Tik van de molen

In Nederland hebben altijd wel wat te zeiken. Neem de discussie over windmolens. Je wordt gek van het geluid, het is horizonvervuiling en het zijn ontsierende objecten. Klaagde men ook zo over de molen in de zeventiende eeuw, of zijn wij door de eeuwen heen en onze welvaart beroepszeurkousen geworden?

bron: rtvnh

bron: rtvnh

De discussie over windmolens in Noord Holland is een vreemde discussie. Mevrouw Post (gedeputeerde) en Bond (collega) voeren, namens de staten, de strijd tegen de windmolens aan, maar deze strijd is niet te vergelijken met die van Don Quichot de la Mancha. Nee, zij laten zich leiden door het zure sentiment, en volgens mij ook door zekere lobby's. Een beetje een nadenkend mens realiseert zich toch dat je de windmolen niet buiten de deur mag ( en kan) houden? En dan zie je dat de meest rare fratsen uit de kast gehaald worden, om te beargumenteren dat er geen windmolens bij moeten komen.

Het argument dat, wanneer je er naast woont, gek wordt van het geluid is wel een grappige. Dan is negentig procent van Nederland gek aan het worden. Overal word je geconfronteerd met eentonig acht achtergrond geluid. Zelfs in de duinen hoor je een onbestemde zoem, van een opstapeling van geluiden. En wat te denken van het verkeersgeluid.... Nee, als dit een steekhoudend argument is moet de Provinciale Staten maar beleid gaan maken, waarmee we terug gaan naar.... De zeventiende eeuw. Kut, dan zitten we wel weer met.... De molen.

Er zijn nog steeds mensen die de wereld liever vervuilen en vernachelen tot we in de afgrond storten, dan dat zij echt goed nadenken over duurzame en energiezuinige energie opwekking. Wat een raar fenomeen is de mens eigenlijk.

De Nederlander spant de kroon. Wanneer er een Nobelprijs voor naties zou zijn voor de zuurste natie die het meest zeikt, wint Nederland jaar na jaar. Verder dan morgen kan de Nederlander niet nadenken en men reageert naast zuur ook nog eens heel primair. Grappig is de laatste column van Bart Boele, die nu ook nog eens gaat afgeven op de HOV en hier ook een link legt naar de verkiezingen. Laat hem eens twee maanden een positief kritische column schrijven. Nee, dat lukt hem niet. Daarbij lijkt hij een erg sterk beïnvloed te worden door een van de vrouwelijke raadsleden. Dermate dat wanneer je zijn artikelen én columns bij elkaar neemt hij zich schuldig maakt aan gedrag wat hij de politiek verwijt. Probleem is alleen dat hij, als journalist, wel een platform heeft zuur te verspreiden. En zoals we allemaal weten bijt zuur. En ja hoor, het zuur bijt zich vast in delen van de lokale samenleving. Daardoor gaat zo'n discussie in feite ook helemaal niet meer over die HOV. Duizend keer uitleggen heeft dan bij een klein deel ook geen enkel effect meer.

bron: Nuon

Zeker in Velsen verbaas ik mij er vaak over hoe behoudend, conservatief en zuur de politiek is. Gevoed door onderlinge argwaan en een soort penisnijd vergeet men naar de toekomst te kijken. Ze blijven navelstaren naar het verleden en houden de meetlat langs het heden. Maar constructief nadenken over de toekomst is taboe. Laat staan dat er sprake is van een beetje creatief en gedurfd denken. Wanneer je de bak van een viaduct op wilt pimpen wordt er gegrapt over staande of liggende naakten, maar eens goed nadenken hoe je zoiets kan opleuken is er niet bij. Nee, er wordt alleen gereageerd in termen van onmogelijkheid en bezwaren. Ja, zo kom je nooit verder. 

