Weer een aanslag te veel

London, Manchester, London, London, Kabul, Kabul, Stockholm, Berlijn, Parijs, Nice, Brussel,... Nee,mogen les aardrijkskunde, maar een trieste opsomming van enkele steden, die het afgelopen jaar getroffen zijn door terroristische aanslagen. Moslimterrorisme wel te verstaan en in veel gevallen ook nog eens opgeëist door ISIS... Een trieste balans met vele, in dit geval volledig, onschuldige slachtoffers. En May zegt: genoeg is genoeg. Maar dat was het al een tijdje. Het terrorisme is voorbij de grens van "genoeg", maar de middelen ontbreken om al die potentiële geradicaliseerde gasten te volgen, op te pakken, of tijdig uit te schakelen. Er zullen, helaas, nog heel wat aanslagen volgen, want wat de Britse premier ook zegt, voorlopig is het nog niet genoeg.

Al deze aanslagen roepen twee gedachten bij mij op;
Wat voor een idioot moet je zijn om op dergelijke wijze aanslagen te plegen en onschuldige mensen te doden,
Inmiddels is bekend dat de meeste jongens die radicaliseren uit "achterstandswijken" komen en behoren tot de sociaal kansarmen, maar waarom wordt dáár niet iets structureels aan gedaan?                                                                                                                                                      

Woorden bieden geen oplossing. En ondanks dat ik pacifist in hart en nieren ben, neig ik er nu toe om harde maatregelen voor te staan. Harde maatregelen, omdat er zo veel volledig onschuldige mensen slachtoffer worden voor een totaal zinloze missie.
Waarom zijn die gasten te paaien voor hun daden? In eerste instantie niet vanwege hun geloof. Nee, in eerste instantie door hun (in ieder geval in hun ogen) miserabele omstandigheid. Armoede, sociaal buiten de maatschappij staan, werkloosheid, kansarm.... Leegte. Leegte zonder zicht op beter. Er zijn uitzonderingen (laatst bleek een van de terroristen een goede baan en gezin te hebben en plots te zijn geradicaliseerd), maar grosso modo is het wel de hoek waar de meeste jongens geronseld worden. De eerste stap is dus dat er aandacht gaat naar die wijken, die jongeren. Op kleine schaal gebeurt dat al, maar dat moet groter aangepakt worden. Geen die jongens iets om voor te leven, om trots op te zijn!
Daarbij, een neveneffect, moet nadrukkelijk gekeken worden naar de moskee, welke door dit soort jongens bezocht worden. Du moment dat er vanuit een moskee islamitische opruiende propaganda wordt verkondigd; gelijk de tent dicht! En misschien moet je de betreffende imam isoleren ( ja, bijvoorbeeld in de bak stoppen).
Ook dan ben je er nog niet. Een belangrijk communicatiekanaal is internet. Ondanks onze verworven vrijheden, moeten we misschien sommige providers of media sluiten. Ja, dat is tegen de vrijheid van meningsuiting in, maar soms moet je, om iets hoog in het vaandel te houden, tegenstrijdige maatregelen nemen. Ook het beroep op de verantwoordelijkheid van internet media zelf mag wel eens flinker worden aangepakt. Bloot op Facebook bijvoorbeeld mag niet, maar dan kan je ook radicale (of hiertoe neigende) berichten skippen. De techniek is er ver genoeg voor. Zorg dus dat die jongens niet kunnen radicaliseren door hen sociaal te isoleren van de giftige bronnen.
Het probleem pak je niet aan door een maatregel te treffen, en ook niet door ze hun gang te laten gaan op basis van je eigen normen en waarden. Immers, zij bestrijden diezelfde normen en waarden met dood en verderf.

In Engeland zijn er 20000 man in de picture, waarvan er 4000 strikt gevolgd worden. Op het moment dat je hen op dergelijke wijze moet volgen, moet je in feite al ingrijpen. En misschien, heel ouderwets, moet je een soort heropvoedingskampen gaan neerzetten en die figuren daar onderbrengen. Ja, alle maatregelen zijn impopulair, maar dat liever dan nog vele onnodige en onschuldige doden en ellende. Voorkomen is beter dan genezen, en die spreuk gaat hier wel heel erg op. Dus handel er maar eens naar.

