Spiegeltje, spiegeltje aan de wand....

Een man die z'n pik achterna loopt en veel vrouwen "neemt" is nog steeds een "echte" man. Een vrouw die met veel mannen de liefde bedrijft en het bed deelt is een "hoer"... Ik begrijp niet dat deze opvattingen in onze huidige tijd nog steeds bestaan. Het is godsgeklaagd. Mannen en vrouwen zijn gelijk, ook op seksueel gebied. Ik word moe van dat "haantjesgedrag" van mannen. Van mij mag iedereen met iedereen de liefde bedrijven (of gewoon harde seks hebben) en met zoveel als men behoefte heeft.



De ongelijkheid bestaat nog. In oorlogsgebieden worden vrouwen als seksslavin gebruikt...., misbruikt! Vrouwen worden nog steeds verkracht, en aangerand. Een man zelden. In veel culturen is een vrouw alleen huwbaar, wanneer zij nog maagd is. Wat is de maatschappij toch barbaars...

Op dit moment lees ik het boek "Het zevende kind" van Erik Valeur. Het gaat over (ondermeer) alleenstaande moeders in het Denemarken van de jaren zestig en zeventig in de vorige eeuw. Een alleenstaande moeder bestond eigenlijk niet. Dat was een schande. Ongehuwd zwangeren werden min of meer verplicht hun kind ter adoptie af te staan!

Afgelopen week zijn de Nobelprijzen voor de vrede uitgereikt. Dit keer aan twee personen, te weten Nadia Murad Basee en dr. Denis Mukwege. Nadia (zelf seksslavin onder de Taliban) strijdt tegen misbruik van vrouwen in oorlogssituaties. Ondermeer tegen de seksslavernij. Denis is arts in Congo en helpt vrouwen die ongewenst zwanger zijn..., met name door vormen van (oorlogs-)geweld.

Er komt steeds meer aandacht aan het wrede en ongelijkwaardige gedrag van mannen jegens vrouwen. Ruim een jaar geleden ontstond de #MeToo "beweging. En toch blijkbaar zijn die kerels blijvende klootzakken. Hun gedrag en "zijn" stellen ze boven dat van vrouwen. De vrouw wordt soms gezien als seksvee... Walgelijk. Ik daag de vrouw haast uit het omgekeerde te doen. En masse... Moderne vrouwen hebben vaak al een vrij seksleven, maar worden direct uitgemaakt voor "slet" of "hoer". Nee, die vrouwen begrijpen het juist en leven hun leven. En de wellustige vrouwen mogen soms wel een heel geraffineerd temperament hebben, de meesten laten de man gewoon in zijn waarde.

Seks is bij mensen allang niet meer alleen een middel tot voortplanting. In tegendeel, seks is vooral genot, lust. Liefde en voortplanting zijn/blijken vaak ondergeschikt. Zeker met alle voorbehoedmiddelen van tegenwoordig, alhoewel genot en lust al uit de oude tijden zijn. Maar het gold altijd voor de man. Die mocht..., de vrouw niet.

Wat zou het mooi zijn, wanneer de man zijn gedrag eens aanpast en de vrouw als gelijkwaardige ziet én behandelt. Natuurlijk zijn er ook mannen, die wel zo denken, zo leven en zo met vrouwen omgaan, maar er zijn nog veel te veel mannen die hun mannelijkheid als "machtsmiddel" gebruiken jegens seks met vrouwen. En veel van die mannen zijn ook nog rijk en/of machthebbend. Een extra goede reden om meer vrouwen macht te geven. Meer vrouwen in de politiek, op hoge posten. Meer vrouwen als CEO. Misschien worden dan ook eens andere problemen eens netjes opgelost. Het lastige met dit soort onderwerpen dat er altijd sprake is van een zekere generalisatie. Tuurlijk zijn er ook goede mannen en ja, sommige vrouwen weten zich ook echt niet te gedragen. Toch mag dit geen rol spelen, omdat misbruik nog veel en veel te veel voorkomt! Kom op kerels, kijk eens recht in de spiegel. Echt recht en kijk goed; hoe zit je zelf in elkaar?

Doe normaal joh!

Sommige onderwerpen wil je het liefst negeren, maar soms lukt dat niet. Al moe van #MeToo dien ik er toch weer op terug te komen.



In een vorige mail heb ik in zekere zin al mijn irritatie door laten schemeren, maar inmiddels grijpt de hetze snel om zich heen. Alleen, er ontstaat inmiddels ook een volksgericht. Bij DWDD is het een en al #MeToo, om ziek van te worden. Maar in de media smult men er überhaupt van. Na Weinstein nu ook de schijnwerpers op Louis C.K., en zelfs de VRT coryfee Bart de Pauw. Beiden kunnen per direct hun carrière vergeten.



