid zeker versterken. En voor de terrassen misschien verplicht een bepaalde stijl meubilair. In steden als Haarlem en Breda hebben ze dergelijke regels, en je ziet dat leuk en goed meubilair al veel meer uitstraling heeft en het geheel ook minder rommelig maakt.

gezelligheid met blik op Zandvoort

En dan is er nog een kleine duin. Een jonge duin, maar deze eenmaal over zie je de zee! Een breed strand. Bij helder weer zie je de twee windmolen parken voor de kust van Egmond en Wijk aan Zee. Ver uit de kust liggen schepen te varen, en statig vaart het cruiseschip de haven uit. Een blik naar links toont in de verte Zandvoort, een mooie skyline in de lijn van de duinenrij. Bij helder weer zie je zelfs Noordwijk en Katwijk. Hier wordt het imposant. En gezellig. Een breed strand met tal van activiteiten. Langs het jonge duin een hele rits strandtenten. Niet allemaal even gezellig, maar het leeft. Het is er gezellig. Iets naar het noorden toe rijen met strandhuisjes. De zon schijnt er op en geeft bijna een mediterrane uitstraling. Ondanks dat de drukte er (met dit schitterende weer) wat tegenvalt lijkt de sfeer er uitstekend. Wij proberen hem uit bij strandtent Zilt. Er is nauwelijks een plaatsje te krijgen, zo vol. Een trendy tent en wanneer je niet beter zou weten waan je jezelf in het trendy Bloemendaal aan Zee.

Nee, eenmaal over dat laatste duintje is er helemaal niets mis met het strand van IJmuiden Het is er zelfs uitermate aantrekkelijk en wat mij betreft een sterke aanrader voor een ieder die even of een hele dag naar het strand wil!

Aan het strand mankeert het niet. Nee, maar de weg er naar toe. Te beginnen bij het openbaar vervoer. Via het OV kom je er vrij beroerd. Het duurt lang, de wegen zijn omslachtig en de dienstregeling is erg beperkt. Niets doen aan het OV zal de strandgang zeker niet stimuleren.

gezelligheid bij de strandhuisjes. ook Jack Spijkerman heeft hier al heel lang een huisje.



sfeer genoeg, op het strand



Daarnaast het bereik per fiets. Qua afstand niet veel anders dan bij Haarlem of Leiden en het nieuwe fietspad is bijna klaar. Maar wat mij betreft mag de Kromhoutstraat zeker meer sfeer uit stralen. Dat IJmuiden een havenstad is mag versterkt worden. Laat die haven zien. Er gebeurt van alles en het is er hartstikke boeiend. Alleen die paar kilometer langs de halfleegstaande en enigszins verwaarloosde bedrijfspanden is geen reclame. Zet ook hier wat zeewaardige bomen neer en probeer de uitstraling van de hier gelegen bedrijven een wat aantrekkelijker te maken.

Tot het strand heeft IJmuiden het voor mij duidelijk niet, maar eenmaal op het strand, weet je waarvoor je de moeite hebt genomen. Met een goed beleid, een hoop inzet en gevoel voor sfeer kan het geheel ook zeker wat worden. Over die mogelijkheden, ja daar geloof ik in. Of het ooit zo ver gaat komen… Ik hoop het, maar daar zullen de beleidsmakers nog heel wat uurtjes zoet zijn over elkaar heen te liggen kronkelen. De kans is er zeker!

Zilt aan Zee, very trendy!

De Boom

De boom... wij vinden hem mooi, maar meestal is een boom lastig.In de gemeente Velsen zijn het afgelopen jaar rond de 1000 bomen gekapt. Hoeveel er herplant zijn is niet bekend. Velsen staat bekend als een groene gemeente, maar het is blijkbaar ook een gemeente met een hoge mate van bomenkap. Men doet er heel erg gemakkelijk over. Over de houtkap in de regenwouden maken wij ons druk, de internationale ontbossing en monoculturen worden door ons veroordeeld... maar zelf kappen wij als idioten.

