Posts tonen met het label Santiago de Compostella. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Santiago de Compostella. Alle posts tonen

donderdag 6 november 2014

in den vreemde: dreigen (18)

bro: vorige.nrc.nl


Afgelopen maand lukte de automatische incasso van de wegenbelasting niet. Voor het eerst overigens. Er lag direct een brief dat men een poging zou doen later alsnog te incasseren. Vervolgens een lap tekst met gevolgen, wanneer de afschrijving wederom niet zou lukken. Opeens brandde het lampje; men dreigt erg graag, in Nederland.

Je wordt tot van alles verplicht. Van het maandelijkse inkomen betaald iedere Nederlander een fors bedrag aan zaken, waar je niet direct profijt van hebt. Dingen als belastingen, verzekeringen, hypotheken (of huren) en Rekeningen als de energienota's en telefoon, internet en mobiel bellen. Van de laatste groep kan je nog zeggen, dat je er wel direct iets (een product) voor terug krijgt, alleen zijn de rekeningen vaak erg diffuus. En soms klopt het van geen meter. Van Tele-2 ontvangen wij nu regelmatig een sms bericht dat we worden afgesloten, omdat we over ons krediet heen zijn. Vreemd, want we hebben beiden een abonnement En helemaal geen kredieten of pre-paid. Maar, ze blijven dreigen. Ondertussen blijken er twee forse telefoonrekeningen te liggen. Ik ben een aantal keren vanuit Nederland gebeld, en dat blijkt aan te tikken (met dank aan de Rabo overigens). Geen bericht dat mijn maandelijkse bedrag flink wordt overschreden, geen waarschuwing. De andere rekening is een paar honderd euro, terwijl er met die telefoon  nauwelijks us gebeld. Kon ook niet worden afgeschreven. Ook hier niet eerst een signaal van hoge kosten... Nee, direct de rekening. En, jawel hoor, de dreiging dat het nummer wordt afgesloten, wanneer de volgende incassering niet lukt.
De lokale belastingen worden opgelegd op basis van subjectieve gegevens. Ondanks de bezwaren, die zijn afgewezen, is de gemeente maar over gegaan tot incasseren. Ook dit lukte niet (tja, wij hebben weinig geld en iedereen wil opeens incasseren). Direct een brief, mét de nodige dreigingen, dat wanneer het weer niet lukt het gehele bedrag In een keer opeisbaar is.

Het verhaal van de Rabo kennen we inmiddels. En ook hier het dreigement van stopzetting van de overeenkomst en dat alles in een keer opeisbaar wordt (lees: gedwongen verkoop). Overigens heeft de Rabo te kennen gegeven dat de soep niet zo heet gegeten wordt...

In Nederland viel het mij nooit zo op, maar misschien omdat dit de post is welke mij momenteel bereikt valt het mij wel op. Het ene dreigement na het andere. En vrijwel niets betreft een consumentenartikel. Nee, het gaat vooral om gebakken lucht. Gelden waarover je geen, of nauwelijks, invloed hebt om die wel of niet uit te willen geven. Gelden waarvoor je in feite niks voor in handen hebt. Of gelden waarbij je jezelf een hoop vragen stelt. Mijn telefoonabonnement bijvoorbeeld. Zeker tot mijn vakantie zat ik altijd onder mijn abonnement. Dan hoor je dus niets en steekt de compagnie het in eigen zak. Ga je iets over je limiet, dan zijn ze er als de kippen bij. Verzekeringen kunnen daar ook goed mee overweg. Je moet je voor alles verzekeren, terwijl je zelden tot nooit iets declareert. Toch, een maandje wat later en de brieven liggen al op de deurmat. En altijd met een dreigement er in.
In mijn tijd dat ik een uitkering van het UWV ontving was het helemaal de limiet. Bij vrijwel iedere communicatie werd gedreigd dat wanneer je jezelf niet aan de regels hield dit consequenties voor je uitkering kon hebben. Echt, bij iedere brief, mail en zelfs wanneer ik inlogde.