Opvallend is dat het zure regeren ook altijd vol tegenstrijdigheden zit. Logisch, wanneer je niet echt een toekomstvisie hebt, maar je laat beïnvloeden door behoudendheid en het ego. Er wordt op schrift min of meer gedreigd dat wanneer je het verkiezingsprogramma niet aan past en vóór de HOV blijft het je stemmen gaat kosten. Je ziet sommigen gaan twijfelen. Immers de stemmen zijn belangrijker dan het beleid waar je voor staat. In deze tijd wordt dat weer eens flink geëtaleerd. Sorry, wanneer ik er niet aan mee doe. Natuurlijk ben ik kritisch, maar ik sta wel voor mijn zaken. Provincie, lokaal en landelijk.... Overal zie je het visieloze koordansen. We helpen liever ons land naar de klote, dan dat we het risico lopen een deukje in ons ego op te lopen. E zuurgraad in Nederland is hoog. We zijn nog steeds erg Calvinistisch en conservatief. We gaan niet met onze tijd mee. Er moet maar eens iets drastisch gaan veranderen. Een Nederlandse Teaparty, maar dan met positieve inslag. De Positivo's! Teaparty heeft wrange nasmaak.... Misschien moeten wij in Nederland het Koffiefeest gaan starten. Niet zuur, maar positief. Niet van gisteren, maar voor morgen. Enthousiast en creatief. Nou, dan kan het misschien toch nog iets worden in Nederland. Moet lukken, want in Nederland zijn we echt wel tevreden, maar vertikken het te onderkennen. Gewoon maar eens doen. Dan wordt het echt hartstikke leuk. Ik ga er voor!

Onbestuurbaar? We gaan er toch niet voor?

Toegegeven, het komt niet vaak voor,maar dit keer ben ik het eens met de column van Bart Boele. Stel je voor dat er straks 13 fracties in de raad van Velsen zitten. Dan wordt de gemeente volstrekt onbestuurbaar.

De tegenstanders van de HOV (hoogwaardig openbaar vervoer) hebben aangekondigd een lokale partij op te willen richten en mee te doen met de verkiezingen. Ieders recht. slim? Ik betwijfel het.

Hier gaat het om een lokale protestpartij. Ze richten zich op omdat zij hun doel willen scoren. Maar zijn er verder nog redelijke programmapunten? Volgens mij is de HOV het enige waarin zij zich écht kunnen onderscheiden. En dan nog, wat willen ze bereiken? Hoe reëel is het een dergelijke verkiezingsbelofte in te lossen? Alleen bij een zeer grote meerderheid, maar het gevolg is ook dan een onbestuurbare gemeente. Immers van de rest hebben ze te weinig specifiek profiel en dan kan het alle kanten op stuiteren.

Velsen Lokaal en LGV zijn al lokale partijen en min of meer vanuit weerstand en ontevredenheid ontstaan (in dit geval ook nog eens met een directe relatie tot de VVD). Velsen Lokaal is groot geweest, maar ze hebben het onvoldoende waar kunnen maken. Velsen Lokaal heeft in feite geen boodschap, behalve dat zij lokaal zijn... en ook daar vind ik ze persoonlijk té onzichtbaar. De LGV daarentegen profileert zich steeds meer en combineert wel degelijk hun lokale belangen met het grotere geheel. En, op zich is het goed dat er dergelijke partijen zijn. Ja,een partij als ZEN (zinnig en nuttig), daar kan ik nog steeds niets mee. Lokale partijen zijn belangrijk en kunnen een goede bijdrage aan de lokale politiek hebben, maar voor je het weet zijn het storende luchtballonnen, die de onvrede bij de burgers alleen maar versterken. Ja, het kan dus een zeer negatief effect hebben. Helaas wordt hier in hun enthousiasme veelal te weinig bij stil gestaan. Een mooie paradox, uit onvrede begin je iets, maar in plaats van deze onvrede weg te nemen wordt ie in feite alleen maar groter. Daar zie ik ook weer een positief effect in bij de LGV. Misschien wel begonnen uit onvrede, maar inmiddels wel een constructieve partij. Eentje waarvan je weet waar ze voor staan en wat ze willen. Misschien is het een idee om alle lokale partijen op te laten gaan in de LGV. Dat scheelt straks een onwerkbaar aantal fracties, en je frustreert minder mensen. Daar wil ik dan ook graag een nuance aanbrengen ten aanzien van de laatste alinea van Bart Boele.

