Zweef André... Zweef!

Voor mijn gevoel sta ik midden in het leven. Ik houd wel van dit leven en wil nog wel een poosje door. Om mij heen steeds meer, bij wie het licht wel uit gaat. Vandaag hoorde ik dat André Moeskops maandag is overleden.

Volgens mij was hij een klein jaartje ouder dan ik. Laatste had ik het nog met iemand over hem. André was een markant type, waarvan je zelfs kan bedenken dat het heel wat is, dat hij nog zou " oud " is geworden. Zijn scherpe jukbeenderen, hoofd iets omhoog met die scherpe wijde ogen, waar juist iets zachts van uit ging. Inmiddels was hij een kennis, maar vroeger heeft hij een tijd de status van vriend gekend. Maar dat is het niet alleen. Vorig jaar Anne, 53. In januari Gerard, 55. Afgelopen jaar Lonneke, 56 (?). En nu André... Volgens mij dus 58. Allemaal jong. Allemaal binnen een jaar. Het wordt wel wat veel zo. En ook allemaal zo rond mijn leeftijd. Laatst sprak ik nog met iemand (Bert Hennink) over de tijd in het Vinkennest in Driehuis. Van het team uit die tijd, zijn er van de vijf nog twee in leven. Ook de werkster van die afdeling leeft niet meer. Allen jong gestorven, destijds wel iets ouder dan ik, maar ook toen nog te jong.

André leerde ik kennen in van Ouds het Raadhuis. We woonden er allebei en trokken naar elkaar. Mijn eerste kat (Bolle) kwam uit een nest katjes van André, eind 1976. Een fel katje bleef over,en die heb ik uiteindelijk ook genomen. Die kreeg de naam Dikke. Erg goed zorgde hij niet voor het nest. Ja, hij was echt een ouderwetse hippie. We hebben hele avonden zitten filosoferen. Met drank en Gele Libanon. André was afgekeurd. Hij kon niet werken, maar wilde het vooral ook niet. Hij was anarchist, passifist, maar vooral wel heel erg relaxed. Een goede gozer, met een niet eenvoudige jeugd. En niets ging gehaast. Toch hebben we veel met elkaar gedaan. Een periode lang een paar keer per week naar film of theater. Vooral de Meerse, in Amstelveen, had destijds een goed programmering. Maar ook de gezamenlijke feesten hadden kwaliteit. Daarbij speelde ook de liefde geen onbelangrijke rol. Een

foto van André (zoals we hem kennen) van zijn rouwkaart

rokkenjager was hij. Ondanks zijn niet al te aantrekkelijke uiterlijk was zijn charmante gedrag goed genoeg zijn bed zeer regelmatig te vullen met vrouwelijk schoon. Het kwam ook wel eens voor dat we er een soort consumentenbond van de liefde van maakten. Een anekdote zal mij altijd bij blijven,maar daar ga ik hier niet over uitweiden.

Na de periode van het Raadhuis zagen we elkaar steeds minder. Tijdens zijn relatie met Lidwien was hij er weer even vaker. Hij werd zelfs vader. Maar fysiek was hij nooit een echt gezonde man.

bron: jolandagerrmann

Ik kwam hem nog eens tegen in het winkelcentrum van Schalkwijk, te Haarlem. Dat was alweer een jaar of acht geleden. Hij zag er slecht uit. Het ging ook (weer) slecht met hem. Gelukkig hoorde ik later dat het weer stukken beter ging.

De laatste jaren zag ik hem eigenlijk niet. Misschien nog een of twee keer. En wanneer we elkaar zagen, zat het contact gewoon weer goed. Maar inmiddels hadden wij onze eigen levens. Een hele goede vriend van mij had nog wat meer contact. Zo bleef ik nog een beetje bij. Nu ben ik ook weer bij, maar is André er niet meer.

Dan komt het weer even heel dichtbij. Hij komt weer dichtbij, maar ook het ouder worden. Een vreemde boodschap, maar ik zal het moeten accepteren. Hoe iemand op afstand toch relatief dichtbij kan voelen. Ik denk aan hem.

En André? Ach, ik denk dat hij ergens is waar hij eeuwig kan zweven. Hij was een zwever en doet dat nu ook graag. Zeker weten. zweef André, zweef!

Tegen de paal!



gelukkig staat dit niet in een bos...



dat wordt pijnplijk, als je niet goed oplet...

de vreemde rotonde in Overveen
met van Ouds het raadhuis

Je rijdt over een weg en er staat opeens een paal midden op het wegdek… Zo reed ik van de week richting Kromhoutstraat in IJmuiden bijna op een vluchtheuvel. Ik dacht voor te sorteren, maar dat bleek voor een straat eerder (Dokweg) te gelden. De strepen deden echter anders vermoeden. Een ander voorbeeld is een soort rotonde in Overveen, tegenover Vanouds het Raadshuis. Wanneer je er op rijdt heb je voorrang, maar volledig onduidelijk voor de meesten en in feite een wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Ik ben daar bijna een keer voor mijn bek geslagen toen ik op die rotonde reed en er een man vanaf de Zijlweg voor mij wilde schieten. Dit lukte (net) niet en hij werd boos.

in dit geval heeft rechtdoor geen voorrang?

Overal zijn rare situaties. Vaak ook met borden. Bijvoorbeeld een fietspad, gevolgd door een bord verboden voor fietsers. Elkaar tegensprekende borden, of een volledig overbodige aanvulling.

Waar komt dat nu vandaag? In eerste instantie betreft dit natuurlijk de verwarde techneuten achter de tekentafels. Ingenieurs heten zij, als ik het goed heb. In een aantal gevallen worden er politieke besluiten over genomen. Ik neem aan dat in Overveen hier een voorbeeld ligt. Een slechte ingenieur en een raad die geen kennis van zaken heeft. In de meeste gevallen heeft de politiek niets met deze uitvoeringen te maken. Soms komt het voort uit regelgeving, die al te letterlijk wordt uitgevoerd, soms een onoplettende ambtenaar en in veel gevallen zijn het de uitvoerders, die slecht opletten. En misschien soms geintjes uit halen. Ik kan er wel om lachen… punt is alleen, dat het ook gevaarlijk kan zijn. Dat daar op de Kromhoutstraat… ik ben niet de enige en die vluchtheuvel gaat echt op korte termijn tegen de vlakte… door een auto en niet door een wegwerker.

dit lijkt verwarrend, maar hoeft niet, maar als hier eerst een blauw bord staat wordt het een ander verhaal