Dan zijn er de jongens die in Syrië en Irak hebben gezeten. Ze worden bij terugkomst "in de gaten gehouden". Nee, direct oppakken, heel goed screenen en vervolgens eventueel in zo'n opvoedingskamp plaatsen. Niet in een gevangenis, dan maak je het nog erger. Nee, ga er vanuit dat die gasten gehersenspoeld zijn, dus hersenspoel ze maar terug!  Maar biedt ze ook kansen, want anders ben je nog zinloos bezig.
En dan nog zullen er aanslagen gepleegd worden. Net als dat er moorden gepleegd worden door mensen die de draad kwijt zijn (zoals je in de USA nog wel eens ziet). In feite zijn dat psychopaten. Nauwelijks uit te filteren. Want denk eens reëel na; welke idioot gaat mensen vermoorden vanwege het geloof? Gehersenspoeld of niet, het feit dat je mensen zo maar vermoord is een teken dat er een flinke steek los zit. Drie in London zijn doodgeschoten. En zelfs als pacifist heb ik daar zo waar geen moeite mee. Maar de jongens die ze wel levend pakken, moet wel degelijk keihard gestraft worden. De echte Killers, die zijn al verloren. Dat komt nooit meer goed. ISIS speelt er handig op in, maar de overheden blijkbaar onvoldoende. Die blijven beleeft tegen grote boeven. Grote boeven (de leiders van ISIS) die zelf vooral buiten schot blijven. Nee, van mij mag iedere sympathisant van dergelijk gedachtengoed uit de samenleving gehaald worden! Vooral ook omdat de radicale Islam niets, en dan ook niets, met geloof of religie te maken heeft. Nee, macht is de enige drijfveer en de slachtoffers (uiteindelijke daders) zijn makkelijk te paaien. Zeker in deze tijd, zeker met de moderne communicatie.
De wereld laat veel te veel toe. Onze vrijheid is een groot goed, maar vrijheid betekent ook dat je mensen niet mag discrimineren, en zeker niet mag opruien, noch oproepen tot moord. Op kleine schaal en veel minder onschuldig gebeurt het al. Zelfs dan reageren we nog erg coulant. Vrijheid bewaken betekent ook lef tonen en actief werken de vrijheid te (blijven) waarborgen. Daar zijn de moderne landen echter veel te laks voor. Een ook de woorden van de Britse premier zijn voor mijn oren dan ook niet meer dan gebakken lucht, retoriek.

Zelfs neig ik er nog toe om, om een mier heen te lopen om het diertje niet te doden. Het doden van een mens is hoe dan ook iets zieks, al is de situatie soms te begrijpen, in principe is iedere moord een gevolg van de fouten van de maatschappij. Islamitisch fundamentalistische aanslagen is dus een wel hele grote fout. Dát moet in de breinen van onze politici doordringen. En dan moet je soms hard durven zijn. Zelfs als pacifist, want hier worden grenzen met grote voeten getreden.

Mijn oproep is niet achteraf te kijken en te handelen, maar preventief een aantal zaken aan te pakken, niet te schromen voor harde maatregelen en de wereld letterlijk te zuiveren van deze rotte appels.

Parijs....

De westerse wereld is van slag door de aanslagen in Parijs. Ja, het is verschrikkelijk wat daar is gebeurd. Maar hoe bijzonder is dat nu eigenlijk? Vragen we ons dt wel eens af, of gaan we uit van ons individuele onschuldigheid? En waarom krijgt Parijs zo ontiegelijk veel aandacht, terwijl in Beiroet ook een aanslag was, door ISIS, met veel doden? Is een dode in de Arabische wereld minder erg dan een dode westerling? Vraagt men zich dat wel af? Of is het alleen aangrijpend wanneer het bij ons voor de deur afspeelt? De aanslagen in Parijs zijn verschrikkelijk, maar niet meer er dan al die andere aanslagen. Leuk dat op Facebook men en masse de Franse vlag over hun profiel plaatst, maar wat is dit voor massaal gedrag. Wil men er bij horen? Waarom zie ik geen Libanese vlaggen op Facebook? In sommige reacties krijg ik te horen dat het zo erg is, omdat we niet in oorlog zijn. Dat is de vraag. In moderne tijden worden immers moderne oorlogen gevoerd. Misschien is dit onze moderne oorlog. Machtswellustelingen die zwak geïntegreerde jongeren zo gek krijgen dit soort aanslagen te plegen. Jongeren die toch al geen perpectief hebben. Misschien zelfs al suïcidaal rondlopen. Jongens die zo gehersenspoeld worden dat ze zich lenen voor aanslagen en zelfmoordaanslagen. Gekken noemen wij ze, wat dat zijn ze. Dan moeten we ook eens heel erg naar ons zelf kijken. Hebben wij niet een verantwoordelijkheid ons bezig te houden met onze eigen omgeving? Hoe kan het in hemelsnaam zo uit de hand gelopen zijn in Molenbeek? In het westen zijn we te veel bezig met ons persoonlijk welzijn, onze rijkdom, de tweede auto en alles rond het uiterlijk vertoon. We leven in het westen in een individualistische maatschappij, en reageren verontwaardigt op wat er in onze achtertuin gebeurt. Want we kijken nauwelijks meer in die achtertuin. Alle aandacht gaat uit naar de voorgevel. Je ziet dit fenomeen op tal van gebieden. Alleen al in de politiek. Onze regering neem tal van slechte maatregelen, de sociale welvaartsstaat wordt uitgekleed, de scheiding arm en rijk wordt groter, werkloosheid en armoede onder ouderen groeit, etc. En, niemand die daadwerkelijk iets onderneemt. Een enkele vakbond doet nog wat waterige pogingen, maar eenheid is er over het algemeen niet bij. Dan opeens, een grote aanslag. Men voelt zich weer verenigd. Net als voetbal ons verenigd. Maar wat ons werkelijk verenigd is volledig uit zicht verdwenen. Het feit dat Wilders zo een grote populariteit kent is iets om heel erg zorgen om te maken. Toch kan hij nog steeds rustig zijn gang gaan. En natuurlijk heeft iedereen altijd overal een mening over. Maar ga je het gesprek aan, blijkt zo vaak dat de meningen eenzijdig gevormd zijn. Dat meningen onwrikbaar zijn geworden. Ik denk zo, dus ik denk niet anders. Zelfs goede argumenten kan de mens niet meer op een ander standpunt brengen. Komplot theorieën en stigma's sturen onze samenleving. Niet vreemd dat het dan zo een puinhoop wordt.



