Posts tonen met het label Oranje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oranje. Alle posts tonen

vrijdag 6 juni 2014

Oranje koorts


bron: illusie-en-ontdekking.blogspot.com

Over het algemeen wordt Oranje koorts als een positieve ziekte gezien. Persoonlijk ervaar ik het als een soort verwende pest met eens in de zoveel jaar een grote epidemie. Nederland lijkt ziek... is het dan in feite. De commercie brainspoelt en de KLM zwaait "onze jongens" uit met een oranje loper en erehaag.

Hoe triest is het in deze wereld gesteld? Waar hebben we het over? Of er niets belangrijkers in deze wereld is. En ja, het verenigt onze natie. Wanneer je er niets mee hebt wordt je doodgezwegen en ben je een voetbalhater moet je maar even een paar weken niet buiten komen. Of beter nog; een leuke reis naar het buitenland boeken. 
Een volledige randdebiel en emotioneel gehandicapte man met de kop van een besneden penis mag zich voor tonnen geld de coach van Holland noemen. Zonder voetbal woonde hij nu vast en zeker in een asowijk, waar hij als werkloze bijstandstrekker zijn straatje oranje versiert. Maar nee, hij is het heertje. Hij ontvangt kapitalen. Hij begrijpt geen bal van de wereld. Het enige, en echt het enige, is dat ie over voetbal kan raaskallen.
Ja, dan staat hij boven die twintig gasten, in zijn kielzog. Die zijn niet eens in staat om te raaskallen. Ook zij zijn niets zonder dat potje voetbal. De heren overnachten in een hotel voor 300 euro per nacht per kamer... Of per persoon. In beide gevallen buitensporig. Stop dit gasten bij gastgezinnen in de fuelva's. Mijn vorige blog ging over de toenemende kloof tussen arm en rijk. Nu mag duidelijk zijn dat de belachelijkheid van een bepaalde groep rijken onderwerp van gesprek is. Want al deze jongens verdienen kapitalen met hun spelletje en worden overal als godenzonen ontvangen, genavelstaard en geadoreerd. Deze blog mag helemaal niet. Immers je spreekt niet negatief over "onze jongens". Sorry, het zijn mijn jongens niet. Gewoon een stelletje eikels die goed kunnen voetballen. Bij de meesten is daarmee alles gezegd. Sommigen hebben wellicht iets meer in hun mars. Het verhaal van Wim Kieft is illustratief. Hij wilde voetballen en kon niet omgaan met die kermis er om heen. Gelukkig had ie geld zat om zich later de goot in te snuiven.  
bron: z24.nl
De verkwisting van sport en met name voetbal is bij elkaar al voldoende om de armoede in eigen land te bestrijden. Gek, juist de armen staan als malloten in hun oranje relikwieën de straat oranje te versieren. Blijkbaar is hun intelligentie van het niveau van de gemiddelde voetballer en zien zij niet wat het negatieve effect op hun welstand is door dat spel wat zij verafgoden.

Vervolgens speelt de commercie daar lekker op in. De supermarktketens voorop. Mensen gaan misschien meer komen om aan de juigpakken en petten van Roy Donders te komen, oranje hamsters te sparen, veren te verzamelen of wat dan ook. Laat ik het alsjeblieft niet over Roy Donders hebben, de omhoog getilde minkukel. Überhaupt moet je met al die onzin er niet verder op in willen gaan. Nee, we worden al genoeg geconfronteerd met oranje onzin. Het is een echte koorts. Televisiereclames, advertenties in diverse bladen, omroep commercials; het is allemaal oranje wat de klok slaat. De verafgoding van een stelletje doorgeschoten straatjongens. Een commerciële kans. Bavaria jurkjes, trommeltjes van oranje bij de Praxis. Ga maar door. De reeks is eindeloos. Een grote brainwash. Het volk wordt gehersenspoeld zoals dictators hub volk kunnen hersenspoelen. Alleen is nu de commercie de grote dictator. Waar je gaat of staat, wat je ook doet, je ontkomt niet aan het oranje voetbal geleuter. Wanneer ik de kans zou hebben zal ik vluchten. Weg uit dit verdorven land, waar voetbal heiliger is dan God. Het land waar oranje symbool staat voor de scheve verhoudingen in onze maatschappij. Geloof is opium voor het volk, sprak Karl Marx ooit zijn legendarische woorden het katholicisme bracht iets in de Middeleeuwen, waardoor de kerk zich kon verrijken over de rug van het volk. Tegenwoordig heet de religie voetbal en heeft het de kleur oranje. In de Middeleeuwen was ik vast een ketter, zoals ik nu ook als ketter weggezet zal worden. Anders denken mag immers niet. Onze heilige jongens en hun spel bekritiseren is momenteel de ergste zonde. Zelfs de opmerking over Marokkanen vinden de Nederlanders niet zo erg als je negatief uitlaten over onze jongens. Ja, zelfs het Amerikaanse KFC maakt oranje reclame. 
bron: nrcnext.nl