 

Toch nog even terug naar die HOV ploeg. Die zit mij namelijk enigszins dwars. Er wordt bijna manipulatief gewerkt ten aanzien van een niet aflatende weerzin tegen de buslijn. Het is zo'n vorm van verzet, dat het de realiteit uit het oog verloren is, maar door hun indringende opstelling wel verkoopt alsof zij de enigen zijn die gelijk hebben. Een petitie, een politieke partij, ga maar door. Tot nu toe heb ik verdomd weinig gemerkt van enig goed debat, een reële uitwisseling, en daarbij blijven ze maar hangen op hun vijf stokpaardjes (ze begonnen met drie, geloof ik, dus er zit wel progressie in). Luisteren, dat lukt ze niet. De reactie hierop is alleen maar weerstand. En door hun opstelling en publieke optreden weten ze de groep van mensen met weerstand voorzichtig te vergroten. De meerderheid begrijpt echter helemaal niet waar het over gaat. Daarnaast lijkt bij deze groep ook weinig zicht op hoe democratische processen verlopen. En dat zal ook hun grootste valkuil worden, wanneer zij straks inderdaad zetels in de raad bekleden. Nu mis ik nogal eens de nuance in de politiek, maar een groepering als deze lijkt het woord nuancering geheel niet te kennen. 

Stel, in het uiterste geval dat de club het red en de HOV niet meer door gaat. Hebben ze zich op de consequenties? Ik vrees van niet... en daardoor kunnen zij veel (ook financiële) schade aan de gemeente berokkenen. We leven in een democratie, zij hebben hun recht, maar God verhoede. Maar daarmee zij wij afhankelijk van de kiezer straks. En eigenlijk een beetje helaas. Een grote groep kiezers stemt te gemakkelijk, en verdiept zich onvoldoende in waar het echt over gaat. Ja, in democratie schuilt een groot gevaar en democratie is zeker geen ideaal en niet heilig, maar wel (op dit moment) het beste uit alle kwaden....

P.s. alle illustraties zijn gemaakt door Albert Hahn, politiek tekenaar begin 20e eeuw.

Lopen tegen... (vult u zelf maar in)

Op 8 februari vorig jaar schreef ik al een blog (Fietsen voor het goede doel) hoe wij om gaan met goede doelen. Ja, ik was op de fiets naar Interlaken, in alle anonimiteit. Mensen die het zelfde deden, maar naar Parijs kwamen breed uit in het nieuws… ze deden het voor het goede doel. In de IJmuider Courant ben ik middels de column van Bart Boele uitgedaagd mee te doen voor het goede doel.

Pink Ribbon, Alpe dÚzes, sponsorlopen… het lijkt of wij niets meer zo maar doen. We zijn alleen nog in de benen te krijgen voor het goede doel. In feite geldt het ook voor de vele stille tochten, welke met enige regelmaat georganiseerd worden.

Een conclusie is dat onze cultuur veranderd. Misschien door het individualisme, wellicht vanwege gebrek aan saamhorigheid, maar Nederland is een royaal land wanneer het om de goede doelen gaat. De collectes kennen wij al langer. Van deur tot deur, of op straat. Om de haverklap staat er wel iemand voor je neus; dierenleed, sportclubs, scouting, en vele doelen op het gebied van ziekte en gezondheid. Steeds meer stickers verschijnen er op de deur om niet meer open te willen doen voor een collecte. Wanneer je de supermarkt verlaat staat er een voor je neus te rammelen. Natuurlijk mag iedereen dat doen en absoluut waardeer ik de inzet van de mensen die zich er voor in willen zetten. Ja, zelfs ik heb vroeger meermalen gecollecteerd.

Het lastige is dat het tegenwoordig eigenlijk niet meer vrijblijvend is. Wanneer je bedankt, wordt je al snel betiteld als paria, of asociaal. Dat geeft de wereld van de goed doelen toch een nare smaak. Bovendien is het ook niet reëel. Ik werk zeker mee aan goede doelen. Maar het liefst anoniem en via mijn bankrekening. Ik wil er namelijk niet te koop mee lopen.

In deze tijd moet je dat blijkbaar wel doen. Laat de buitenwereld zien hoe goed je bent!  Je doet niets meer voor je zelf, maar alleen nog maar voor het goede doel. Ja, we profileren ons via het goede doel en voor veel bedrijven is het sponsoren van het goede doel tegenwoordig een vorm van reclame geworden. Persoonlijk vind ik dat een beetje laakbaar. Het gaat allang niet meer om al die doelen, maar het gaat er om te laten zien hoe goed je bezig bent.

De uitnodiging nu staat voor een sponsorloop voor Kankeronderzoek. Natuurlijk een heel goed initiatief het kankeronderzoek te steunen. Ik ga er alleen niet voor lopen. Ik wil niet dat mijn prestatie verbonden wordt aan dergelijke goede doelen. Wanneer ik wandel, ren, of fiets, doe ik dat omdat ik dat wil. En wanneer ik zo trots ben op mijn prestatie zal ik daar in stilte mijn donatie aan verbinden. Maar ik ga niet mijn ego opschroeven door halsbrekende toeren uit te halen als etalage om een goed doel te steunen.