De aanslagen zijn verschrikkelijk. In Parijs, In London, in Madrid, in Beiroet, op al die Amerikaanse scholen. Alle aanslagen zijn verschrikkelijk, omdat er altijd zoveel onschuldige mensen het slachtoffer zijn. En hoe verschrikkelijker de aanslagen, of hoe dichterbij zij komen, hoe ongenuanceerder men reageert. Primaire reacties noemt men dat in de psychologie. Alleen blijft men tegenwoordig erg in de primaire reacties hangen. De woorden van Aboutaleb (in Buitenhof, 15 november 2015) waren zeer goede en weloverwogen woorden. De opmerking van iemand daarna kon ik niet plaatsen: "Die Aboutaleb is een geweldige gast. Ik vind het een wijze man. Ik vind alleen wel dat die moslims weg moeten uit ons land..." Deze persoon "vindt" van alles, maar begrijpt er geen snars van. Ik poogde de discussie aan te gaan, maar dat was een zinloze onderneming. Meneer (het was een meneer in dit geval) luisterde niet eens naar mij, maar zijn uitspraken werden feller en harder. Ja, zelfs de N-bom werd door hem als humane oplossing aangedragen om de Arabische wereld in te tomen. Het kippenvel stond op mijn armen.



Net als iedereen wordt ik ziek van al het geweld. Vooral omdat het zo zinloos is, dan wel zinloos lijkt. Maar helaas zit er achter al dit geweld zo veel meer, dan de uiterlijke zinloosheid. Wij, gewone mensen, zien dat niet. Wij zien de machtspelletjes niet. De lobby's, van onder andere de wapenindustrie, kennen wij niet. Hooguit hoor je er af en toe van. Wel merk ik op dat al dit gedrag steeds weer bevestigt hoe primitief wij mensen eigenlijk nog zijn. Onze samenleving mag dan modern zijn, de technologie op zeer hoog niveau, de mens blijft achter bij deze ontwikkelingen. We blijven elkaar de hersen in slaan. Met onze ellebogen bevechten we goede posities, door anderen neer te slaan. Letterlijk of figuurlijk. Was onze politieke ervaring er geen voorbeeld van? Ene Westerman die de macht wilde behouden en mij met leugens en bedrog neerzette tijdens eenvergadering. Regels overtrad om zelfs zijn macht te houden? Een klein voorbeeld in deze grote wereld, maar wel illustratief. En wat inzake ons verkeersgedrag. Ruzies ten over, puur gebaseerd op asociaal gedrag. Ruzies die niet zelden leiden tot geweld. De vechtpartijen in de weekenden in het uitgaansleven. Allemaal heel primitief. Maar ook verbaal en in de gedachten van mensen uit dit zich. Men hoort een half verhaal en maakt hun conclusie. Vragen naar de andere helft van het verhaal is er vaak niet bij.



Het gaat niet goed in de wereld. Maar dat is niet nieuws. Het is nog nooit echt goed gegaan. De tijd nu, is niet veel anders dan honderd jaar geleden, driehonderd jaar geleden, of duizend jaar geleden. Het enige wat veranderd is dat onze (zakelijk) kennis zich ontwikkelt. In de Romaanse tijd had je nog geen auto's, geen vliegtuigen. Nu hebben we technologie. Hoogstaand zelfs, maar ook dat heeft zo zijn nadelen. Woonde je tweehonderd jaar geleden in Amsterdam en werd er in Rome zinloos gemoord, hoorde je dat eens na een week. Wanneer dit nu voor komt zie je het bijna live in je huiskamer. Via de media, televisie en internet, worden we niet alleen direct geïnformeerd, maar ook direct geconfronteerd. Tijdens de warme hap trekken de bloederige lijken aan je ogen voorbij. Niets ontgaat ons meer. Met een snelheid die niet te bevatten is. En eigelijk is die ontwikkeling heel slecht voor de mens. Omdat we alles nu zo snel horen en zien, gaan we ons er ook die primaire reacties permitteren. Maar omdat we over te weinig kennis beschikken blijven we daar in hangen. En zo verandert er helemaal niets, helaas. Ondanks dat de wereld er zo anders lijkt uit te zien. En iedere keer zeggen we en masse: "dit nooit meer", maar morgen gebeurt het weer.