In den vreemde: gevoel van vrijheid (33)

Vrijheid. We hebben onze mond er vol van. In Nederland leven we in vrijheid. Waarom ga je naar Turkije? Daar is geen vrijheid en Erdogan regeert daar met stevige hand. In Turkije heb je geen vrijheid. Maar wat verstaan we eigenlijk onder vrijheid? In Turkije ervaar ik vele malen meer vrijheid, dan in Nederland. Vrijheid van meningsuiting... Inderdaad, hier zijn beperkingen, maar over het algemeen zie ik dit vooralsnog zeker niet als belemmering. Ik kan misschien niet alles overal zeggen, maar ik heb die behoefte ook helemaal niet. Nu ik hier ruim een half jaar ben ervaar ik de vrijheid steeds meer en voelt Nederland steeds meer als een beklemming. Nu leven er in Nederland vele malen meer mensen op één vierkante kilometer, dat is een feit. Misschien is dat de reden dat we elkaar zo enorm beperken in onze vrijheid. Om te beginnen alle regeltjes waar wij ons aan dienen te houden. De wet schrijft ons bepaalde leefregels voor, wat een beperking van de vrijheid is, vooral ook door de controle daar op, en de sancties.



Hier zijn misschien ook dat soort regels, maar controle en sancties zijn minimaal. Laat ik in Nederland mijn hond los lopen, riskeer ik een boete van bijna honderd euro. Is het niet de overheid, die er wat van zegt, zijn het wel andere mensen die je duidelijk laten merken dat "dat niet mag". Ja, want politieagentje speken doet men graag. Hier lopen alle honden los. Niemand die zich daaraan stoort. Sommigen misschien toch wel, maar men accepteert het. In welk van beide landen is er nu, op dit gebied, sprake van vrijheid? Het elkaar aanspreken en beperken is ook een vorm van vrijheidsbeperking. In Turkije regel je de dingen ook onderling. Hier meld je dat niet aan de politie, of gemeente. Natuurlijk zijn er ook hier uitzonderingen, maar hier is het veel meer leven en laten leven. Dat ervaar ik als vrijheid. Er is ook veel minder irritatie. Staat er een auto op de weg of in de weg, dan wacht je even. Auto's rijden hier veelal een stukje tegen het verkeer in. Geen probleem, je houdt er gewoon rekening mee.



Het kan niet anders dan de dichtheid per vierkante kilometer speelt een rol in het verschil in dit gedrag. Maar mogelijk ook klimatologische aspecten. Hier is het keven veel meer buiten, in vergelijk met Nederland. Hier is ook meer vitamine D, een vitamine die volgens mij ook een positieve invloed op het gedrag van de mensen heeft. Een ander verschil is, denk ik, het verschil van leven op een aantal aspecten. Voor de Turk speelt het familieleven een veel sterkere rol, dan in Nederland. Hier is men minder individualistisch. Ook leef je hier meer basic. Er is minder vanzelfsprekendheid, zoals de regelmatige uitval van elektra, de kachel die je moet stoken. Naar mijn idee is de manier van leven ook een graadmeter voor het gevoel van vrijheid. Het niet aan elkaar te hoeven spiegelen. Zoals ik in de blog over mode schreef; je kan hier gewoon in je pyamabroek over straat en niemand zal daar acht op slaan.

Misschien is in Nederland de vrijheid formeel groter. Ik merk alleen dat ik niet veel aan die formele vrijheid heb. Vrijheid zit in jezelf, vrijheid is een gevoel. Nog een maand en dan herdenkt Nederland weer haar doden als haar vrijheid. Misschien eens om goed over na te denken, in welke vrijheid wij in Nederland feitelijk leven. De ongebreidelde hoeveelheid wetten en regels, die Nederland kent, beperken ons. Zonder dat we het door hebben, lijkt wel. Ook ik had het niet door en heb de ervaring van een langere tijd buitenland nodig. Niet om het te zien, maar om het te ervaren. Daarbij ben ik van mening dat dit niet alleen gerelateerd is aan Turkije. Wel aan de meer Mediterrane landen. Zeker aan landen waar een andere (in de ogen van veel Nederlanders al snel minder hoge) levensstandaard is. Ondanks deze blog merk ik ook dat dit gevoel heel moeilijk goed te verwoorden is. In ieder geval voel ik hier een vrijheid, waar ik mij wel bij voel. Ik heb minder stress, word wellicht ook minder cynisch, maar vooral; ik geniet zo veel meer van het leven. Dat is toch heerlijk, wanneer je dat over jezelf kan zeggen?

Digitaal gevaar!