Tegenwoordig mag je dat echter nauwelijks meer zeggen.  Het lijkt dat wanneer je kritiek hebt je tegen bent. Omdat ik niet mee loop ben ik voor kanker… nou, dat is mij toch echt iets te kort door de bocht. Natuurlijk moet die ziekte de wereld uit, willen wij geen zielige dieren,  en is de Clinic Clown van groot belang.

We beseffen vaak niet eens dat er zoveel goede doelen zijn dat je altijd een keuze moet maken. Dat doen we allemaal, maar door de hectiek van de media en het er bij moeten horen gaan wij, naar mijn mening, aan de essentie voorbij.

bron: NRC

Pink Ribbon is begonnen als een waardevolle organisatie tegen borstkanker. Mensen lopen met speldjes, waarmee zij aangeven Pink Ribbon te steunen. Maar hoeveel soorten kanker zijn er? Velen, en velen maken meer slachtoffers, doen mensen meer lijden. Pink Ribbon is prima, maar als je met een speldje van ze wil lopen moet je even na gaan bij jezelf met hoeveel speldjes (tegen allerlei vormen van kanker) je eigenlijk zou moeten lopen. Ik zie het als een gevaar dat wij ons zo specifiek richten op enkele soorten van goede doelen… er worden er daardoor zoveel overgeslagen, onderbelicht en zelfs vergeten.

Gisteren heb ik mee gewerkt aan NL Doet. Jaarlijks is er een dag (of twee dagen) om je ergens in te zetten vrijwillig te ondersteunen. Dan doe je iets echt. En ieder jaar is het iets anders. Zo zou je ook met goede doelen om kunnen gaan.  Organiseer een of twee dagen per jaar, dat mensen zich inzetten voor een spectrum uit het arsenaal van goede doelen. Nee, niet voor een goed doel, maar breder. Met NL Doet heb ik een dubbel gevoel. Ik heb mee gedaan, maar ook met enige trots op Facebook de foto’s neergezet en ook laten merken dat ik namens GroenLinks heb mee gedaan. Ik sta ook op de groepsfoto. Eigenlijk is dat niet goed. Ik promoot mijn inzet vanuit GroenLinks om iets voor een groep in de maatschappij te doen. Ik heb laten zien hoe goed ik wel ben en hoe goed ik wel bezig ben geweest. Nu realiseer ik mij dat. Eerder niet… Volgend jaar doe ik zeker mee, maar zal ik dit het liefst anoniem blijven. Hoe je het went of keert, mijn deelname nu was een vorm van reclame dat GroenLinks zo goed bezig is. Misschien moet je dat niet op zo’n manier niet willen. Want wat is het wezenlijke verschil tussen NL Doet en een sponsorloop tegen kanker?

Het is allemaal heel ingewikkeld. Alle vrijwilligers die zich inzetten voor de sponsorloop moeten dat vooral doen en ik respecteer hun inzet. Zoals ik vrij gelaten wil worden over de wijze hoe ik hiermee om ga wil ik ook de ander vrij laten. Ik hoop dat onze cultuur elkaar ook die ruimte laat. Misschien beter te zeggen; weer laat. Nu voel ik mij nauwelijks vrij om “nee” te zeggen.

De uitdaging van meneer Boele vind ik dan ook niet echt respectvol. Hij daagt de politiek uit tot iets wat niets met politiek te maken heeft, maar wat hij wel politiek verbindt. Wel meneer Boele, u mag mij negatief in uw column afschieten, maar deze handdoek pak ik niet op! Daagt u mij uit op echt politiek een handdoek op te pakken, dan zal ik dat graag doen!

De autistische Raad

Op zich is de wekelijkse column van Bart Boele (IJmuider Courant) geen column waar je op moet reageren. Zoals gezegd is het een column en Boele is bepaald niet de beste journalist, waarbij hij een ster is de werkelijkheid een wel zeer eigen slinger te geven.

Geheel negeren is ook niet altijd de juiste remedie, zoals je ook Wilders niet altijd moet negeren. Nee, een enkele keer mag het tot onderwerp van reactie leiden. Zo ook nu, dat Boele de raad, en met name het Presidium, bombardeert tot een stelletje autisten. 