Een voorbeeld: bij mij in de straat is een grote zeeden gekapt. Deze stond in een achtertuin. IK vond het een mooie boom, maar weet dat deze boom geen bijzondere waarde had. Toch had de boom van mij mogen blijven staan. Maar waarom is de boom dan toch gekapt? Wel, buren hadden last van de naalden en de boom haalde de zon uit de tuin, zo tussen 17:00 en 21:00 uur... Ja, een geweldige reden om een boom te kappen. Mijn achterburen... Achter het atelier stond een boom. Niet eens zo heel groot. De zon schijnt weer en wij gaan weer naar buiten... ontdek ik opeens dat ook deze boom gekapt is. Ik kan er geen enkele reden voor bedenken.

Het aantal bomen dat gekapt wordt is enorm, maar vooral vaak onbegrijpelijk. In Velsen Noord worden bomen gekapt om een parkeerplaats te winnen. Er is beloofd nieuwe bomen te planten, maar het worden er minder, dan er waren.

In de gemeente Velsen hebben wij de hand op de knip. Bezuinigingen. In het kader van herstructureringsplannen worden bomen (bijvoorbeeld in parken) gekapt, voor jonge aanplant. Er is geen geld voor onderhoud, maar een (relatief) dure boom wordt versnipperd, en er wordt geld uitgegeven voor een nieuw exemplaar. Wat bomen betreft geldt het spreekwoord: de kind met het badwater wegspoelen. Het is eigenlijk hopeloos... en moedeloos.

In de gemeente Velsen is er nog een ander fenomeen, waardoor de aanwezigheid van (grote) bomen niet onbelangrijk is. Velsen is een gemeente met wellicht de grootste milieubelasting van heel Nederland. Veel vuiligheid in de lucht en vooral veel fijnstof. Gelukkig zijn wij een groene gemeente, want anders hadden wij nog veel meer last van de vervuiling. Planten en met name bomen hebben een zeer belangrijke functie de lucht enigszins te zuiveren. Bossen worden niet voor niets de groene longen van de wereld genoemd... In het klein geldt dat ook. In Velsen zijn wij dus wel heel erg raar bezig. Juist in onze gemeente zouden wij heel erg zuinig op het groen, en vooral de bomen moeten zijn... Helaas werkt het alleen niet zo.

Sterker, in 2011 heeft de gemeenteraad een motie aangenomen: het afschaffen van het aanvragen van een kapvergunning. De vergunning werd toch verleend, en was alleen maar lastig voor de burgers. Ja me hoela... kijk dan of je de regels aan kan scherpen en gebruik kan maken van de regel om te voorkomen dat er zoveel gekapt wordt.... neen dus. Alleen GroenLinks en SP stemden tegen. Wel was er een voorwaarde: er moest een lijst komen met monumentale bomen (particulier en openbaar). Deze bomen mogen alleen gekapt worden met vergunning... Behalve dat de gemeente beeld heeft van de eigen monumentale bomen... kan je dit van de particulier verwachten? Nee, dat werkt dus niet.

Een ogenschijnlijk eenvoudige Prunus malus. Toch staat er een exemplaar op die lijst. Niemand die het weet. Het is ook geen bijzondere boom, maar het verhaal achter de boom maakt hem bijzonder en dat deze boom op de lijst staat.

In plaats van een blog is er wel een boek te schrijven over het kappen van bomen, het belang van bomen en de mentaliteit van ons mensen ten opzichte van de bomen (en ons leefmilieu), alleen al wat Velsen betreft. Amper over de gemeentegrens kan je deel twee schrijven... en soms zijn er hele dubieuze verhalen. rik meen gaan er ongeveer 500 bomen tegen de vlakte langs de weg langs het Noordzeekanaal. Er zitten een paar zieke bomen tussen, maar het verhaal richt zich op de veiligheid... ik geloofde mijn oren niet...

We kunnen aan alle kanten blijven kankeren. Ik kan verhaaltjes blijven schrijven, maar hoe lang duurt het voordat wij hier de ernst van de situatie inzien? Is de mens, ondanks al zijn ontwikkelingen, dan toch een zo dom en primitief wezen gebleven? Het lijkt er verdomd veel op. Wat mij betreft: stop het kappen en plant nog meer bomen!!!!