Palio

Palio

In de Italiaanse stad Sienna wordt twee maal per jaar een paardenrace gehouden op een groot, schelpvormig plein. Zo'n zeventien wijken strijden tegen elkaar , met vijftigduizend toeschouwers op het middenplein. Een grote happening, bekend als de Palio van Sienna. National Geografic heft hier onder andere een schitterende documentaire over gemaakt.

Een kenmerk van de Palio is dat de paarden zich door de bochten dringen om voorop te komen. Een kenmerk, wat ik dagelijks thuis beleef. Ondanks eerder gebrom liggen de hondjes weer rustig op de bank, in het voorste deel van de kamer. Wanneer ik op bepaalde tijden richting keuken loop spitsen zij de oren. Het toverwoord "eten" klinkt als en startschot. Nog niet uitgesproken en onze twee reuen sprinten naar buiten, elkaar zijwaarts verdringend. Hierbij moeten enkele bochten genomen worden, die beide dieren zo strak mogelijk willen nemen. Met ongekende snelheid en geluiden. Ja, dan denk ik aan de Palio en overvalt mij ook een bescheiden vakantie gevoel.

Waarom dat gespuis zo snel naar buiten rent, bij voorkeur naar achter in de tuin, is mij een groot raadsel. Immers, de bakjes voor het hondenvoer vul ik in de keuken. Afhankelijk van de tijd komen ze snel terug naar de keuken om als circushondjes op de achterpoten te gaan dansen. Ons oude teefje richt zich op, maar heeft inmiddels de steun van mijn been nodig. En vervolgens wordt in bijna een gelijk tempo het voer naar binnen geschrokt.

Mijn hondjes in de bocht vind ik wel leuk. Met die paarden bij de Palio heb ik toch wat meer moeite, maar goed die lopen ook niet geheel uit eigen vrije wil hun rondjes.

Boven woont overigens de kat. Een tengere grijs/witte poes. In het vorige huis leefde de dierengemeenschap nog gezamenlijk, maar na  de verhuizing verkoos mevrouw een leven op de eerste etage, en onder het dak., op zolder. Hier geen wedrennen, rond het eten. De poes doet mij wat dat betreft meer denken aan de stierengevechten. Wanneer zij het onooglijk

kleine speelgoedmuisje tegenkomt verandert de kat in een bulderende stier die bovenop zijn prooi duikt en capriolen maakt of zij haar belager kwijt wil. Nu bespringt een stier zelden zijn prooi en heeft onze kant geen bereider, maar mijn denken in metaforen schiet soms wat door.

Het is maar goed dat ik niet nog meer huisdieren heb.... Oeps, dat is niet helemaal war. In onze vijver zitten nog en aantal vissen. Ja, die zien we zeker als onder huisdieren. Kikkers, padden en salamanders niet, maar de vissen wel. Een aantal hebben zelfs een naam. In de ochtend komt de zwerm naar de vaste hoek gezwommen. Eerst wordt er dan "lekkers" gestrooid (vier zonder enige voedingswaarde) om vervolgens het voedzame (en velen malen duurdere) voer over de vijver te verspreiden. Vooral leuk, wanneer er korrels op de bladeren van waterlelie terecht komen. Met wilde bewegingen trachten de vissen de korrels van het blad in het water te krijgen. Meestal met succes.

 

Ja, de Palio is een geweldig spektakel en een oergezellig feest. Dagelijks geniet ik van de miniatuurversie bij mij thuis. Geweldig, dat wanneer je niet op vakantie gat, je de vakantie in huis kan halen.

snorren

Hebben we net zo’n ding, staat er van alles over in de krant en wordt er zelfs geroepen die dingen te verbieden. En dat terwijl wij bij de aanschaf enkele, dachten wij, bewuste overwegingen hebben genomen.