Duidelijk is waar zijn inspiratiebron vandaan komt. Het betreft een lid van het Presidium, die zelf de betreffende discussies en afspraken niet aanwezig was, of pas halverwege de vergadering binnen stormde. Enige onbetrouwbaarheid is hiermee al vastgesteld. Wanneer je daarbij meeneemt dat dit raadslid ook nog behoorlijk gefrustreerd is, alsmede duidelijk op oorlogspad bepaalde politieke collega's onderuit te halen, dan is de informatiebasis duidelijk. De vriendschap tussen dit raadslid en Boele heeft dan ook veel weg van een boevenbende zoals je deze in tekenstrips tegen komt. Samen zijn zij een aardige karikatuur van zichzelf. Alleen beheerst de een de lokale media en de ander heeft politieke invloed. Dat maakt de zaak wel kwalijk.

Het spreekverbod in de wijkplatforms... Ja, dit platform is vooral opgezet om inwoners een platform te bieden. Het is goed wanneer politici aanwezig zijn. Maar ze dienen hun rol te kennen. Die is dat je gast bent van de burgers. Heel correct om op een platform geen politiek inhoudelijke standpunten te verkondigen, noch hier jezelf neer te zetten als propaganda orgaan. Nee, het gaat om het oppikken van signalen en geven van uitleg en toelichting. Daar hadden sommige raadsleden grote moeite mee, plus dat de aanwezigheid van raadsleden nog wel eens leidde tot een dependance van de raadsvergadering. Dan ga je je doel voorbij. En dat heeft het Presidium goed opgepakt. Dat is dus ook heel wat anders dan een spreekverbod. Het is een oproep integer te zijn, en bewust van je rol. Wanneer Boele dat autisme noemt begrijpt hij de politiek na al die aren voor nog geen bal.... En ben ik blij dat hij in iedere geval geen politicus is.

Een zelfde verwrongen weergave geeft Boele over de spelregels rond communicatie tijdens de raadsvergadering. Nu verwacht ik dat Boele aan geen enkele teamsport mee zal doen, omdat hij zich überhaupt niet aan spelregels kan houden. Natuurlijk mogen wij gebruik maken van de moderne communicatiemiddelen, tijdens de raadsvergadering. Alleen hier werd op een bepaalde wijze getwitterd, die bepaald niet netjes is en je van een volksvertegenwoordiger mag verwachten zorgvuldig met materie om te gaan. Dus, ja er mag zeker gecommuniceerd worden en we willen echt niet terug naar de rennende bodes die de briefjes van fractie naar fractie brengen. De andere kant is dat twitteren tijdens een vergadering publiekelijk de schijn op wekt dat raadsleden niet op zitten te letten. Wanneer de camera laat zien dat een raadslid met een mobieltje in de hand naar het scherm zit te lachen is dat geen goed beeld. Ook commentaren vanuit de raadszaal naar buiten is geen goede, vooral wanneer je de inhoud van enkele van die tweets kent. Dus ook hier ben ik van mening dat het Presidium haar verantwoordelijkheid op correcte wijze heeft genomen. Zelf noem ik dat integriteit. Nu moet Boele blijkbaar telkens Wickipedia er bij halen om betekenissen op te zoeken, maar je moet wel kunnen zoeken. In dit geval had hij beter eens onder integriteit kunnen zoeken. Maar ja, wanneer je zelf een probleem hebt ga je uit van je eigen referentiekader. Daarom waarschijnlijk dat hij bij autisme uit is gekomen. Misschien wilde hij eigenlijk weten of hij zelf aan autisme leidt. Wel da antwoord heeft hij wellicht in zijn eigen column gegeven. Het lastige bij autisten is dat zij dat bij zichzelf, juist door hun stoornis, niet altijd  onderkennen dat het op henzelf van toepassing is. Ik heb wel met Boele te doen... Ik hoop op beterschap, maar ik weet dat ik vaak veel te goedgelovig ben.......

Kip-zonder-kop Journalistiek: B. Boele

Het schrijven van een kolom behoeft niet aan journalistieke eisen te voldoen. In een colom kan geschoten worden en een kritische blik op de maatschappij geschreven worden. Maar, volgens mij is een colom geen doelloos stukje schrijven, maar wil de columnist er ook een boodschap mee kwijt.

