Doortrekken die handel

Dat mensen asociaal zijn is mij bekend, maar dat die deftige rechtse figuren daarbij nog onbehoorlijk arrogant kunnen zijn is toch nieuw voor mij. Gedrag dat in de slechtste achterbuurt niet zou misstaan. Mijn reactie: doortrekken, die handel!

Waar gaat het over? Tweede Paasdag 2013. Na een werkbezoek kom ik thuis. Nu zijn wij gezegend met de luxe van een (eigen) oprit. Ik draai deze oprit op en... Daar staat een auto. Een witte Skoda, met een nieuw nummer. Wel viel op dat de auto ook nog eens erg asociaal stond (ik kon er met goed fatsoen niet eens langs) en een stuk van het hek af. Geen idee, maar ik dacht dat mijn stiefdochter er misschien was, met de nieuwe auto van haar vader. Nee, er was niemand.

meer Skoadarijders met parkeerproblemen

Een poosje later was ik in de carport bezig en daar liep de eigenaar van de bewuste Skoda; de vader van mijn buren. Hij mompelde dat hij maar even gebruik had gemaakt van mijn oprit en dankte voor mijn bereidwilligheid. Hierop gaf ik naar hem aan dat ik het toch wel een actie vond, die niet echt getuigde van netheid. Ik vertelde hem dat ik het niet vind getuigen van enig respect, het toch vrij asociaal is, toont van groot egocentrisch gedragen ik hem al eerder had opgemerkt hier niet van gediend te zijn.

Ja, deze meneer had al een paar keer eerder (blijkbaar met zijn vorige auto) op mijn oprit geparkeerd, áchter die van mij. Hij maakte ook nu de opmerking dat hij mij nu niet in de weg stond, en ik hoefde hem niet te vragen zijn auto weg te zetten om er zelf uit te kunnen. Meneer was dus uitermate coulant (volgens hem zelf). Ook flikte hij het al meerdere keren zijn auto voor de uitrit (op straat) te parkeren. Al een paar keer heb ik hem aangegeven de volgende keer maar eens de politie te benaderen. Zoiets (de uitspraak) doe ik pas na meerdere keren zeuren, dus ga naar na hoe vaak deze meneer al "schijt" aan mij heeft. Anders kan ik het niet betitelen. Maar goed, ik ga niet zo snel naar de politie.

 

je kan ook weg laten slepen...

Terug naar vanmiddag. Zijn reactie op mijn kritiek vond ik helemaal verbijsterend. Duidelijk iets geagiteerd gaf hij in feite dat ik mij niet aan moest stellen, en met mijn kritiek hij zijn stemgedrag zou overwegen (gemeenteraadsverkiezingen 2014). Dat viel echt verkeerd. Om te beginnen stemt deze meneer volgens mij sowieso nooit op mij, of mijn partij, maar zijn uitspraak ervaar ik vooral als bijzonder laag, dom, onnozel en bot. Hoe haalt ie het in zijn hoofd? Van mijn part stemt die oen op de PVV, maar om dit als instrument te gebruiken zogenaamd zijn gelijk te halen, gaat mij toch echt te ver! Hoe haal je het in je hoofd om gedrag, wat totaal privé is, te koppelen aan een politieke functie, waarbij hier op geen enkele wijze een link te leggen is naar politiek. Nee, ik spreek iemand aan op zijn gedrag op mijn eigen terrein, mijn eigendom… Dat heeft helemaal niets met politiek te maken, en de vergelijking hiernaar (ook nog eens in negatieve en veroordelende zin) is wel heel erg ver gezocht.

Later op de middag was zijn auto overigens weg. Natuurlijk, daarom zo veel afstand tot mijn hek, want dan kon hij via de andere oprit weg. Zijn kinderen halen hun auto wel even weg. Toen ik zelf weg ging stond het wel lullig. Mijn auto stond half op het trottoir, met een lege oprit er voor... Een buitenstaander zou vast gedacht hebben: wat staat die lastig op het trottoir..oh, eentje die zeker niet kan rijden, de oprit staat verder helemaal leeg.

misschien moet ik maar een afscheiding
tussen beide opritten maken

Tot nu toe heb ik mij altijd correct en open naar deze man opgesteld. Ik had ook eigenlijk helemaal geen oordeel over die man. Nu kan ie dat echt vergeten en heb ik wel degelijk een oordeel over hem. Het is gewoon echt een vervelende klierige man, die het niet waard is om met vriendelijkheid te behandelen. Hij toont blijkbaar geen enkel respect voor zijn omgeving. Zielig mannetje eigenlijk, maar laat ik mij daar maar niet druk over maken. Ik vond dit wel even heel typerend, een reden waarom ik deze blog even wilde schrijven. Ja, om aan te geven, dat dit soort mensen echt bestaan... Vlak bij je. Triest. Nu kan ik mijn schouders er weer voor ophalen. Ik heb het ongeloof van mij afgeschreven. En, de volgende keer bel ik gewoon de politie.... En verder.... Doortrekken die handel, is de moeite niet waard.

volgende keer: gewoon een bon achter die ruit!