Jessica Durlacher was hedenavond te gast en ik moet zeggen, ik vond dat ze zeer reëel inging op de hele discussie. Ja, het rechtssysteem wordt aan de kant gezet en het volk, media en werkgevers straffen. Die idioot van een Matthijs van Nieuwkerk begon nog even te zeggen dat die gasten straf verdienen. Matthijs, ook al rechter, of toch een slechte presentator? Dat het programma inmiddels te lang duurt is nu even niet de discussie.

Dat Louis zijn broek laat zakken en zich en publiek afrukt komt over als een beetje ziek, maar kan ik niet direct plaatsen in het kader van #MeToo. De SMSjes van Bart komt wat infantiel over, maar evenmin iets in het kader van deze hetze.

Nogmaals; jammer. Op zich is #MeToo een goed initiatief. Belangrijk om misstanden uit de wereld te helpen en eventueel ook daders te straffen. Maar dan moet er wel aangifte gedaan worden en hoort een rechter te oordelen. Dat slachtoffers zeggen dat ze het aan de kaak willen stellen, maar geen aangifte willen doen..., dan kan en mag je ook geen oordeel vellen, laat staan veroordelen.



Wat is nu de bedoeling? Misstanden aan de kaak stellen en verder niets? Uitstekend, maar dan is #MeToo eigenlijk alleen een waarschuwing.een signaal je niet te laten inpakken door geile ventjes, bazen, acteurs,meegesleurd, of wat dan ook. Of is het idee om de misstappen gerechtelijk te laten vervolgen? Ook prima, maar dan moeten publiekelijk de beschuldigingen anoniem plaats vinden. Maar wat nu gebeurt is absoluut verkeerd! Dat Jelle Brand Corstius zijn verhaal deed (bij DWDD) vond ik twijfelachtig, maar dáár heeft hij in ieder geval geen naam genoemd. Dat dit later veranderde is echt spijtig en legt een smet op de discussie. Een smet zoals een die het hele probleem uit de context haalt. En de media... In feite zijn zij de grote schuldigen. Laten we eens volwassen worden. Duidelijk is dat er een probleem is. Stel dat aan de kaak, maar veroordeel niet... Laat de rechter oordelen, of oordeel in het geheel niet. En daarbij, maar het probleem niet groter dan het is. Hou #MeToo bij de essentie en ga niet iedere idioot of grappenmaker in het kader van #MeToo proppen. Bovendien, zowel mannen, als vrouwen mogen best met een knipoog en een grapje losjes met elkaar om gaan. We zijn en blijven mensen en biologische wezens... Doe dus normaal!

Moe van #MeToo

Wij zijn erg goed in hetzes en de focus overdreven op diverse onderwerpen te richten. De Zwarte Pieten discussie is natuurlijk hét voorbeeld. Maar op dit moment leeft "#MeToo". Naar aanleiding van Weinstein is nu niet alleen overal seksueel misbruik op de werkvloer onderwerp, maar blijken de slachtoffers niet aan te slepen.



Vooropgesteld dat ik het zeer verwerpelijk vindt hoe mannen de vrouwen soms seksueel benaderen, zeker vanuit machtsposities. In die zin sluit ik mij, als man, wel degelijk aan bij de actie en draag de mening dat het seksueel gedrag van, een aantal, mannen niet door de beugel kan. Dat staat dan ook buiten kijf. Toch heb ik moeite met #MeToo, zoals hier mee om gegaan wordt. Natuurlijk zijn er vrouwen die deze misstanden ondergaan hebben, maar ik vraag mij gelijkertijd af hoeveel vrouwen ook erg goed zijn in de overdrijvende trap.

Een mens is nog steeds een dier, met dierlijke instincten. Deze hebben wij redelijk onder de knie weten te krijgen, maar het verschil tussen mannen en vrouwen staat onomstotelijk vast. Daarbij zijn mannen ook vaak de zwakkeren, als het gaat om het toegeven aan de vleselijke behoeften. Maar waar ligt de grens?

