Snor schijt

Nee, vandaag wil ik het niet over de behaarde bovenlip van de man in onze samenleving hebben. Al betreft mijn verhandeling zeker een aantal besnorde types, maar dit is meer een kwestie van bij zaak.

Sinds enige weken ben ik trots bezitter van een snorscooter. Al is de tijd nog kort, inmiddels ben ik ervaringsdeskundige. Nog even de reden van de aanschaf; onthaasting, problemen met fietsen, minder gebruik van de auto. Na enkele weken kreeg ik de frustratie van de vervuiling voor mijn kiezen. Nu ik zo gas geef, dat de begrenzer zich niet meer van zich laat horen, is het verbruik stukken zuiniger geworden. Dat was wel even een frustratie, maar als ervaringsdeskundige heb ik er inmiddels meerdere.

Braaf als ik nog steeds ben rijdt mijn scooter exact 25 kilometer per uur. Ja, soms word ik door zwetende en hijgende fietsers ingehaald. Maar dat deert mij niet, daar ik immers geniet van mijn gestage snelheid. Wat mij meer deert is dat ik ingehaald word door een groot aantal lotgenoten; andere snorscooters. In principe kan dat helemaal niet, want ik rijd al de maximaal toegestane snelheid. Nou, ze schieten mij soms voorbij of ik zelf stil sta. Is hun begrenzer stuk, of loopt iedereen te klooien? In ieder geval dringt onvoldoende door dat wanneer zo'n apparaat sneller rijdt de verzekering niet meer van toepassing is. Gezien menig rijgedrag een reden mijn hart vast te houden. Wanneer er eentje op z'n bek gaat kan het me niet zoveel schelen, maar wanneer ik hierbij betrokken ben en daardoor verzekeringsproblemen krijg, dan word ik pissig. Maar goed, laat ik het toch maar even houden op de persoonlijke verantwoordelijkheid.

Dus, dat ze hard rijden weten we nu wel, maar dat de meeste niet kunnen rijden... Dat ontdek ik als ervaringsdeskundige. Een scooter stopt dwars op het fietspad alvorens een weg over te steken. Vlak voor mijn neus en ondanks mijn bescheiden tempo heb ik nauwelijks ruimte de ander te ontwijken. De trut! Maar het kan veel grover. Ik neem een rotonde, driekwart. Keurig mijn knipperlicht uit. Binnen het rode gedeelte en voorzichtig langs de fietser. Rijdt er een of andere idioot dwars over de weg, rechtdoor. Met andere woorden, waar ik de rotonde volg verliet hij die. Hij sneed mij zo, dat ik bijna op mijn bakkes ging. Gelukkig was mijn lage snelheid wederom mijn redding.

 

bron: sodemieter.nl

Het gedrag van vele snorscooterrijders is laakbaar. Te hard, niet kunnen rijden niet bepaald gespeend van goed sociaal gedrag. Het verbaast mij dan ook niet dat er regelmatig, en steeds meer, ongevallen met deze vervoermiddelen gebeuren. Meestal valt de schade wel mee, maar je leest steeds meer van wel ernstige ongevallen... En ernstig letsel. En wat rijdt nu zo niet sociaal, dom en te hard? Naast de jonge domme blondjes vooral de opgeschoten knulletjes. Inderdaad de jongeren. Maar onderschat ook de ouderen niet,en meestal toch de types die zich openlijk en flink behangen hebben met tatoeages, dames met cup E in een bh van cup C,en oorbellen van een lengte dat je zou zeggen dat er een reflector op zou moeten. Goed, van alles dus. Maar in principe denk ik dat het vooral de luie bromfietser betreft. Wel hard willen, maar het vertikken een helm op je kop te zetten. Lafbekken eigenlijk dus, die zich door de publieke opinie laten manipuleren tot gevaarlijke en ongewenste situaties. Eikels.

Hoe voorkom je escalatie, zonder de hele snorscooter geheel uit te bannen? Oh,ik heb wel een ideetje. Jongeren tot 25 jaar moet ieder kwartaal naar de politie met de eigen snorscooter. Dat ding op de rollerbank en bij een afwijking van meer dan 5 kilometer boven de 25 de brommer direct in beslag nemen (voor minimaal een maand) en een flinke boete uitdelen. Ouderen mogen een keer per half jaar of zo een testje te laten doen. O ja, en bij iedere herhaling zwaardere sancties. Of het helpt, ik heb geen idee. Wat ik wel weet is dat het op deze manier een goede remedie tegen de overbevolking is, want straks vallen ze bij bosjes. Prima, dan kan ik rustig met 25 door blijven kakken en genieten van een rustige en veilige omgeving.....

bron: jumbojetje.nl

Achteruitpakeren... 340 euro...

