Vuurwerk en dierenleed

Feestdagen. Gezelligheid met Kerst en feest met de jaarwisseling. Naast alle wensen die over en weer gaan, ook alle zorgen die uitgesproken worden. En natuurlijk, naar Nederlandse traditie, ontstaan ook weer de nodige discussies. Vele maatschappelijke onderwerpen drommen in rijen aan onze gespreksstof voorbij.

Momenteel zijn de dieren nogal onderwerp. Op Facebook diverse plaatjes met de opmerking dat men graag wil dat er, op bepaalde plaatsen, geen vuurwerk afgestoken moet worden, in verband met de angst van de dieren. Ik ben daar nogal ambivalent in. Vuurwerk is mooi, maar ben tegen het afsteken en de vervuiling daarvan. Om die reden ben ik voor een algemeen verbod, met (per wijk, dorp, of buurt) centrale vuurwerk afsteekplaatsen. En het liefst ook centraal geregeld. Dat er ieder jaar voor miljoenen, misschien wel miljarden de lucht in wordt geblazen vind ik persoonlijk schandalig. En ondanks dat ik redelijk van de tradities ben, mag deze overboord!  Hebben we de klimaattop in Katowice in Polen, speelt Nederland een beetje het beste jongetje van de klas en vervolgens vervuilen we het milieu in een paar uurtjes met een ongekende omvang...

Maar, om nu je huisdier als argument te gebruiken tegen vuurwerk..., ik weet het niet. Sommige dieren hebben inderdaad een aangeboren angst voor knallen, alhoewel in de meeste gevallen deze angst is aangeleerd. Natuurlijk schrikken dieren van een knal, maar meestal bepaalt de reactie van het "baasje" hoe het dier er mee omgaat. Wanneer je, na een knal, een dier omarmd en troost, zal het gevoeliger worden voor knallen en angst ontwikkelen. Indien je de reactie min of meer negeert zullen de meeste dieren (honden en katten) minder angst ontwikkelen. In mijn leven heb ik nu zes honden gehad (drie heb ik er nog, drie zijn overleden). Geen enkele van onze honden heeft ooit angst gehad voor vuurwerk, noch voor harde knallen. We hebben er dan ook nooit aandacht aan gegeven.

In Turkije zie je veel loslopende honden. Onverschrokken dieren zijn het en ik heb nog nooit hier een hond gezien, die angst heeft voor harde knallen, of vuurwerk. Natuurlijk zit die angst in de genen van enkele hondenmerken, maar ik geloof er heilig in dat die angst in zekere mate is aangeleerd. Om die reden vind ik het een misleidend argument om de angst van het dier te "gebruiken" om tegen vuurwerk te zijn... En op die manier neem je ook geen stelling in tegen deze geldverspillende en desastreuze traditie.



Nu valt mij op, dat tegenwoordig de mens sterker de neiging lijkt te hebben valse sentimenten te hebben jegens dier en dierenleed. Ik druk mij voorzichtig uit, maar het ligt ook heel gevoelig. Het lijkt of het sentiment steeds belangrijker wordt dan de ratio. Daarbij wordt de mens ook steeds hypocrieter. We eten vlees (nog steeds te veel!), maar het afschieten van herten mag niet. De onrusten rond de Oostvaardersplassen, winter 17/18, is hier een voorbeeld van. Even los van de discussie of het hier wel of niet over "natuur" gaat. Door ondervoeding stierven dieren. Dit werd niet geaccepteerd door een hele groep mensen. Nu willen ze de wildstand beperken, voor het dierenwelzijn, waardoor wel veel herstel afgeschoten moeten worden. Absoluut lullig, maar wanneer we ons een beetje, met historisch besef, verdiepen in de natuur is dit toch iets waar een logica in zit. Maar de mens blijft zich roeren. Van al die mensen is maar een heel klein deel veganist en een iets groter deel vegetariër. De meesten vreten varkensvlees uit grote fokkerijen en dierenflats. Daar heb ik toch wat meer moeite mee...