Het is nooit goed. In verband met onze fysieke toestand en dagelijkse activiteiten hebben wij ieder, Reina en ik, een snotscooter aangeschaft. In verband met de financiën een relatief goedkope, want wij zijn geen scheurders. Nee, brave politici en we houden ons strikt aan de 25 km.

helaas ook het beeld van snorscooters (foto AT5)

Blijkt er van alles mis. Bij de aankoop ging ik er vanuit dat de Europese regelgeving dermate streng is, dat ik niet zo’n vervuilend object heb gekocht Blijkt de Europese regelgeving toch hiaten te kennen. Ook blijkt de vervuiling van de snorscooter groter dan dezelfde scooter, maar dan als brommer. Beiden met dezelfde motor. En daar zit juist het probleem. De begrenzer knijpt de snelheid af, maar blijkbaar ook de verbranding. Plankgas betekent dus zuipen en vervuilen. Inmiddels wordt ik al niet goed van dat afgeknepen geluidje en zorg ik ervoor niet meer “plankgas” te rijden, en merk dat ik dan ook 25 rijdt. Dan is de verbranding ook direct een stuk beter, en de scooter ook gelijk weer zuiniger. Dat had men toch wel anders kunnen regelen?...

Ook is de scooter sowieso erg vervuilend. Wist ik in het geheel niet. Ook vreemd, dat bij auto’s op dat gebied tal van strenge eisen zijn, maar blijkbaar bij deze dingen niet. Maar de smog in Italiaanse steden wordt mij wel iets duidelijker, want daar struikel je helemaal over de scooters. Ik weet nog van Sienna en Florence  waar ik meer scooters zag dat auto’s en fietsen samen. In ieder geval ga ik op zoek naar een (goedkope) wijze mijn uitlaatgassen te beperken en de uitstoot minder schadelijk te laten zijn. Op voorhand wilde ik overigens liever een elektrische scooter, maar die dingen zijn (voor mij) echt niet te betalen. De relatieve armoede heeft mij gedwongen tot onbedoelde vervuiling. Dan moet ik misschien toch een scootmobiel aan gaan vragen… alhoewel ik daar toch echt voor pas.

 

gewoon rustig rijden 

Een ander probleem is dat al die snorscooters gewone scooters zijn, met een gewone motor, maar worden afgeknepen, zodat ze niet te hard gaan. Het is vrijwel geen probleem die begrenzer er af te halen. Dat blijkt, want wanneer ik met mijn 25 km over het fietspad rijdt voel ik mij soms een lulletje, want vrijwel iedere andere snorscooter haalt mij, veelal met het grootste gemak, in. Ja, ik zie ze scheuren en inderdaad levensgevaarlijk. Vooral van die jongetjes met hun petjes. Roetsj, dwars over de rotonde. Ze kijken nergens naar. Nou ja, veelal kijken ze constant achterom of er geen politie rijdt. Misschien is het een idee om camera’s te plaatsen en hardrijdende snorscooters vast te leggen. En iedere scooter die harder gaat dan (bijvoorbeeld) 28 moet direct in beslag genomen worden. Niet flauw met bonnetjes werken, of andere zaken van uitstel, maar gelijk rigoureus; in beslag nemen. Die dingen mogen niet harder, dus als ze harder kunnen klopt het niet. Dan zitten ze verkeerd. Punt uit. Daarmee verhoog je de verkeersveiligheid, maar zet je ook je beleid van de snorscooter weer even goed op scherp. En dan blijft alleen het vervuilende aspect over, en dat is ook vast en zeker goed op te lossen.

Wel een nadeel is dat ieder racefietser en tegenwoordig ook iedere fiets met elektrische ondersteuning mij ook in een rap tempo voorbij gaan. Er ontstaat wel dus weer een ander gevaar, maar dat is iets voor de volgende komkommertijd. Ik gedraag mij netjes op het fietspad, vind het helemaal niet erg af en toe even in te houden om een fietser niet op te jagen en kom echt wel overal waar ik wil… mits ik op tijd tank.