Met de iPad, iPhone en andere mobiele middelen en merken doen we heel veel, waaronder het spelen van spelletjes. Hartstikke leuk, soms spannend en uitdagend, soms alleen, dan weer met anderen via het internet.

En er zijn diverse soorten spellen. Koopspellen, en gratis spellen. Spellen die je alleen speelt, of met anderen. En de kwaliteit is leuk tot verbluffend. Op Facebook zie je regelmatig dat iemand weer ergens en level heeft gehaald. Het lijkt allemaal de brave onschuld zelve. Lijkt, want er zit hier en daar wel een valkuil in verborgen.

In Nederland is wetgeving rond het gokken, maar hoe zit het met de wetgeving rond digitale spelletjes? Er zijn spellen die je koopt. Je kan ze spelen en klaar is Kees. Daarnaast is er een ongelofelijke berg aan gratis spellen. Spellen om boerderijen te bouwen, steden te ontwikkelen, en vele andere mogelijkheden. Je download ze en gaat aan de gang. Maar al snel kom je niet verder. 

Van alles groeit en je bouwt flink op, maar er zit altijd een element in, waardoor je nauwelijks meer verder kan. En dan blijkt dat je hier je benodigde punten kan kopen. Prima geregeld via iTunes en het ziet er keurig uit. Behalve dat je pas in tweede instantie ziet hoeveel geld het kost. Ook dat is geen probleem, want het zijn nette bedragen, meestal van een paar euro. En dan komt het gevaar.

Dat wat je opbouwt wordt mooier en  groter. Van alle kanten komt er van alles binnen, punten, energie, geld, maar er is altijd iets wat nauwelijks groeit en waar je geen vat op hebt. En dat is net het stukje wat wel nodig is om echt verder te kunnen. Dus je koopt maar weer war punten...

Bij een gekocht spel weet je wat je uitgeeft en maak je een keuze. Betaal ik 10 euro, of betaal ik wel meer dan 100 euro? Een keuze en duidelijk. Daarmee kan je ook het spel in volle omvang spelen.

Maar nu. Je hebt een gratis spel. Je koopt voor 2 euro. Daarna koop je voor 5 euro. Dat stel je als maximum. Wanneer je het spel helemaal uitspeelt ben je echter misschien wel meer dan 500 euro kwijt. Dat is de geheime verlokking van de gratis spelen op internet. Je hebt het nauwelijks door, maar uiteindelijk betaal je kapitalen voor zo'n kutspel. En dat is helemaal legaal, en niemand die er naar kraait. Ik vind het  echter een smerige vorm van commercie, bijna een soort sluikreclame waarbij je ergens ingeluisd wordt, zonder het feitelijke besef. Wettelijke regelingen die dit aanpakken krijgen van mij alle steun. Daarbij zie het als iets wat onder verslavingen valt, of kan vallen. De overheid moet ons daar tegen beschermen! 

Bij gratis spellen moet in feite een maximum aangegeven worden, wat je aan extra koopjes kwijt kan zijn. Dat moet transparant en ook telkens getoond worden. Maar ja, ik zal hier wel redelijk alleen in staan. We kijken toch naar die kleine bedragen, dus waar maak ik een probleem van? Ja, dat is aan ieder voor zich te oordelen. Maar kom er niet mee, dat ik bij deze daar iets van gezegd heb en gewaarschuwd heb! 

De wet!

Maakt u gebruik van de WWB, WW, WMO, AOW, of heeft u een Wajong uitkering of kinderen? Dan bent u geen baas meer in eigen huis!

Heel geruisloos zijn er twee nieuwe wetten aangenomen, door zowel de eerste als door de Tweede Kamer. Wetten ter voorkoming en opsporing van fraude. Nu worden er regelmatig wetten aangenomen, maar in sommige gevallen is het toch bijzonder dat het zo stil gebeurt. Bij deze wetten bijvoorbeeld. Pauw & Witteman, Nieuwsuur, De Wereld Draait Door, niemand heeft er echt aandacht aan gegeven. Nee, de aandacht gaat uit naar het debacle rond GroenLinks en het kindermisbruik. Geen onbelangrijke zaken, maar dat men niet stilstaat bij de effecten van deze twee wetten is toch vreemd.

Immers, door de twee wetten dienen mensen met een uitkering (waaronder kinderen: kinderbijslag) ten alle tijden hun deur te openen voor controleurs. En dat niet alleen, je bent verplicht hen toe te laten tot je woning, met als doel dat zij kunnen checken of u geen fraude pleegt. Kortom, deze wetten zijn een grote inbreuk op onze privacy, welke dus niet langer gewaarborgd is. Tenminste, wanneer je een van deze uitkeringen hebt, of van deze voorzieningen gebruik maakt, loop je zeer snel het risico financieel gestraft te worden. Stikken of slikken, daar komt het op neer. Juist de zwakkeren zijn weer de lul. Alhoewel het dit keer wel een heel stuk verder gaat, want ouderen en ouders zijn ook niet meer veilig. In onze slechte economische conjunctuur is het voor vele mensen geen optie risico te lopen gekort te worden op de uitkering. We hebben het (met z’n allen) al moeilijk genoeg.

