Ruttes sprookje....

Rutte gelooft in sprookjes en vindt zichzelf wel erg geweldig. Ik ga het steeds meer een lul vinden. En nu met de dividend discussie zuigt ie de argumenten wel heel erg uit z'n nek.



De economen spreken elkaar tegen. Toch lijkt een meerderheid de voordelen te veroordelen. Tijdens 1Vandaag werd hem de vraag gesteld over de 1,4 miljard en de kleine individu. Rutte ging alleen in op het dividend. Logisch, de (individuele) burger interesseert hem geen reet. Hij wordt ook vrij vaag en geeft aan dat het kabinet zelf besluit. Ja, natuurlijk besluiten ze, maar hoe groot is de druk van een Shell, of Unilever? Chantage lijkt absoluut niet uitgesloten. Rutte onderkent omkoping natuurlijk niet, maar aan de andere kant is zijn diffuse reactie op zich wel erg doorzichtig.



Natuurlijk dient een kabinet het landsbelang hoog te houden. Is het landsbelang echter het diffuse belang van grote bedrijven en rijke jongens. Als inwoner én Nederlander zie ik dat het belang dat het kabinet hoort te dienen gerelateerd is aan het individuele belang van de ingezetenen en Nederlanders. Dat lijkt overigens een fors ouderwetse gedachte. Toch is dit voor mij nog prioriteit. En, ondanks het geweeklaag van vele Nederlanders hebben ze wel een kern te pakken..., de kleine man is altijd de lul. In mijn politieke manifest "Gelijkwaardig leven" (Merhottisme) spreek ik niet voor niets vooral vanuit de individu. De overheid, banken, (online-) bedrijven, allemaal hebben zij de middelen de kleine man uit te knijpen. En dat gebeurt fors. Meestal via indirecte methoden, maar de individu is vaak niet in staat de verlokkingen te weerstaan. Kopen op afbetaling via online bedrijven. Mooi hoor, maar wanneer je niet kán betalen kleden ze je uit. Dat zij het risico nemen jou krediet te geven lijkt geen enkel probleem, want ze halen toch hun geld binnen. Net als banken. Ook mijn laatste hypotheek was hoger dan nodig, maar vooral dan dat ik wilde. Maar de bank was zo slim, dat ik toch aan een hogere hypotheek zat. En de bank, die loopt geen enkel risico. Tijdens de recente crisis zagen we nogal wat mensen "financieel" omvallen..., maar geen bank die z'n centen niet kreeg.





En dan klopt het verhaal van Rutte, rond het dividend, niet! En in het belang van Nederland (lees de Nederlander) dan zeker niet. Bovendien, de landen om ons heen rekenen 25% of meer belasting. Nederland nu 15%..., alleen Engeland, die rekenen geen rente. Moet wij ons daaraan spiegelen? Ach, Rutte, rot toch op. Je hebt je gewoon laten imponeren!

Paradise Papers waanzin

Ja, de Paradise Papers waanzin. De scheve wereld, waarbij de rijken alles mogen, maar de kleine man meer en meer met handen en voeten gebonden is.



Iemand met een uitkering moet vele duizenden euro's "terug betalen". Niet omdat die persoon iets verkeerd gedaan heeft, maar omdat de dingen niet geheel volgens de regeltjes was. Overigens vreemde regeltjes. Maar, de rijke lui (en bedrijven) worden in de watten gelegd. In Nederland krijgen ze extra speelruimte voor 1,4 miljard. Zogenaamd om de werkgelegenheid zeker te stellen. Niet waar! Dus, het is het spekken van de rijken. Ook het gedoe rond de Paradise Papers is uiterst discutabel. Het is allemaal legaal, maar hoe waanzinnig is de regelgeving, opdat dit soort praktijken legaal zijn? Bono, koningin Elizabeth en die Amerikaanse minister, enkele voorbeelden voor zeer rijken, die nog eens extra het onderste uit de kan halen. Maar vergeet niet, al dat geld van dit soort regeltjes moet ergens vandaan komen. Juist, van de midden en lage inkomens. Van mensen die vrijwel geen inkomsten hebben en afhankelijk zijn.



Wat is dat, dat die rijken zo zonder scrupules zich nog meer verrijken, en moeten beseffen dat de kloof tussen arm en rijk vergoot wordt. Die Bono mag zich dan misschien inzetten voor goede doelen, maar nog harder treft hij veel grotere groepen mensen, die verder in de ellende gestort worden.

De politiek, de massa, ze laten het allemaal toe. Goed, er is nu wel enige discussie, maar dat bloedt straks weer dood, zonder dat er feitelijk ingegrepen wordt. Is de massa zo murw geworden, of zijn wij tegenwoordig zó individualistisch dat wanneer we een huis, tv, en auto hebben de rest hen verder niets meer interesseert? Zijn wij, moderne westerse mensen, al zo ver gezakt?

We kijken toe hoe idioten en dictators opstaan en vrij ongehinderd hun gang kunnen gaan. Vanaf de zijlijn zien we hoe de kloof groter wordt, en hoe meer mensen onder het bestaansminimum geraken. Interesseert het niemand meer hoe hulpbehoevende mensen, door grote organisaties uitgekleed worden? Kunnen we regels niet gaan zien als richtlijn, in plaats van onpersoonlijke feiten, waar je je als robot achter kan verschuilen?

Het zijn niet alleen de rijken, maar ook de grote organisaties én de overheid, die zich meer en meer op afstand van de kleine man, de individu, schuil houden. Dit soort dingen maakt mij (oprecht) misselijk. Maar ik voel mij een Don Quichot. Niet gehoord, niet begrepen. Misschien speelt mijn eigen ervaring mee, alhoewel ook in de tijd van mijn financiele welvaart was ik ook altijd gespitst op deze (extreme) ongelijkheid. Ook op de erbarmelijke situatie van de armen en hulpbehoeftigen.

Democratie, wij kiezen... Politiek, zij beslissen... Rijken, die doen... Kortom, de hele democratie is een farce, wanneer je kijkt hoe de wereld zich in de praktijk gedraagt. Maar ik, ik moet mij bescheiden aan de regeltjes houden. Strikt en zonder grote bek...