Het ergste is misschien wel dat de Nederlanders het allemaal niet door hebben. Ze laten zich infecteren door de koorts die als een soort pest het halve land lam legt. Je mag nu niet geen oranje fan zijn. Toch ben ik niet de enige. Wordt ons de mond gesnoerd? Zwijgend ons lot ondergaan? Het heeft er veel van weg. De niet voetbal liefhebbers gaan een zware tijd tegemoet.
Stilletjes hoop ik dat Nederland de eerste ronde niet overleeft. Dan gaat de koorts weer snel voorbij. Anders bestaat het risico dat ik straks voor de buis zit en de finale Nederland tegen? zit te kijken. Wat een vreselijk vooruitzicht. Ik hoop dat de echte God mij dit bespaard en " onze jongens" ontheiligd worden en weer op aarde landen. Misschien wordt voetbal dan ook weer gewoon een sport.....

 
bron: sigaarsnor.blogspot.com


dinsdag 13 augustus 2013

het grote "wij" gevoel

bron: IJmuider Courant

Kom ik mijn bed uit ligt de krant op de mat met een grote kop: Nederland rouwt... Sorry, vandaag werd ik niet rouwend wakker. Nederland rouwt niet, maar ik kan mij wel een kop voorstellen; veel mensen reageren verdrietig. Dan word ik ook iets relaxter wakker, voel ik mij minder direct aangesproken en geeft de krantenkop ook een meer reële afspiegeling van het gevoel in Nederland.

Het is triest dat prins Friso is overleden en mijn deelneming gaat bij deze ook naar de familie. Een dag eerder overleed ex-gedeputeerde Albert Moens, en dezelfde dag Aart van Heusden.  Ook twee dierbare verliezen, waarbij Aart ongeveer dezelfde leeftijd had al onze prins.
Aart van Heusden
Nee, de media neemt iedere gelegenheid met beide handen aan om het Nederlandse "wij" gevoel naar voren te schuiven. Veel mensen weten echter amper wie Friso was. Ja, een prins. Pas na het ski-ongeluk in Lech kreeg de Nederlander meer over hem te horen. Toen was er wellicht een brede ontsteltenis. Voor velen is hij eigenlijk toen al overleden.
Maar het gaat niet over het verschrikkelijke feit dat zo een jonge man is overleden, maar over hoe de media hier mee om gaan. Persoonlijk vind ik het erg vermoeiend. En, sorry maar ik rouw niet, maar lees in de krant dat heel Nederland rouwt. Daar hoor ik in principe dus ook bij. Generalistische krantenkoppen zijn erg vertroebelend en bezijden de waarheid. Geen goede journalistiek dus.

Het koningshuis, voetbal en terrorisme zijn de drie onderwerpen op basis waarvan de media dat "wij" gevoel telkens weer neer zetten. En dat wordt dan vaak gedaan met grote woorden. Alsof grote woorden zaken verergeren en Nederland tot een uniform gevoel kan doen leiden. Slecht Nederlands de vorige zin, maar volgens mij is wel duidelijk wat ik hier bedoel.
 
Albert Moens, bron: Gooi en Eemlander
Vroeger wilde ik geen ochtendkrant. Tja, mijn avondkrant werd opeens een ochtendkrant. Ik merk dat grote koppen nu ook een andere impact hebben. Misschien komt dat wel omdat je er met je slaperige kop mee geconfronteerd wordt. Hoe meer er een appèl gedaan wordt op dat "wij" gevoel, hoe afkeriger ik daar van word. Of ik wel of geen aanhanger van het koningshuis ben, wel of niet van voetbal houd is niet interessant. Ik heb in ieder geval niet de behoefte op de grote hoop Nederlanders gesmeten te worden. 
Maar laat ik niet alle schuld in deze bij het journaille leggen. Zij vertegenwoordigt ook maar een eigenschap van de mens als kuddedier. Daarbij cultuur mee nemend, dan zijn wij over het algemeen mensen die de zaken graag belangrijk maken. We geven zaken gewicht mee en veelal zie je dat mensen in feite zichzelf groot en belangrijk maken. Maak van een mug een olifant en je telt mee! En meetellen wil iedereen wel. Op het moment dat je het niet van je eigen kwaliteiten moet hebben dwing je dat af. En om van een mug een olifant te maken dwing je over het algemeen gezag af. Mijn stijl is het niet. Ik blijf liever met beide benen op de grond. Nuchter na denken en dicht bij jezelf blijven. Als ik het zo lees heb ik zo wel enige overeenkomsten met onze overleden prins. Maar om mij zal Nederland, gelukkig, nooit rouwen. Vanuit hier mijn deelneming met de familie. Maar sorry, rouwen doe ik niet.


bron: het Parool