Hier lijkt het allemaal anders te werken. Dreigen schijnt hier niet tot de cultuur te behoren. Hier regel je de zaken, is er veelal begrip en overleg je. Wanneer ik dan verder kijk valt het mij inderdaad op de dreig cultuur wel heel erg Nederlands is. Of dit te maken heeft met de Calvinistische inslag, weet ik niet. Het is iets wat lijkt wel voor een groot deel in de cultuur gebakken zit. Wanneer ik er zo over nadenk Zie ik het steeds breder terug. In de politiek bijvoorbeeld, werd heel wat afgedreigd. Onderling. Wanneer je daar of daar mee komt, dan... Er wordt altijd direct een (negatieve) consequentie tegenover gesteld. Maar je ziet het verder. In het verkeer bijvoorbeeld. In heel wat onschuldige verkeersruzies wordt gedreigd. Bijna altijd door de partij dir overigens fout zat. En of het uit onnozelheid of niet plaats vond, men dreigt En stelt daarmee een negatieve consequentie. Wanneer je "dit" doet, nou, dan zal ik.... Zowel veel individuele Nederlanders, als dus de overheid en tal van organisaties en bedrijven hebben verdomd lange tenen. Men is o zo vang, dat men niet krijgt waar men recht op meent te hebben. Daarbij wordt zeer frequent over het hoofd gezien wat men wel al heeft ontvangen. Zoals de Rabo, die al bijna een ton aan pure rente heeft ontvangen. Daar hoor je ze niet over. Wanneer ik straks ons huis wel verkoop, willen ze de volle hypotheek terug. Kassa!
Langzaam begin ik te begrijpen waarom ik soms zo moe word. Misschien ook levenswijsheid, ik loop inmiddels al langzaam naar de zestig. Terug kijkend op mijn leven merk ik dat ik al heel wat onrecht heb moeten incasseren en vele dreigementen aan mijn adres zijn geuit. Ook wanneer ik keurig aan al mijn verplichtingen voldeed, wat ik 26 jaar keurig heb gedaan. Zelfs dan, weet men toch een signaal af te geven wat als dreigement over komt, of zo bedoeld is. Zeker het laatste jaar word ik er erg moe van. Vooral omdat ik zelf geen, in ieder geval onvoldoende, invloed op een aantal aspecten van mijn leven heb.


Zonder post uit Nederland is ons leven hier niet gemakkelijk. We hebben ook hier problemen en tegenslagen zat. Kijk alleen al naar de ziekte en het ziekteverloop van Reina. Voor ons beiden behoorlijk frustrerend. Maar zonder post uit Nederland zijn we hier verlost Van de Hollandse dreiging. Eigenlijk is dat een verademing. Alleen dat al maakt het leven hier een stuk aangenamer. Samen met het betere en warmere weer toch wéér een positief punt van ons verblijf hier in Turkije. Nu begrijp ik waarom sommige mensen een sabbatical nemen, een voetreis naar Rome ondernemen, of fietsen naar Santiago de Compostella. Ik rust even uit in Turkije... Nou ja, die tijd moet nog wel komen, wanneer de stoorzenders uit de lucht zijn. Die tijd gaat ook zeker komen!

vrijdag 2 augustus 2013

Zomerzotheid (komkommertijd)



Hè hè, eindelijk is Berlusconi veroordeeld. Laatst zei iemand, uit de politiek, dat je pas een crimineel bent wanneer je bent veroordeeld. We weten inmiddels allemaal dat er criminelen rondlopen, zonder veroordeling. Zou dit een eerste stap zijn hier toch iets genuanceerder naar te kijken?
foto: NRC

Daarvoor hoef je niet naar Italië. Zelfs in onze gemeente hebben we dat soort lui. Nee, officieel geen crimineel. Ze zijn slim, glijden door de mazen van de wet en beschikken over veel geld, en dus zeer goede advocaten. Waar ligt de grens? Wat dat betreft is de veroordeling van Berlusconi een belangrijk signaal. Maar daar zit ook een boodschap in... Toch iets voor de Hollandse maffia om deze zomer eens goed bij stil te staan! Subtiele bedreigingen… daar moeten de heren toch maar eens mee gaan oppassen. Ook de afrekeningen lopen steeds meer risico. En natuurlijk zijn enkele jaren cel wel ingecalculeerd, maar de beste crimineel is er een die buiten de bajes weet te blijven. Ik kan wel wat namen noemen, maar daar toe laat ik mij toch echt niet verleiden. Die gasten zijn mij veel te gevaarlijk, ondanks dat ik ze officieel geen crimineel mag noemen.
foto: RTL