Nog even snel een boodschap. Ik rijd naar het dorp. De vrije plek, in de straat, is een invalideplek. Daar let ik altijd goed op. Gelukkig zie ik even verderop een auto wegrijden. Om het verkeer niet al te veel te hinderen, draai ik mij om zodat ik snel achteruit kan insteken. Ondertussen raak ik even mijn claxon aan, die op het stuurwiel zit.

Ik stap uit en zie een agent voor mij staan. Hij vraagt mijn papieren om vervolgens aan te geven dat ik een bekeuring ga ontvangen ten bedrage van: € 340. Ik heb onnodig geclaxonneerd en daar staat deze boete tegenover. Dus krijg ik hem, en ja, die diender voert alleen maar zijn werk uit. Ik kan wel boos op hem worden, maar misschien baalt die man er wel net zo van als ik. De regels zijn echter duidelijk, en niets dan kan tegenwoordig wel eens negatief voor hem uitpakken.

Goed, dit is geen voorbeeld welke ik daadwerkelijk heb mee gemaakt, maar wel een zeer reële illustratie.

In januari heeft de korpschef van Brabant en Zeeland in een interview aangegeven dat hij de hoogten van de boetes buitenproportioneel vindt en de politiek geen goed signaal af geeft.

Onze minster Ivo Opstelten zegt nauwelijks omwonden dat de korpschef zijn bek moet houden. De politie is voor de uitvoering en Opstelten bepaalt de boetes. Zo sprak hij letterlijk. Later gaf hij in iets bedekte termen aan dat niet helemaal alleen hij verantwoordelijk is voor de hoogte van het sanctioneringsbeleid en de wijze van uitvoering.

Ja, dan staat zelfs Pieter van Vollenhove op van zijn rollator en klaverjasmiddagje. Hij is van mening dat een agent ruimte moet krijgen te kiezen uit meerdere bedragen, omschreven naar situatie. Opstelten is het niet eens met Pieter. Nee, Ivo is een stronteigenwijze machtswellustige politicus . Hij brengt het altijd vriendelijk, maar eigenlijk is het een bijna dictatoriale regeerder. Vreemd, dergelijke uitspraken heb ik in de vorige periode vaker gedaan. Dat ligt zeker aan de combinatie van politicus en portefeuille...wel iets om eens goed bij stil te staan.

Maar, nu weer even terug naar onze verkeersboetes. Ondanks alle reden steeds af te dwalen had ik het over de absurde hoogte en het belachelijke hanteren van de regels. Ja, soms is er een effect een boete hoog te laten zijn. Smoesjes je auto op een invalideparkeerplaats te zetten en dat je het niet gezien hebt... dat mag van mij een flink bedrag zijn. Dan moet je maar opletten, en 90% van de reacties zijn berust op smoesjes. Ook bellen is in feite onnodig en een hoge boete kan zeker bijdragen tot de aanschaf van handsfree apparatuur. Maar, wanneer de pakkans erg klein is, heeft een hoge boete geen fuck zin. Dus, het een niet zonder het andere.

Claxonneren, over een verdrijvingsvlak rijden... dit zijn voor mij juist overtredingen waar de nuancering misschien wel het meeste van toepassing is. Met gordels ook, alhoewel hier wel geklooid wordt.

Ja, verkeersboetes zijn goed en van belang, maar ze moeten ook een functie hebben. En juist bij dat laatste gaat het mis. In Nederland zijn we de boot toch echt aan het missen en heiligen de middelen het doel van geen kant meer.

Graag neem ik het op voor de korpschef. Ook een beetje voor Pieter, maar Ivo mag klem blijven zitten in zijn autogordel. De arrogantie om te zeggen dat de politie het nationale beleid (blind) moet uit voeren slaat nergens op. De politie wordt wel gevraagd beleid te maken, maar op moment hier dus enigszins kritisch mee om te gaan mogen ze alleen maar uitvoeren. Zo kan ik ook politiek voeren, maar sorry, Ivo, dat is niet mijn stijl. We moeten eens goed kijken wat we willen met de verkeersboetes; welke boodschap moet het uitstralen, wat doe je met de pakkans, hoe steng ben je en waarom, kan je nuanceren in hoogte en sanctie en hoe bet je dat correct in?

Voorlopig is Nederland nog veruit het duurste land van Europa wat verkeersboetes betreft. Ik droom van de dag dat Nederland het beste beleid van Europa heeft rond het handhaven van verkeersregels. Dán zijn we ergens!