Schijt aan de wereld

het gebeurt niet alleen in Nederland...

Even was ik het vergeten. Het voorjaar is er weer. De jaarlijkse ellende dus ook. Waar ik het over heb? Wielrenners! Het misschien wel meest asociale volk, wat ik ken en in deze regio volop aanwezig. Destijds dat ik in Noordwijkerhout werkte was het al een bizarre ellende. Nu heb ik er alleen nog in het weekend mee te maken. Het blijft erbarmelijk.

Tegen fietsers heb ik niets. Zelf fiets ik ook graag. Nee, het richt zich echt tegen een bepaalde soort figuren, die zich wielrenner noemen. Ze gaan hun gang maar…. Behalve dat wanneer zij op zo’n fiets gaan zitten lijkt wel een andere identiteit aannemen. Eentje waarmee zij boven de wet staan. Fietspaden zijn er niet voor niets. Behalve voor wielrenners, daar is een fietspad niet voor bestemd. Normaal fiets je met maximaal twee naast elkaar 9enkele schoolkids uitgezonderd). Wielrenners nemen het liefst de hele rijbaan en misschien zelfs twee rijbanen. Maar het ergste is dat alles en iedereen die ze maar een haarbreed in de weg zitten het wel kan vergeten.

zoiets kwam toen op mij af... maar dat waren gewoon amateurs

In mijn Noordwijkerhouttijd heb ik het een keer gehad. Ik reed van mijn werk en een peloton wielrenners kwam mij tegemoet. Twee rijbanen breed. Ondanks dat ik afremde ging niemand opzij. Twee sloegen op mijn auto en de derde knalde er tegenaan. Vervolgens scheet ik peulen, want zo’n dertig man stond tegen mij te schreeuwen. Alsof ik daar niet mocht rijden; op mijn eigen weghelft verdomme. Ik stond bijna stil… moest ik mijn auto tegen een boom zetten? Wat die gasten betreft… volgens mij wel.

Nu merk ik het vooral alleen nog in het weekend. De weg langs de duinen en sportvelden. Een schitterend breed fietspad… maar nee, vandaag weer. Tientallen wielrenners, vijf man breed over de weg. Een auto voor mij wist niet wat ie moest doen. Uiteindelijk een beleefde druk op de claxon… de wielrenners begonnen hem uitgebreid uit te schelden en menig middelvinger ging de lucht in. Leve het wielrennen!

wielrenners hebben deze fietser niet gemist...

Meestal zijn het groepen, maar soms ook een individu die zich heer en meester op de weg waant. Dit laatste is nog gevaarlijker, alhoewel het groepsrijden ook niet van gevaren gespeend is. Er gebeuren regelmatig ongevallen. Meestal klein, soms wat groter. Vaak zijn overige fietsers de slachtoffers. De wielrenners, net een mierenplaag en je zou het maar wat graag willen uitroeien. Niemand lijkt er wat aan te doen. Telkens is het weer raak. Over en weer irritatie. Het zal mij niet verbazen wanneer een automobilist eens zo geïrriteerd raakt dat hij vol het peloton in gaat.

Dat de clubs hun leden niet beter instrueren. Neen, blijkbaar wordt de wielrenner heilig verklaard en denkt men altijd en overal dat men bezig is met de lokale versie van de Tour de France. Dat wordt het komende half jaar, tot driekwart jaar, weer behoorlijk ergeren en vooral uit kijken. Zelden heb ik de schurft aan iets zo erg als aan wielrenners.

Overigens ben ik ooit op de fiets naar Zwitserland gereden. Ook als fietser had ik dezelfde ervaringen met wielrenners. Vooral in Nederland. Eigenlijk alleen maar. En was het in het buitenland… dan was het een Nederlandse wielrenner. Wat een ongedierte….

is dit waar ze naar op zoek zijn?