Voor mijn idee lijkt het mij geweldig, wanneer we in 2019 het dier eens op een ander voetstuk plaatsen. Het huisdier als dier en niet als een surrogaat mens en de "wilde" dieren in de context van de natuur. En voorts dat we in 2019 dieren niet meer gebruiken voor valse sentimenten. Ik ben tegen algemeen afsteken van vuurwerk. Ik ben voor een zo natuurlijk mogelijk evenwicht in de Oostvaardersplassen. Voor het laatste geldt; haal natuurlijke vijanden binnen! En dan kan ik iedereen ook alleen maar een "dier-reëel" 2019 wensen.

heeft u er lak aan?

In de krant een artikel over het wassen van de auto op straat in gemeenten waar een gesplitste riolering is. In heel Duitsland is het verboden zelf je auto te wassen, en moet je verplicht naar een wasstraat. In Nederland klooien we maar wat aan.

Maar los van onze soms achterhaalde regeltjes valt mij steeds vaker iets anders op. We hebben wel de regeltjes, maar capaciteit om te handhaven hebben wij niet. Ik herken dat, als lokale politicus. En, dat is een doorn in mijn oog en een van de redenen dat ik mij vanuit het politieke gremium zo vast pin op de handhaving. Het s toch van de zotte dat je regels opstelt en vervolgens in feite zegt dat het alleen maar en papieren tijger is. En net zo dwaas is het dat je regels maar niet in voert,omdat je aan de voordeur al aangeeft dat het niet te handhaven is.

Gek, voor de landelijke regelgeving speelt deze discussie nauwelijks, maar bij de lokale politiek lijkt het wel haast een rode draad. Dan begrijp ik dat de "gewone" burger lak heeft aan de regeltjes. Het maakt toch niet uit en je kan rustig je gang gaan. En het begint bij het kleine, maar gaat al snel naar de grotere dingen. Het illegaal houden van paarden, volkstuintjes omtoveren tot een stal om maar een actueel voorbeeld te noemen. En vervolgens zie je dat het langdurig gedogen resulteert in winst. Bij het aanpassen van bestemmingsplannen worden dit soort zaken veelal mee genomen.

In Santpoort Zuid, aan de Wüstelaan staat een haag van coniferen. Deze haag staat er inmiddels al een paar jaar. De haag staat er illegaal en er zijn al een paar keer zogenaamde handhavingsverzoeken geweest. De haag staat er nog en komt niet eens meer voor op de lijst van handhaving. Dat is dus nog vreemder, want je ziet heel vaak dat bij het ontbreken van handhavingscapaciteit het uitgangspunt dat aan de hand van handhavingsverzoeken wel opgetreden wordt. Niet dus. En als raadslid heb ik een paar keer moeten zeiken om wel over te gaan tot handhaving.

Ik kan mij voorstellen dat wanneer je hond op straat even los loopt je in totaal 97 euro boete aan je broek krijgt, zodra een BOA (buitengewoon opsporingsambtenaar) er geur van krijgt. En daar zijn ze gek genoeg wel altijd vlot bij. Een paard, even verderop, schijt op straat en onze BOA blijft gewoon kijken. Gek, want formeel moet een paard een poepzak dragen. Daar is echter nooit een bon voor uitgeschreven. Vreemd en het lijkt op (politieke?) willekeur waar de accententen op handhaving worden gelegd.

Laatst kostte het moeite een wel zeer verkeerd geparkeerde auto te beboeten, zoals het erg veel moeite kostte te voorkomen dat de even loslopende hond aan de overkant wél beboet zou worden. 

In mijn perceptie moet je gewoon zorgen dat je regels stelt en deze regels moet je gewoon handhaven. Punt uit. Het stellen van regels mag je niet af laten hangen de handhaving. Vind je het gek dat men de lokale politiek een lachertje vindt? Je kan er makkelijk een loopje mee nemen... Nee, deze farce bevalt mij niet. Óf stel minder regels, maar handhaaf betrouwbaarder. En dan kan er best wel eens wat tussendoor schieten, maar zoals het nu gaat, dat moet je niet willen. Goed, de andere kant is dat de mensen wel eens iets beter hun best kunnen doen zich aan de regels te houden. Of is dit een kip en ei verhaal? Dat moet dan maar snel veranderen.