Zomer, we hebben onze (door Polen waarschijnlijk neergelegde) wolf al gehad. Het was een echte wolf, maar dat dit dier op eigen kracht naar zijn plaats van vinden is gelopen lijkt toch iets te onwaarschijnlijk. Al willen we dat wel in Nederland. En bovendien weer eens iets anders dan de panter van afgelopen jaren.
Verder gebeurt er voldoende om de komkommertijd voldoende te vullen. Mijn eigen vrouw weet de IJmuider Courant op handige en tactische wijze zo'n twee keer per week te halen. Slim gebruik van de tijd, en nu zie je opeens andere fracties hun best doen ook in de krant te komen. Men wordt wakker. Andere jaren was ook de lezer zes weken vrij van politiek, maar het dringen begint. Verkiezingen zijn zeker in aantocht. Of sommigen lezen toch ook in de zomer de krant en ontstaat er toch een beetje een gevoel van jaloezie, want GroenLinks (en vooral Reina) is weer te slim bezig. Daar kan je niet bij achter blijven, want… ja, de verkiezingen. Men begrijpt onvoldoende dat wij ons op dit moment niet vanuit dat perspectief laten zien, maar vanuit onze overtuiging. Dat is natuurlijk lastig, voor sommige partijen. Maar het is wel mijn meisje die gewoon met een goed idee kwam!
foto: IJC

Nee, voortkabbelen is er deze zomer niet echt bij. Het is druk, én we hebben nog zomer ook. Ik zoek het evenwicht tussen werken en genieten van de zomer. Dat lukt wonderbaarlijk goed, mede dankzij onze weer goden. In mijn tuin, op het strand, op een terrasje; het lukt mij dagelijks (bijna) een paar uur echt een vakantiegevoel te hebben. Zonder reizen, zonder koffers, gewoon genieten. Dat is toch geweldig? Zelfs in mijn bovenkamer werkt de schakeling perfect en kan ik van hard werken op het ene moment zo overschakelen naar recreatie.
En dan genieten wij op onze (nieuwe) Hollederscooters van alle mooie en gezellige dingen die we (kunnen) doen. De eerste hittegolf, sinds 2006, hebben we al in de knip. Hopen we vandaag niet al op de tweede? Het gaat echt de goeie kant op.
 
Verder gebeurt er ook van alles, zoals een goede zomer betaamd. Dit keer een paar treinongevallen (ieder jaar lijkt toch weer een ander onderwerp te scoren; vliegtuigen, boten, bussen en nu dus treinen). De beelden worden steeds spectaculairder; je zag bijna dat de machinist nog zat te bellen terwijl de locomotief op de zijkant naar de camera schoof.

Misschien wel het mooiste, maar ook de grootste zomerzotheid, vind ik misschien wel de paus. Ik zou er bijna katholiek voor worden, alleen jammer dat ik niet in (hun) God geloof. Wat is die man goed en sterk. Een paus zoals een paus dient te zijn. Mens bovenal, maar hij is uitermate reëel en wars van de Koninklijke status van het Vaticaan. Nee, met zijn tasje het vliegtuig in. Twee kamers in plaats van een riant penthouse. Zijn positieve hint richting homo's. Noem maar op. Gewoon te gek, maar in de recente kerkgeschiedenis ook te zot voor woorden.

2013 gaat de boeken in als een bijzondere zomer. Weinig tijd voor de komkommers, want er gebeurt te veel. Veel positieve zaken. Er zit mij nog wel een ding dwars. Rutte en Samson zitten nog. Reina zal 13 augustus echt weer voor de tweede keer haar stille protest moeten tonen, op Plein 1945 in IJmuiden, tussen elf en drie. Ik hoop dat de steun (lijflijk) meer en meer gevolg gaat krijgen. Dan wordt het echt een mooie zomer.


foto: Volkskrant