Blijkbaar slaapt Nederland weer, dat het mogelijk is dergelijke wetten in ons land toe te staan. Al eerder gaf ik aan de onze rechtse politiek meer rigide is, dan het ouderwetse communisme, en rechts kiest voor een verre gaande bemoeizucht en regelarij voor de individuele burger. In plaats van minder komen er meer regels en in plaats van vrijheid worden wij steeds meer ingeperkt. Nee, ik kan daar echt niet vrolijk van worden. Vooral de stiekeme wijze waarop geeft maar weer aan hoe de regelgeving soms tot stand komt. Hoe wij het allemaal maar pikken. Door 9/11 zijn er al heel veel paniekreacties geweest die onze vrijheid en vooral onze bewegingsvrijheid hebben ingeperkt. De overheid, die over onze gezondheid waakt, maar de bevolking, die altijd en overal de rekening van betaald.

Ja, de banken… die hebben lopen kloten, maar de gewone man krijgt niet eens meer normaal een hypotheek. De economie gaat voor de individu, en de individu wordt in toenemende mate gecontroleerd. Aangetast in onze vrijheid en ingeperkt in onze leefbaarheid. Deze twee wetjes zijn eigenlijk een soort druppel voor mij, omdat dit een dermate inbreuk op die privacy doet, dat ik mij in mijn eigen land niet meer echt een vrij mens voel. 

Burka en gezichtsbedekking

Ja hoor, onze overheid gaat nu echt weer een stapje verder. Een verbod op gezichtsbedekkingen. In de wandelgangen het Burkaverbod genoemd. Nu mag het principieel wel om de burka gaan, maar het verbod gaat natuurlijk over alle gezichtsbedekkingen. Zo niet, dan wordt de wet afgeschoten op het feit dat deze discriminerend is. Maar wat houdt het dan in?

Wel hierboven staat dan al snel voor € 1500,00 aan boetes. Behalve de Burka is natuurlijk ook de bivakmuts verboden (volksangst voor overvallen en terrorisme). Het lieve kleine meisje wat zich laat schminken mag echter formeel ook niet meer. Van de week gaat het vriezen. de schaatsen worden onder gebonden en je pakt je stevig in. Maar zoals hierboven... mag niet meer. Nu is het al verboden gezichtsbedekkende tatoeages aan te laten brengen, maar deze toerist (rechtsboven) van het zuidelijk halfrond is in Nederland erg duur uit.

In feite gaat deze hele wetgeving over de burka, waarvan er maar ongeveer 100 in Nederland lopen. Wanneer je de wet letterlijk neemt zijn er verstrekkende gevolgen. Nu heb ik vandaag op de radio al gehoord dat de politie niet al te zeer zal handhaven. Goed, daar kan je ook weer een blog over schrijven, want de dienders dienen de wet wel te handhaven!

Het meest verschrikkelijke van deze wet vind ik het algemene verbod van het dragen van gezichtsbedekkende middelen. Betutteling, paniekzaaierij, Hollandse domheid. Helaas zit ik niet in de Tweede Kamer, maar indien dat wel het geval was zou ik zeer krachtig tegen stemmen. Ik hoop dat mijn GroenLinks partijgenoten dit voor mij waarnemen.

Natuurlijk mag je het idee achter deze wet niet helemaal negeren. Ja, ik kan mij voorstellen dat je wilt dat mensen in openbare gebouwen herkenbaar zijn. Ook op scholen. Op plaatsen waar de overheid het scepter zwaait (of aan overheid gelieerde instanties, zoals bijvoorbeeld onderwijs) kan ik mij voorstellen dat je genuanceerde regels toepast. Particulieren moeten het zelf maar uitzoeken. Wanneer ik ergens kom waar ik mijn schoenen bij de deur ui moet doen, vertrek ik liever (bij wijze van spreken). Dan heb ik keus. De overheid moet met dergelijke regelgeving anders denken en veel genuanceerder naar het onderwerp kijken. Maar, deze wet... ronduit belachelijk. Het gaat veel te ver en weer een stapje naar die achteruitgang van onze hoogconjunctuur. Jezus, wat zakken wij af. De wet moet nog door de Tweede en Eerst kamer komen, maar naar het schijnt tekent zich een meerderheid voor die voor zal stemmen. Ik schaam mij hiervoor!