Ook hier onderscheid kwaliteit het kaf van het koren. Soms op het erbarmelijke af. Zo schrijft Bart Boele een wekelijkse colom in de IJmuider Courant. Droefheid ten top. Een zeer eenzijdig getinte colom en de boodschap, of de bedoeling van het schrijven, ontgaat mij steeds meer. Deze week een kop: Kip-zonder-kop politiek… De schrijver doet er niet voor onder. In mijn ogen schiet hij met zijn colom alle doelen voorbij. Zelfs met vrijheid van meningsuiting heeft het weinig meer te maken. Boele blijft hangen in een ongericht schijten op…. In dit geval vooral de politiek.



Boele: olifant in porseleinkast



Ongebreideld beschuldigt Boele het politieke bestuur van de gemeente Velsen. Hij uit beschuldigingen, maar is te laf (of het ontbeert hem de vermogens) deze beschuldigingen te onderbouwen. Ik kan mij voorstellen dat hij voorstander is van anonieme meldlijnen… de gevolgen interesseren hem geen reet en wanneer je mensen hiermee onterecht schaad zal dat hem geen zorg zijn. Makkelijk om alleen met ‘ja’ te beantwoorden op de vraag of zijn beschuldigingen gebaseerd zijn op feiten.

Dat er kritiek is op het functioneren van ambtelijke onderdelen is bekend. Dat Boele dit plaatst in het kader van haast maffiose praktijken is kwalijk. Hij gaat uit van platte aannames en zet hiermee mensen en organisaties in een verkeerd daglicht. Veel mensen die de colom van Boele lezen, gaan uit van zijn waarheid. Jammer, dat de lezer onvoldoende kritisch is. Slim dat Boele hier op in springt. Maar hij gaat absoluut te ver.

waar ligt de waarheid... in het IJC?

Dat GroenLinks als een soort schoothondje door de Velsense politiek hobbelt… mag Boele zeggen, maar alleen met lege en loze woorden onderbouwt hij dit. Sorry, maar ik kan verzekeren dat juist GroenLinks zich niet gedraagt als schoothondje, dat wij ons wel degelijk kritisch opstelen binnen de coalitie en naar onze wethouder. Wij gaan namelijk uit van de inhoud. Dat Boele GroenLinks een van de twee zwaksten noemt is geheel voor zijn rekening. Vrijheid van meningsuiting… maar dat geeft mij de gelegenheid (op dezelfde basis) aan te geven dat Boele een van de slechtste journalisten is, die ik ken, naast zijn schoenen loopt, zelf denkt dat hij leuk is, maar zijn producten het vak van journalistiek niet waard zijn. Aan de lezer of ik dit meen, maar… ik mag het zeggen. Jammer dat Boele denkt enig zicht te hebben hoe de wereld echt in elkaar zit en zo zijn waarheid creëert. De afgelopen jaren is Boele een journalist geweest die ons nimmer heeft benadert om informatie te verifiëren, of ons benaderde om een andere kant van het verhaal te laten vertellen.

aanbieding!

Nee, Bart Boele wil gewoon lekker afzeiken en krijgt hier nog een platform voor ook. Ja, betaald zelfs… haast een vorm van fraude? Natuurlijk heeft de raad een controlerende rol, maar wij zijn niet uitvoerend. Er gaan veel berichten rond van zaken die niet kloppen. Maar het is onze gewoonte (GroenLinks) om op z’n minst informatie te toetsen op waarheid, en vervolgens te kijken wie waar de verantwoordelijkheid heeft. Wanneer er missstanden, in onze gemeente, plaats zouden vinden, zoals Boele aan geeft (en meent bewijs voor te hebben) wil onze fractie daar zeker op handelen en haar verantwoordelijkheid niet bij uit de weg gaan. Maar tot op heden hebben wij nog niets vernomen uit herleidbare, betrouwbare, of  bredere bron. En sorry, maar ik verdom het politiek te voeren op basis van een slappe colom als waar wij hier over spreken. En dan de afsluiting. Pure stemmingmakerij, maar ook zeer, zeer kwetsend. Een vijftal grove beledigingen…. Op valse aangifte bij de politie staat een veroordeling, maar Boele mag vals beschuldigen. Vals, want tot op heden kan ik niet beschikken over middelen zijn beschuldigingen te onderschrijven. Boele is teleurgesteld, lijkt wel. Dus misbruikt hij zijn journalistieke carrière om de Velsense politiek op een goedkope en lafhartige wijze in de zeik te zetten. Hier is duidelijk sprake van Kip-zonder-kop journalistiek! HDC-media… neem uw verantwoordelijkheid, zoals Boele de politiek roept haar verantwoordelijkheid te nemen…