In mijn omgeving zijn een aantal mannen die om iedere vrouw kwijlen en zich zeer suggestief opstellen. Losse handjes, die met een verkeerde knipoog eigenlijk net iets te handtastelijk zijn. Misschien net over grenzen gaan, maar toch zit daar een onschuld in. Ik houd absoluut niet van dat soort gasten, vind ze zelfs vervelend, maar zie er op zich niet echt grensoverschrijdend gedrag in. Het is vervelend, maar net iets te speels. Gedrag wat ik ook van vrouwen ken, ware het dat zij het net effe anders (meestal iets subtieler) spelen. Ik houd overigens ook niet van dat soort vrouwen. Kijkend naar mijn verleden kan ik ook "#MeToo" roepen. Zowel door mannen, als door vrouwen ben ik seksueel benaderd, op een wijze waar ik niet van gediend was. Ik heb daarbij overigens altijd mijn grens aangegeven, dan wel zelf bewaard. Maar hoe zwaar til je eraan? Daar zit, denk ik, een punt van discussie. De hele discussie is zo'n hetze geworden, dat men over de grens gaat en min of meer tolerant gedrag plots als absoluut ongewenst en (vooral) intimiderend ervaart. Tja, op die manier is #MeToo waarschijnlijk op tachtig procent van de vrouwen van toepassing en vijftig procent van de mannen. Terug naar de basis van #MeToo...; het gaat toch om ongewenste seksuele benadering in machtsverhoudingen? Oftewel baas versus medewerker?  Er is ook genoeg sprake van gewenste, of zelfs echt uitgelokte, contacten tussen baas en medewerker. Of maakt de discussie nu dat eerder toegeeflijk gedrag nu plots als ongewenst wordt gezien? Om erbij te horen, of om mee te kunnen doen?

Zwarte Piet was zo. Daar werd niets achter gezocht, totdat enkele gefrustreerde, dan wel media geile, mensen er discriminatie in zien. En ja hoor, ieder jaar komt die discussie weer terug. Dat gevoel krijg ik nu dus ook een beetje bij #MeToo. In feite is dat jammer want het leidt af van het feitelijke probleem. Een ander vergelijk...; op een gegeven moment werd de diagnose ADHD vastgesteld. Opeens leden velen aan ADHD en werden bij nog meer mensen deze diagnose toegewenst. Ook bij autisme gaat een golf van "populariteit" door de bevolking. Bestond het eerst niet, werd het een "bekende ziekte", nu wordt bijna iedereen uitgemaakt voor autist... En een hoop mensen verschuilen zich er achter. Net als met ADHD geldt ook voor autisme dat de mensen die er écht aan lijden, lijden onder de modegrill en zogenaamde populariteit. Volgens mij gaat de discussie rond #MeToo ook die kant op.



En, in feite is dat jammer. Hanneke Groenteman reageerde in feite al terecht dat zij eigenlijk geen behoefte had in het gesprek over dit onderwerp (DWDD). En laten we wel wezen; we zijn mensen, biologische wezens met dierlijke instincten. Op het moment dat het instinct ingezet wordt in een ongewenste situatie en gerelateerd aan een machtsverhouding dán kan je niet meer spreken over instinct alleen. Op dat moment wordt het instinct calculerend ingezet. Dat mag veroordeeld worden. In het geval van Weinstein vrees ik dat ook een aantal vrouwen bestaan, die op hun beurt ook winst dachten te behalen door in te gaan op avances, of trots omarmd door Weinstein voor de pers te verschijnen. Het mes snijdt wat dat betreft regelmatig aan twee kanten. De vrouwen die écht (seksueel) geïntimideerd zijn, of seksueel ongewenste ervaringen hebben worden vertrapt door de dringende meute, die er bij wil horen. En dat ik erg, want de echte slachtoffers worden hiermee in feite in anonimiteit weg gezet. En waar ligt de grens dan? Een tik op de billen, ik keur het af, maar stelt geen reet voor. Een hand op een borst, ja, dat gaat te ver, maar er zijn ook situaties dat een mannelijk lichaamsdeel een dames borst raakt. Dan kan je echt niet van seksuele benadering spreken. En dat is dan weer dat puriteins Calvinistische... We kunnen niks meer hebben. De grenzen worden té eng gesteld. We worden onmenselijk gemaakt. Natuurlijk, kindermishandeling mag niet, maar dat een ouder wettelijk niet meer mag slaan... Belachelijk, een pedagogische tik, op z'n tijd, zou moeten kunnen. Met name in Nederland zie je dat de rol van dader en slachtoffer, lijkt wel, omgedraaid wordt. De nieuwe slachtoffers zijn in feite daders van de oneigenlijke discussies. En dat is waarom ik nu ook al moe wordt van alle discussies en aandacht rond #MeToo. En de echte slachtoffers zijn door al dat gezever dubbel het slachtoffer.